PlayStationExperience2012: The Unfinished Swan

Special | 02-05-2012 -

Het is leuk om te zien dat er bijzonder veel creativiteit leeft bij de mensen die voor ons videogames ontwikkelen. Het hoeft niet altijd gericht te zijn op puur winstbejag, maar het mag ook gerust eens onze emoties aanspreken en ons verleiden om iets bijzonders te ontdekken. Dat is wat de studio Giant Sparrow tracht te verwezenlijken met The Unfinished Swan, een spel dat met een zeer simpel concept bijzonder verrassend uit de hoek komt. In Los Angeles serveerden ze ons een klein proevertje om al vanaf het startscherm te verdwalen in een zeer unieke wereld.

The Unfinished Swan begon als een afstudeerproject van enkele creatieve studenten en is ondertussen uitgedraaid op een bijzonder unieke ervaring in de gamewereld. Zonder te twijfelen mag je deze game nu al plaatsen in het rijtje van Journey en Flower. Het spel zal eerder tot de verbeelding, creativiteit en emoties van de speler spreken in plaats van hem mee te nemen op de zoveelste rollercoasterrit. Al vanaf het begin dat de jongens van Giant Sparrow met de demonstratie begonnen, bleven we gefascineerd naar het scherm staren om stap voor stap kennis te maken met een zeer mysterieuze wereld. Die aantrekkingskracht heeft het spel in huis en dat hebben ze op een zeer unieke manier aangepakt.

Wtf?

Het verhaal achter The Unfinished Swan grijpt ons meteen vast. Een kleine jongen genaamd Monroe is beide ouders verloren en voor hij naar het weeshuis vertrekt, mag hij nog één van zijn moeders schilderijen meenemen. Nu had de moeder de neiging om zeer veel te schilderen, maar geen enkel werk af te werken. Haar lievelingsproject was The Unfinished Swan en dat aandenken neemt de jongen mee. Op een dag word de jongen wakker en is de zwaan in het schilderij gaan lopen en begint zijn zoektocht naar het vermist beestje, zijn herinnering aan zijn moeder.

Na deze korte inleiding, krijgen we plots een volledig wit scherm te zien met enkel een klein bolletje in het midden. Dat is het moment waarop het spel begint. We mogen dan de neiging hebben om op de eerste instructies te wachten. Het spel zal ons echter helemaal niets aanbieden wat in de buurt komt van een kleine introductie naar de besturing en de bedoeling van het spel. Daar zal enkel verandering in komen als we na verloop van tijd op de verschillende knoppen van de controller beginnen te drukken. De meeste daarvan zullen geen zichtbaar resultaat leveren tot we de knoppen vinden waarmee we met zwarte verf bolletjes kunnen gooien. Vanaf dat moment begint er een wereld rondom ons zich te onthullen en kan de mysterieuze zoektocht werkelijk beginnen.

Zoek het doolhof...

Van zodra de zwarte verfbolletjes de lucht invliegen en objecten raken om ons heen, komt er verfspat na verfspat een omgeving tevoorschijn. Het eerste ogenblik lijkt het erop dat we ons in een simpele kamer bevinden met een bank, een vaas en andere voorwerpen die tevoorschijn komen als we er bij toeval een verfballetje tegengooien. De enige weg verder is een gang die zich steeds verder openbaart tot we plots gele zwanenpoten te zien krijgen en de eerste duidelijke hint wordt gegeven welke richting we uit moeten gaan. Terwijl we dit pad inslaan en de verf in het rond blijven gooien, komen we steeds meer te weten waar we terecht zijn gekomen.

De kamer hebben we ondertussen ingeruild voor wat op een bospad lijkt. Links en rechts verschijnen er verschillende bomen en ook het geluid van de onze voetstappen is veranderd. Van een typisch vloergetik, klinken onze stappen veel meer gedempt en drassig. Een element waarmee Giant Sparrow in The Unfinished Swan nog een bijkomende dimensie toevoegd aan het spel waarin het niet alleen speciaal is om door middel van verfspatten de wereld rondom ons te ontdekken, maar ook door ons te baseren om de omgevingsgeluiden krijgen we een bijzondere indruk van de wereld waarin we terecht zijn gekomen. We zijn hier zelfs niet alleen, want als we even later een kikker opschrikken, zien we het beestje een waterplas inspringen en van ons wegzwemmen. Enkele tellen later wordt deze opgeschrokt door een enorm monster waardoor onze eerste nieuwsgierigheid meteen een deuk krijgt en er ons aan doet denken om toch een beetje voorzichtig te zijn.

Op andere momenten krijgen we de kans om eens achterom te kijken. Het beeld dat we dan te zien krijgen is net zo indrukwekkend als het gooien van dat eerste verfbolletje in het ongewisse. We krijgen dan te zien welke weg we tot nu toe hebben afgelegd. Plaatsen die veel zwarter zijn dan de rest, wijzen op momenten waar we even hebben moeten zoeken naar de weg vooruit. Het totaalbeeld geeft echter een heel andere indruk. Alsof we iets aan het maken zijn. Maar over wat dit juist zou kunnen zijn, werd door de aanwezige ontwikkelaars in alle talen gezwegen.

...en vind de uitweg

Niet alleen de zwanenvoetsporen zullen een gekleurd tintje hebben. Onderweg komen we ook gekleurde letters tegen. Als we deze raken met een verfbolletje wordt er een beetje van het achtergrondverhaal van The Unfinished Swan weergegeven. Dit wordt aan ons voorgelezen alsof het voor een kind is bedoeld en daardoor een zeer vriendelijk karakter aan het spel geeft. Zeer tegenstrijdig met het monster dat we enkele momenten eerder al waren tegengekomen. We komen nog andere kleurrijke elementen tegen die op het eerste zicht niets bijzonders hebben, totdat we er enkele verfbolletjes tegen gooien. Zo veranderde een geel spiraaltje in de lucht plots in het staartje van een varken. Dergelijke taferelen komen we vaker tegen en zijn een leuke motivatie om de wereld rondom ons te ontdekken.

Sommige dingen zullen een beloning met zich meebrengen. Hier en daar zweven er kleine ballonen rond en als we deze allemaal kunnen vinden, zou er zich een verrassing onthullen. Wat we juist gaan mogen verwachten lieten de mensen van Giant Sparrow nog niet los en zal iets zijn wat we op een later moment zelf moeten ontdekken. De ondertussen aangesproken nieuwsgierigheid, flakkerde hierdoor nog meer op waardoor deze game meteen na de presentatie in onze op te volgen games belandde.

Conclusie