Onvergetelijke momenten van cpt nice

Special | 29-04-2012 -

Gamen is een passie en bij een passie horen onvergetelijke momenten. Daarom gingen enkele redacteurs voor een tweede keer terug in de tijd om na te gaan welke spellen een indruk op hen hebben nagelaten. Elke zondag zal je de top 3 van een redactielid te lezen krijgen, met redenen waarom er voor die pareltjes gekozen werd. Redacteur cpt nice vertelt ons deze keer waarom de games Call of Duty, Max Payne en de Total War-reeks zo'n impact op hem hebben gehad.

Call of Duty

Medal of Honor: Allied Assault en Duke Nukem 3D op de N64 mogen dan mijn introductie in het FPS-genre geweest zijn, de allereerste Call of Duty was de shooter die de grootste indruk op mij naliet. Het spel leverde de ene epische ervaring na de andere en was één grote adrenalinerush. Vooral de Russische campagne was bijzonder indrukwekkend en meeslepend en toonde zowel de gruwel als het episch karakter van oorlog. De scene met de aanval op Stalingrad, waarin de doodsbange Russische soldaten proberen te vluchten en worden neergeschoten door hun eigen officieren. Of de dwaze charges recht in de kogels van de Duitse machinegeweren. Je bent slechts één van de honderden soldaten en je ziet overal je vrienden sneuvelen. Call of Duty was ook de eerste game waar ook de multiplayer een belangrijke rol in mijn ervaring van het spel kreeg. Mede door een jeugdvereniging die lanparty's organiseerde, heb ik voor het eerst geleerd dat er ook zoiets was als games online spelen.

Max Payne

Terwijl de meeste games tegenwoordig vol zitten met momenten van epische proporties, is de welbekende Max Payne gewoonweg de definitie van episch. De donkere toon van het verhaal, grotendeels verteld in een briljante graphic novel, gecombineerd met het geweldig stemmenwerk is wat dit spel zo uniek maakt. De gameplay wordt hierdoor zelfs ondergeschikt aan de eigenlijke ervaring en toch heb ik mij uren kunnen bezighouden met boeven overhoop knallen met alle verschillende wapens die Max ter beschikking had. Het feit dat ik in die tijd ook redelijk geobsedeerd was door The Matrix en je enkele van die capriolen kon overdoen met de bullettime in het spel, droeg alleen maar bij aan de funfactor. Als gigantische fan van gamemuziek voel ik me eigenlijk verplicht om de muziek nog te vermelden. Alleen al om deze reden is Max Payne een echt pareltje. Er is geen enkele game waarin de muziek zo naadloos bij het spel aansluit als hier. Van de trieste 'main theme' in het hoofdmenu tot de opzwepende tracks tijdens de actiescenes, elk liedje draagt bij tot de atmosfeer. De soundtrack behoort tot mijn favoriete en wordt slechts beter en beter naarmate ik hem opnieuw beluister.

De Total War-reeks

Een telg uit de Total War-reeks kiezen zou even onmogelijk zijn als mijn favoriete personage uit Mass Effect moeten aanduiden. Ik ontdekte de reeks toen deze nog in zijn kinderschoenen stond met Medieval: Total War en was meteen verkocht. Als beginnend strategiefanaat kon de mix van realtime en turnbased strategie mij enorm bekoren en tot op de dag van vandaag behoort de manier waarop de serie deze twee genres combineert volgens mij tot één van de beste innovaties aller tijden in het strategiegenre. Je legers over de map uitzenden, je staatsinkomsten zien groeien, de kleur van je rijk op de minimap zien uitbreiden, alles draagt bij tot het gevoel van macht dat je vaak hebt in strategiegames. Je tactische vaardigheden tot het uiterste moeten gebruiken en een moeilijke overwinning behalen, een beter gevoel is er niet. En deze reeks heeft dit allemaal en meer. Total War heeft een niet te beschrijven impact op mij nagelaten. Elke telg uit de reeks heeft mij op zijn manier gevormd tot de gamer die ik vandaag ben en een telg als favoriet kiezen zou een onmogelijke opgave zijn. Zelfs na al die jaren valt er nog vaak iets nieuws te ontdekken of iets bij te leren. Onlangs nog heb ik het spel een tijd tegen redacteur BelgianTerror gespeeld en kon ik mij nog eens op en top generaal voelen. Voor mij is het na al die tijd nog steeds even leuk en de reeks zal dit altijd blijven.

Conclusie