Ik ben van plan om volgend schooljaar een master Vertalen te halen, waarschijnlijk in Antwerpen.
In het middelbaar heb ik Latijn-moderne talen gestudeerd en daarna heb ik mijn bachelordiploma Office Management - Bedrijfsvertaler gehaald. Zes jaar geleden om precies te zijn, dus ik ben al even geen voltijds studente meer.
Omdat ik direct na mijn hogeschoolopleiding ben gaan werken als vertaalster, ben ik wel altijd met talen bezig gebleven. Daarnaast heb ik tussendoor ook een aantal cursussen in avondschool gevolgd, maar grote pakketten leerstof verwerken was er de laatste jaren dus niet meer bij.
Ondanks dat ik een job heb gevonden die volledig in de lijn van mijn diploma ligt, begin ik er meer en meer spijt van te krijgen dat ik uiteindelijk niet voor een masterdiploma ben gegaan. Dat wil ik nu dus alsnog doen. In de eerste plaats uit interesse (ik ben zo'n beetje een 'eeuwige student'), maar ook omdat ik mijn mogelijkheden wat wil verruimen. Eventueel op een dag ooit het onderwijs in of zo.
Ik haal gewoon geen voldoening (meer) uit mijn huidige diploma, omdat ik ergens het gevoel heb dat ik beter zou kunnen. Hetgeen dat me dus wel zorgen baart, is dat het 'echte' studeren al zo lang achter me ligt, daarom dat ik graag wat ervaringen inzake de moeilijkheidsgraad zou horen van mensen die het schakelprogramma Toegepaste Taalkunde (en eventueel de master Vertalen) volgen of hebben gevolgd, in Antwerpen of elders.
Ik neem aan dat ik voor de pure vertaalvakken mogelijk een beetje voorsprong zal hebben, maar ik heb best wel schrik voor bijvoorbeeld de actieve grammatica (komt hopelijk snel terug...) en de pure theorievakken, zaken die al best ver achter mij liggen.
Motivatie is echter geen probleem. Ik wil er volledig voor gaan, maar tussen willen en kunnen is er natuurlijk nog wel een verschil...
Alvast bedankt voor eventuele reacties!


LinkBack URL
About LinkBacks
Met citaat reageren

Het zou bovendien meer moeite kosten om aan die vrijstellingen te komen dan om gewoon de vakken te volgen.