Confrontation

Special | 17-04-2012 -

Gezien Cyanide Studio's vorige succes met het omzetten van het tabletop spel Bloodbowl naar een verslavende game, waren we zeer benieuwd naar hun nieuwste game Confrontation, gebaseerd op de gelijknamige tabletop fantasygame ontwikkeld door Rackham. Of Cyanide Studio er opnieuw in geslaagd is om het bordspel om te zetten naar een verslavende game lees je in deze review.

Het verhaal van Confrontation speelt zich af in de fantasiewereld van Aarklash waar een oneindige oorlog tussen de vier grote facties van het continent reeds eeuwenlang voor dood en vernieling zorgt. Als speler neem je de controle over een groepje strijders van de Griffins of Akkylannie-factie, en word je op pad gestuurd om het nieuwste geheime superwapen van de Alchemists of Dirz onschadelijk te maken. Naarmate je missie vordert, kom je niet alleen meer te weten over de plannen van de Scorpion-factie, maar krijg je het ook aan de stok met soldaten van de Wolfen of Yllia en de Orcs of Bran-Ô-Kor. Het zal dus geen lachertje worden om heelhuids je missie te voltooien.

Hoewel het verhaal best interessant lijkt, zorgt de manier waarop het verteld wordt voor veel verwarring. Je krijgt namelijk veel te veel achtergrondinformatie tegelijk voorgeschoteld, waardoor het moeilijk is om de rode draad te volgen. De game bevat gelukkig wel een codex waar je vrij in kan bladeren, maar aangezien je dit niet kan doen terwijl je speelt, is de codex niet meteen erg handig te noemen.




Tactisch pauzeren

Confrontation is een tactische RPG en de gameplay die het spel ons biedt, blijft trouw aan het standaardstramien van gelijkaardige games zoals Dragon Age of Dungeon Siege. Je bestuurt een groepje personages met uiteenlopende vaardigheden en loodst hen doorheen verschillende omgevingen terwijl je nu en dan gevechten aangaat. Aangezien Confrontation een RPG is, verdien je natuurlijk ervaringspunten die je dan kan gebruiken om de vaardigheden van je personages de nodige boosts te geven. De gevechten zelf kunnen zeer hectisch zijn en vereisen daarom redelijk wat tactisch inzicht. Gelukkig kan je te allen tijde de actie pauzeren om vervolgens op een rustig tempo elk van je beschikbare personages een of meerdere commando's te geven.

Naarmate je vordert in het verhaal, speel je regelmatig nieuwe personages vrij. Elk personage heeft een eigen setje offensieve en defensieve vaardigheden, dus goed nadenken over welk personages je meeneemt en wie je welke opdrachten geeft tijdens de gevechten is zeer belangrijk en kan ervoor zorgen dat een gevecht in jouw voordeel kan uitdraaien.

Op zich is de gameplay best wel leuk, maar enkele technische mankementen verstoren het spelplezier. Zo laat de artificiële intelligentie van je personages vaak te wensen over en vallen ze bijna letterlijk over elkaars voeten in smalle gangetjes, waardoor het maar al te vaak voorvalt dat je defensieve personages plots in de frontlinie staan en een makkelijke prooi vormen voor de tegenstanders. Soms negeren de personages je opdrachten volledig of vergeten ze wat ze moesten doen wanneer ze tegen een opstakel aanlopen. Gecombineerd met de puur lineaire opbouw van de meeste levels zorgt dit vaak voor heel wat frustratie.




Verlaten sfeer

Ben je klaar met de singleplayercampagne of wil je gewoon je kunnen tonen aan de rest van de wereld, dan kan je dit makkelijk doen via de multiplayermodus. Hierin mag je het met één van de vier verschillende facties opnemen tegen andere spelers van vlees en bloed. Op gebied van gameplay is alles vrijwel identiek aan de singleplayercampagne. Het enige verschil is dat je de actie nu vanzelfsprekend niet kan pauzeren, waardoor de gevechten veel hectischer verlopen.

Een groot probleem zijn de verlaten multiplayerlobby's. Hoewel de game al enige tijd beschikbaar is, zijn we er niet in geslaagd een multiplayermatch te starten wegens gebrek aan tegenstanders. Oefenen tegen computergestuurde tegenstanders is jammer genoeg ook niet mogelijk wegens het ontbreken van een offline skirmishmodus.

Wat wel zeer leuk is, is de mogelijkheid om zelf je personages te schilderen, net als bij de gewone tabletopversie van Confrontation, maar zonder tegenstanders om je verfkunsten aan te tonen heeft deze mogelijkheid natuurlijk weinig nut.




Grafisch afdankertje?

Voor hardcore gamers is interessante gameplay nog altijd belangrijker dan fantastische graphics, maar als er aan beide iets schort, is er natuurlijk een probleem. Hoewel de audiovisuele presentatie van Confrontation verre van slecht te noemen is, is het moeilijk om het gevoel van ons af te schudden dat de game, mits wat extra oppoetswerk, er veel beter had kunnen uitzien. Zo zien de verschillende personages en monsters er naar onze smaak iets te geblokt uit en gecombineerd met de houterige animaties en fletse visuele effecten zorgt dit ervoor dat de gevechten er saai uitzien. Ook de omgevingen zien er veel te eentonig uit en bevatten weinig afwisseling waardoor het geheel generisch overkomt.

Conclusie