Review: CM Storm Sentinel Z3RO-G [Hardware]

Special | 22-05-2011 -

Een essentieel randapparaat voor elke pc-gamer is ongetwijfeld een goede computermuis met wat extra knoppen en features. Zowel RTS-gamers als FPS-gamers hebben nood aan nauwkeurigheid, comfort en functionaliteit. Tegenwoordig kun je al een nauwkeurige lasermuis vinden voor een appel en een ei, maar daarom ligt die nog niet lekker in de hand en heeft die nog niet voldoende knoppen. Binnen de klasse high-end gamingmuizen die aan deze voorwaarden voldoet vindt men onder andere de gelauwerde Logitech G5, de Razer Deathadder en de CM Storm Sentinel Advance. Die laatste krijgt nu een opvolger die door het leven gaat als de CM Storm Sentinel Z3RO-G.

Op het eerste zicht is de Z3RO-G identiek aan de Sentinel Advance, met uitzondering van de kleur, maar de werkelijke verschillen manifesteren zich onder de motorkap. CM Storm heeft de opvolger van zijn vlaggenschip-muis met voorzien van 128 KB geheugen, waar de Advance het moest stellen met "slechts" 64 KB voor scripts en instellingen. Met die extra opslagruimte heeft CM Storm meteen de mogelijkheid nieuwe functies toe te voegen, waaronder het gebruik van knoppencombinaties. Wat niet veranderd is, zijn de vorm, de aanwezigheid van een OLED-display die je dpi-gevoeligheid weergeeft, RGB-led's en uitneembare gewichtjes.

Zoals je in bovenstaande foto's kan zien, voegt CM Storm bij de Sentinel Z3RO-G ook een game, namelijk Shattered Horizon. Deze titel onderscheidt zich van andere games omdat er geen zwaartekracht is in deze space-game en omdat hij gebruik maakt van een zwaar aangepaste 3DMark Vantage-engine. Deze game is niet bepaald nieuw, maar je kan moeilijk verwachten dat CM Storm bij een high-end muis van €59,95 een recente kaskraker steekt. In de doos zit geen disc, maar een krascode die je op een website in moet geven. Dan krijg je via e-mail een code toegestuurd waarmee je op Steam een licentie voor Shattered Horizon kunt verkrijgen. Ook vinden we een cd met software en een extra setje polytetrafluoretheen voetjes, maar de meesten onder ons gebruiken liever de merknaam Teflon. Het is slim gezien van CM Storm om zulke reservevoetjes te mee te leveren, want probeer als je ze nodig hebt maar eens vervangexemplaren te vinden in de computerwinkels.

Dan de "drivers", deze bestaan eigenlijk niet. De muis maakt gewoon gebruik van de standaard-stuurprogramma's die in Windows zitten en de enige software die je nodig hebt, is een programma om allerhande eigenschappen van de muis aan te passen. Deze tool laat je toe om scripts aan knoppen toe te wijzen, de kleuren van de led's aan te passen en zelfs op het OLED-schermpje je eigen logo te plaatsen. Zoals je aan de screenshot hieronder kan zien, kun je verschillende DPI-niveau's instellen en dit van 100 tot maar liefst 5600 dpi. Ideaal om te wisselen tussen uiterst nauwkeurig snipen en wilde close quarters combat.

Typisch voor de high-end gamingmuizen is dat ze erg vaak aan de grote kant zijn. Ook voor de Sentinel is dit zo, deze muis lijkt vrij groot, maar voor gamers die graag hun volledige hand op hun muis laten rusten (waaronder ikzelf) is de vorm ideaal. Er is een stuk om de duim op te laten rusten en twee knoppen bevinden zich ook aan de duim. Je moet ook geen kolenschoppen als handen hebben, mijn handen zijn van een vrij normaal formaat en de Sentinel past als gegoten in mijn rechterhand. In totaal zitten er in de muis ook vijf gewichtjes van elk 4,5 gram. Zo kun je het gewicht van de muis wat aanpassen naar jouw voorkeur, bijvoorbeeld thuis met die gewichtjes er in en op lanparties dan 22,5 gram lichter zodat hij nog vlotter over je muismatje of tafel glijdt.

In totaal kan je vijf verschillende profielen op de muis instellen die ieder hun eigen knoppenconfiguraties, macro's en scripts kennen. Daarbij maken de RGB-led's zich meteen nuttig, als je elk profiel een andere kleur toewijst kan je in één oogopslag zien welk profiel momenteel op je muis ingeschakeld is. Dan kun je bijvoorbeeld voor Starcraft II een blauwe kleur instellen, voor Counter Strike een gele kleur en voor Black Ops groen, of roos als je dat gewoon een leuke kleur vindt. Als je liever geen kerstverlichting hebt, kun je die led's natuurlijk ook uitschakelen en aan het OLED-schermpje zien welk profiel actief is. Het is haast onmogelijk om per abuis van profiel te switchen, want de verantwoordelijke knop bevindt zich voor het scrolwieltje en is dankzij die plaatsing niet per ongeluk in te drukken.

Tijdens speelsessies met Portal 2 was de muis aangenaam responsief en ook tijdens sessies Wolfenstein: Enemy Territory en de gebundelde game Shattered Horizon leverde de Z3RO-G zijn bijdrage aan de killcount. Een ding dat ik wel opmerkte is dat het DPI-switchen soms niet echt on-the-fly gebeurt, wanneer je naar een ander DPI-niveau overschakelt wil de muis soms een halve seconde niet reageren. Dat is best jammer en hopelijk wordt dit probleem in een toekomstige firmwareversie opgelost.

Erg indrukwekkend is wel de fenomenale grootte die macro's kunnen aannemen met deze muis. Iedere macro kan maar liefst 125 acties bevatten, een forse toename vergeleken met de CM Storm Spawn die hier enkele weken geleden besproken werd. Het is wel jammer dat de configuratiesoftware toetsaanslagen registreert alsof ze van een Qwerty toetsenbord afkomstig zijn. Als je macro's wil maken moet je daar dus rekening mee houden, of gewoon die Azerty layout dumpen en net als het merendeel van de internetgebruikers een Qwerty-toetsenbord beginnen gebruiken.

Naast die uitgebreide macro's kun je ook scripts maken, die tot 256 bevelen lang kunnen worden en je kan ook nog eens tot op 12 milliseconden nauwkeurig instellen hoeveel tijd er tussen ieder bevel gewacht wordt. Dat is uiteraard erg handig in games als bijvoorbeeld Starcraft II waar elke seconde telt, maar ook om bijvoorbeeld een pistool-script te maken dat je ganse pistooltje leeg pompt en prompt herlaadt. Aangezien deze scripts op je muis bewaard worden en je ze dan op eender welke computer kunt gebruiken, is dit een zéér handige functie voor wie soms aan een toernooi deelneemt waar de organisators je verplichten de standaardinstellingen van een game te gebruiken.

Conclusie