[Bordspel] Ranking

Special | 08-02-2012 -

Sommige games zijn supereenvoudig, maar werken gewoon goed. In Ranking, een spel van Stefan Dorra en Ralf zur Linde, doe je eigenlijk niet meer dan zeven items in een bepaalde volgorde leggen en op een half uurtje is het gebeurd. De winnaar wordt de nieuwe koning. De Ran-king. Tja...

Ranking is een pure filler, een spel dat je even tussendoor speelt als je wat tijd over hebt of moet wachten tot de rest van de groep er is. Het woord filler wordt soms gebruikt om een game minder verfijnd of te eenvoudig te noemen, maar zo hoef je het hier niet te interpreteren. Het betekent dat een spel vrij licht is, eenvoudige regels heeft, leuk is om te spelen en niet te lang duurt. Je speelt het met andere woorden als tussendoortje. Andere fillers die je misschien kent, zijn Dixit, Bang, Coloretto of Saboteur.

Het spelbord is een toren met zeven niveaus, gaande van nul tot zes. Tijdens elke ronde krijg je punten en zal je pion omhoog klimmen in de toren. Als je boven bent, moet je terug naar beneden en wie het eerst weer beneden aankomt, wint. Elke speler neemt zes kaarten in de hand. Daarop staan allerlei objecten: een basketbal, een kano, een ezel, een vliegtuig, enzovoort. Allemaal willekeurige dingen. Dan trek je een vraag. Die vragen zijn heel gevarieerd: "Wat is het gevaarlijkst?" of "Wat vinden meisjes leuk?". Elke speler legt een van zijn objecten gedekt op tafel en je legt er nog een paar bij van de stapel tot er zeven liggen. Die zeven objecten draai je om en leg je allemaal naast elkaar bij niveau 3 van het bord. Nu kan het eigenlijke spel beginnen.

Om beurt zal elke speler twee tegels aanduiden op hetzelfde niveau van de toren. Die speler moet dan zeggen welke van die twee tegels meer beantwoordt aan de gestelde vraag dan de andere. De winnende tegel gaat een niveau naar boven en de verliezende gaat naar beneden. Daarna duidt de volgende speler twee tegels aan, etcetera. De ronde eindigt wanneer er een tegel op niveau zes en een tegel op niveau nul ligt. Op dat moment worden punten uitgedeeld. Als jij de tegel had gespeeld die op dat moment op niveau vijf ligt, krijg je vijf punten. Dat spreekt voor zich.

Wat houdt je nu tegen om niet gewoon elke keer je eigen tegel omhoog te sturen? Nadat je een vergelijking hebt gemaakt, mag elke speler zijn pion van jouw kleur leggen op de tegel waarvan ze denken dat jij die gespeeld hebt (nvdr: Iedereen heeft zo maar één pion van elke kleur.) Voor elke pion in jouw kleur die op jouw tegel ligt, verlies je punten.

Als je de regels de eerste keer leest, lijkt dit spel een slechtere versie te zijn van Dixit. Er zijn veel overeenkomsten en de tekeningen zijn niet heel mooi en weinig gedetailleerd. Het spreekt gewoon niet aan. Toen het bij ons aankwam, werd het dus opzij gelegd. We zouden het later wel eens spelen, want dat zou toch niks worden. Niet dus! We werden aangenaam verrast. De vragen zijn origineel en er zijn er zo veel dat ze zich niet herhalen. Sommige vragen kan je wat risqué interpreteren, wat ervoor zorgt dat je dirty mind ook van deze game kan genieten. Op de doos staat dat Ranking een half uurtje duurt, maar dat is eigenlijk ruim geschat. Het is na een kwartier eigenlijk al voorbij. Het is kort, grappig en je moet er niet te veel bij nadenken. Dat maakt het een van de betere fillers op de markt. 

Ranking is niet speciaal leuk omdat je objecten met elkaar vergelijkt, natuurlijk. De lol zit hem vooral in het proberen uit te zoeken wie aan tafel welk object heeft gespeeld. Tegelijk probeer je om jouw objecten zo hoog mogelijk op de ladder te krijgen zonder dat de rest door heeft wat je aan het doen bent. Je kan proberen om met een schijnbeweging een ander stuk naar boven te bewegen dan het jouwe, bijvoorbeeld. 

De componenten van Ranking zijn degelijk. Alles is gedrukt op stevig karton en de houten pionnen hebben felle, opvallende kleuren. Er zit nog een stoffen zak bij het spel voor de vragen. Het enige dat hier wat minder is, zijn de tekeningen. Hoewel ze goed genoeg zijn, zien we in andere spellen toch minder eenvoudige afbeeldingen. Als je dit vergelijkt met de tekeningen uit Dixit, lijkt dit echt nergens naar. Het regelboek is niet erg duidelijk, wat voor een spel met zulke eenvoudige regels best jammer is.

Er zit weinig geluk in het spel, hoewel je natuurlijk wel de pech kan hebben dat geen enkele van je zes objecten goed past bij de getrokken vraag. Dan nog kan je proberen je eigen afbeelding naar boven te krijgen, omdat er toch sowieso al veel blufwerk nodig is bij het beslissen welk item je naar boven stuurt en welk naar beneden. 

Het is niets dat je vijf keer na elkaar zal spelen, zeker niet, maar Ranking is wel goed in wat het probeert te doen: een tussendoortje zijn. Het heeft weinig regels en na een keer proberen, is iedereen mee. Het is zo eenvoudig dat het zeker en vast ook de moeite waard is met kinderen. 

Conclusie