Review: Runespell: Overture - [Steam]

Special | 20-07-2011 -

Veel ontwikkelaars houden vast aan een bepaald genre, maar soms durven ze het aan om hierin creatiever voor de dag te komen. Mystic Box probeert dat met Runespel: Overture, een spel dat een RPG besprenkeld met het populaire pokerspel. Of deze combinatie zo geslaagd is, bespreken we in deze review.

Engeland wordt geteisterd door een woeste sneeuwstorm in Runespell: Overture. Volgens legendes zou dit woest natuurfenomeen een koninkrijk verborgen houden waarin magische wezens en monsters leven. Zo komen we terecht bij een changeling, een mythisch wezen dat al jaren verborgen leeft tussen de mensen, maar geen idee heeft wie hij is en waarom hij op de Aarde rondloopt. Om het voor hem nog moeilijker te maken, verliest hij om de zoveel tijd zijn geheugen en kan hij opnieuw beginnen aan de lange zoektocht naar zichzelf. Net op het moment dat dit gebeurt sluiten we ons bij hem aan, terwijl hij steeds dichter en dichter bij zijn eindbestemming komt.

Royal Flush

Onderweg komen we regelmatig vrienden en vijanden tegen die onze kunde met het kaartspel op de proef zullen stellen. Een kaartspel dat grotendeels gebaseerd is op het gekende pokerspel, maar met een kleine twist. We moeten combinaties proberen te maken en hoe sterker deze is, hoe harder we kunnen uithalen in een gevecht. Het werkt simpel en enorm verslavend, waardoor we al zeer snel de tijd uit het oog verliezen. Zowel wij als onze tegenstander beschikken over zeven stapels speelkaarten waarvan om te beginnen enkel de bovenste zichtbaar is gemaakt. Tijdens onze beurt is het de bedoeling om nu zo sterk mogelijke combinaties te maken met welgeteld vijf kaarten. Combinaties die we kennen vanuit het pokerspel of Yahtzee en dat kan gaan van een paar (twee kaarten met dezelfde waarde aangevuld met drie willekeurige kaarten) tot aan een Royal Flush (vijf opeenvolgende kaarten van dezelfde kleur van 10 tot aas). Wat we zeker moeten vermijden is het combineren van vijf kaarten die absoluut niets met elkaar te maken hebben, want als we daarmee willen aanvallen, zal dat pijnlijk zijn voor ons en niet voor de tegenstander.

We zijn niet beperkt tot enkel de kaarten te gebruiken die aan ons deel van het bord liggen, maar we kunnen ook de kaarten stelen van de vijand. Er is echter een voorwaarde waarmee we rekening moeten houden. Zo kunnen we enkel kaarten stelen die alleen liggen en nog niet zijn verbonden met een andere kaart. Een methode waarmee we een tactisch voordeel kunnen proberen te halen door met de gestolen kaart zelf een sterke combinatie te maken of door te voorkomen dat de tegenstander een sterke combinatie kan maken. Houd er echter rekening mee dat ook hij of zij onze kaarten kan stelen, waardoor de speelkaarten meermaals van eigenaar wisselen. Dit gaat zo door tot er iemand zijn levenspunten tot nul zijn herleid en de strijd is beslecht.

Power Cards

Hoewel Runespell: Overture meer dan voldoende RPG-elementen bevat, zijn ervaringspunten toch achterwege gelaten. Wat dan wel beschikbaar is om ons personage te verbeteren zijn diverse Power Cards. We zijn beperkt in het aantal dat we mogen gebruiken en zullen moeten kiezen welke we gaan gebruiken tegen welke tegenstander, want sommige kaarten kunnen beter van pas komen tegen een bepaalde vijand dan tegen een ander. Sommige van deze Power Cards hebben een onbeperkt gebruik, maar het merendeel kunnen we maar een beperkt aantal keer gebruiken. Willen we ze toch vaker gebruiken, moeten we ons vergaard zilver over de toonbank gooien om extra kaarten aan te schaffen of we kunnen in de wereld een beetje gaan grinden tegen diverse tegenstanders die deze kaarten soms als beloning achterlaten.

Nu is het hebben van Power Cards niet voldoende om ze ook te mogen gebruiken. Daarvoor moeten we eerst Rage Points verzamelen tijdens een gevecht. Dat doen we door onze tegenstander te raken of door zelf klappen te incasseren. Dan is er nog een aspect waarmee we best rekening houden en dat is dat niet alle Power Cards elke beurt opnieuw kunnen worden aangewend. Een groot deel, voornamelijk de krachtigere kaarten, hebben een Cooldown periode. Zeker iets om rekening mee te houden, want hoewel een krachtige kaart zeer pijnlijk kan zijn, kan deze door een iets minder sterke kaart, maar eentje die vaker kan worden gebruikt, worden overtroffen. De grootste bepalende factor in onze keuze blijft voornamelijk de tegenstander, maar de factor geluk valt ook niet te onderschatten. De kaarten die wij of onze tegenstander nodig hebben, moeten uiteraard tevoorschijn komen. Daarom dat we ons best voorbereiden op zoveel mogelijk verschillende variaties en dan hopelijk juist kiezen als we de kaarten uiteindelijk combineren.

Ontwenningskuur

De handgetekende personages zijn een mooie verschijning in de nogal sobere interface. Runespell: Overture gaat dan ook over een simpel kaartspel waarbij we combinaties moeten maken en deze eventueel kunnen versterken met Power Cards. Ontwikkelaar Mystic Box heeft zich duidelijk aan de uitspraak gehouden met minder is meer, want hoewel het allemaal nogal simpel is opgebouwd, zit er toch veel diepgang verborgen. De verschillende personages die we ontmoeten zijn nogal babbelziek en zullen ons met zeer veel plezier meer informatie bezorgen, maar dat kunnen we overslaan moest het ons niet interesseren. Het is echter zeer jammer dat er geen multiplayer aanwezig is, want de gameplay-mechaniek leent zich nochtans perfect voor een dergelijke modus nadat het spel na een stevige acht tot tien uur is uitgespeeld. Op dat moment zijn we namelijk diep verzonken in het spel en is het zeer jammer dat er niet iets extra's op ons wacht. Hopelijk brengen ze dat in de toekomst in orde of de gegarandeerd groeiende groep fans van het nieuwe genre - Poker RPG - zullen op zoek moeten naar een ontwenningskuur.

Conclusie