[Review] Oorlog tussen de sterren in Endless Space

Special | 06-07-2012 -

Een dromerig achtergrondmuziekje begeleidt de vloot naar het sterrenstelsel van een buitenaards ras. De breinvormige aliens staan op het punt uitgeroeid te worden. Ze moeten voor eens en voor altijd weten dat dit jouw ruimte is. Jij zwaait hier met de scepter, jij ontdekt planeten, jij ontwikkelt nieuwe technologieën en int belastingen van je onderdanen. Endless Space is turn-based strategie op zijn best. Jij bent heer en meester over het heelal. Zo staat het in de sterren geschreven.

Voor meer info over onze schrijver Stefan POPA, kan je terecht op zijn eigen website.

Tenminste, dat hoop je maar. Want Endless Space is een behoorlijk lastige strategiegame. Het universum is gigantisch en prikkelt de mogelijkheden. Daar heeft ontwikkelaar Amplitude Studios gebruik van gemaakt en vanachter hun bureautjes in Parijs bouwden ze deze bijzonder uitgebreide 4X-game. Zoals in elke game binnen dit subgenre van de nobele strategiegames, draait ook Endless Space volledig om de vier x'en van explore, expand, exploit en exterminate. Oftewel: ontdekken, uitbreiden, uitbuiten en uitroeien.



Evenwichtig

De balans tussen de vier pilaren is subliem uitgewerkt. In het begin van een spel ontdek je voorzichtig het prachtig vormgegeven heelal met je verkennerschip vanuit je basisplaneet: de eerste ‘x'. Er zijn buitengewoon veel sterrenstelsels die je kunt veroveren of koloniseren. Met een beetje mazzel tref je een aantrekkelijk planetenstelsel, zodat de tweede ‘x' in werking wordt gesteld. Uitbreiden maar! Je bouwt een kolonisatieschip waarmee je een planeet binnen een stelsel kunt bevolken. Sommige stelsels hebben - net als in het echt - meerdere planeten en dan is het zaak de juiste uit te kiezen voor je volk. Zo wonen ze bijvoorbeeld graag op een vruchtbare planeet. Dus niet midden in de lava zoals je zult ontdekken als je onderdanen beginnen te zaniken over hun leefomgeving. Die lavaplaneet zorgde wel voor veel bestaansmiddelen die je, en dus ook het zeurvolkje, nodig had om je imperium op te bouwen en de andere rassen achter je te laten.

Maar ja, leg dat een digitaal volkje maar eens uit. Ze hadden klaarblijkelijk nooit van de derde ‘x' van ‘exploit' gehoord. Er zijn vier bestaansmiddelen die vragen om uitgebuit te worden: voedsel om je bevolking te laten groeien, productie om te produceren, wetenschap om technologische ontdekkingen te doen en tot slot het geld ‘Dust', dat je onder andere verdient door belastingen te schuiven met belastingen. Niet te veel heffen, want dan steigert het volk en weigeren ze de andere drie bestaansmiddelen te produceren. Daar wordt niemand blij van.



Beurtenspel

Als speler moet je overal rekening mee houden. Dat is weleens lastig. Een speelsessie kan wel uren duren - zeker als je de game online tegen maximaal zeven vrienden speelt - en de game vereist daardoor een zekere geestelijke inspanning. Er komt ontzettend veel op je af wanneer je de game voor de eerste keer opstart, ondanks de duidelijke interface. De tutorial is noodzakelijk en vermakelijk geschreven, maar het is wel even doorbijten en zelfs nadat je elke tekst hebt gelezen, is het even uitvogelen hoe alles werkt.

Elke beurt weer ben je intensief bezig met het uitzetten van een strategie. Welke van het uitgebreide web aan technologieën ga je eerst onderzoeken? Kies je voor diplomatie, oorlogsvoering, wetenschap of uitbreidingen of houd je alles in evenwicht? Daarnaast kun je helden in dienst nemen en deze toewijzen aan een vloot of aan een sterrenstelsel als gouverneur. Naarmate het spel vordert gaan de helden levels omhoog en kun je ze extra pluspunten toewijzen. Wederom: keuzes, keuzes, keuzes.



Sterrenstelselbaas

Toch wordt het nergens duf. Het voelt goed als je orde op zaken stelt en de baas bent over een trits aan sterrenstelsels. Spanning hoef je ook niet te missen, want daar is de vierde ‘x' voor: je kunt de tegenstander genadeloos uitroeien.  Als je de tegenstander wilt aanvallen of juist aangevallen wordt, dan moet je jouw vloten op orde stellen. Oorlogsvoering is extra tof, omdat je zelf de schepen kunt bewapenen en tweaken met de updates die jouw wetenschappers hebben uitgevonden. Het geeft een ontzettend goed gevoel als je allesverwoestende torpedo's op je schip hengelt en dan in het gevecht ook merkt dat je een juiste keuze hebt gemaakt. Helaas worden de updates visueel niet echt zichtbaar op je schepen.
 
Oorlogvoeren is echter niet gemakkelijk. Je moet er dus voor zorgen dat jouw schepen sterk bewapend zijn en daarnaast moet je oppassen dat er überhaupt genoeg schepen gebouwd worden. Dat kan aardig in de papieren oplopen - wat weer egaal getrokken moet worden met belastingen. Maar zoals altijd zit het volk daar niet op te wachten. Enfin, dan hebben ze maar even pech gehad, wil je de schepenopoorlogspad sturen. En dan begint de vierde ‘x' pas echt, want de gevechten verlopen in Endless Space ietwat anders dan je gewend bent. Je kunt de gevechten automatisch afspelen op basis van statistieken en je laten informeren over de winnaar of je kunt handmatig het verloop van de slag beïnvloeden door middel van een kaartsysteem. Je kiest kaarten voor de drie fases van de slag en de aanval wordt buitengewoon mooi in beeld gebracht. Jouw kaart kan de kaart van de tegenstander opheffen en andersom. In het begin is deze manier van oorlogvoeren imponerend, maar na een poos (en zeker als je in de statistieken ziet dat je veel sterker bent) kies je voor het minder tijdrovende ‘auto' en sla je het uitgebreide slagveld over. Dat is eerder een smaakkwestie. Persoonlijk ben ik meer gecharmeerd door de drie andere x'en. Ik ben meer te vinden voor de uitgebreide diplomatiek en de allianties. War, what is it good for?



Geen verhaalmodus

Wat bij het opstarten van de game even slikken is, is dat er geen verhaalmodus of missies in de game zitten. Na één pot wordt echter meteen duidelijk waarom: deze game heeft geen verhaalmodus nodig. Endless Space is de Chuck Norris van de 4X-games. Deze game laat zich het beste vergelijken met Risk of Kolonisten van Catan. Ik heb nog niemand horen klagen over het gebrek aan verhaal in deze bordspellen.  Zo is het ook met deze game. Soms heb je zin om je tegenstanders uit te roeien en soms wil je het meest geavanceerde rijk zijn. En gecombineerd met een oneindig speelbare multiplayer is dat meer dan voldoende.

Conclusie