Heb je een lief: the sequel deel 18

[beyl]

:')

[Boterkoek]

[killblok]

True.

Komde gij toevallig in den Alfa?

toch al de volle 1 keer, 2 weken geleden of zo. Voelde mij wel wa oud tussen de 13-14 jarigen op da moment . Woon ook nog maar 3 maand in Brakel.

[beyl]

Tis omdat ne maat van mij daar permanent verantwoordelijke is .
En hij vertelt toch ook veel over zatte tieners :')

[Saphira]

Haar bagage bleek te zwaar waardoor we toch beslist hebben er mee op te houden. Het suckt wel een klein beetje hard, maar life goes on.

[Boterkoek]

Koen?

[WarCry-dude]

...

Daar ben ik het op zich helemaal mee akkoord. Ik zou er wel aan toevoegen dat de kans dat zo'n ouders zullen bijdraaien wanneer ge alleen woont heel klein is als ze nooit in behandeling gaan. Als ge haar zegt van "dit ben ik, deal with it!" dan is de kans dat ze uw laat vallen groter dan de kans dat ze uw aanvaardt.

Het dagelijkse gedrag van ouders heeft een enorme impact op de psyche van hun kinderen dus als kind van zo'n ouders hebt ge gegarandeerd zelf ook problemen. Daarom denk ik dat het beste is om aan uw eigen problemen te werken en een rouwproces te doormaken omdat ge niet de aandacht krijgt van uw ouder waar ge nood aan hebt en die waarschijnlijk ook niet zult krijgen.

Uiteraard is het beste scenario dat die moeder het (al dan niet door ambras met de kinderen) zou inzien en in behandeling gaat maar da's vaak niet evident.

[[BIG_JIM]]

Daar ben ik het op zich helemaal mee akkoord. Ik zou er wel aan toevoegen dat de kans dat zo'n ouders zullen bijdraaien wanneer ge alleen woont heel klein is als ze nooit in behandeling gaan. Als ge haar zegt van "dit ben ik, deal with it!" dan is de kans dat ze uw laat vallen groter dan de kans dat ze uw aanvaardt.
.

Jup, dat is een feit. Daarom dat ik dan eerder opteer voor de korte pijn i.p.v. nog 10 jaar met de miserie te zitten en het je aan te trekken.

Toevallig ken ik enkele van die 'probleemgevallen' en die mensen zijn achteraf toch altijd blij dat ze niet meer moeten letten op alles wat ze doen en laten en gewoon hun eigen leven kunnen leiden.

Maar goed, zoiets knaagt natuurlijk altijd wel een beetje en elke situatie is uniek hé

[Oli4V]

Vrijgezel hier

Toch chill?

Beetje doen wat je wil en nergens naar om kijken.

[Joeshoe]

Toch chill?

Beetje doen wat je wil en nergens naar om kijken.

Ieder zijn ding hé. Kan ook maar saai worden op die manier na een (lange) tijd.

[Lorim]

Amai is dat hier al zo lang terug open ik had het niet eens gemerkt . Teveel pagina's om in te halen, ik pik het wel terug op vanaf het volgende opzwepende verhaaltje.

[gumball4000]

Met alle respect maar dat vind ik bullshit.
Ziek zijn (psychologisch of fysiek) of problemen hebben is geen excuus om de mensen rondom je als stront te behandelen. Je mag zo'n dingen je leven niet laten beheersen. Uiteraard moet je toleranter zijn in zo'n situatie maar dat heeft zijn grenzen.

Mocht ik in zijn plaats zijn zou ik mijn moeder proberen duidelijk te maken dat haar gedrag niet kan en dat er mensen bestaan die in mijn mening haar kunnen helpen zodat haar leven terug toekomst krijgt. Op deze manier is het immers enkel een kwestie van tijd vooraleer ze al de mensen die haar dierbaar zijn verliest.

Kiest ze om dat te negeren dan zou het mij eerlijk gezegd geen **** meer kunnen schelen, moeder of niet. Life goes on.


Maar ik ben dan wel vrij rationeel en kan zo'n zaken relatief goed van mij afzetten. Is uiteraard geen gemakkelijke situatie, zeker dat met je vriendin lijkt mij bijzonder pijnlijk.

Vroeger ging ze op behandeling en nam ze medicatie. De meeste mensen die een depressie hebben gehad, zijn levenslang gebonden aan antidepressiva. De dokter van mijn moeder heeft het stilaan afgebouwd, waardoor mijn ze enkel medicatie moet nemen als ze in moeilijke periodes zit (meestal rond de herfst/winter).
Als er thuis problemen zijn is mijn pa de eerste die zegt dat ik ze gewoon moet laten doen omdat ze weer in een depressie zou kunnen vallen..
Eigenlijk zou ik veel liever hebben dat mijn vriendin gewoon aanvaard wordt.. Komaan we zijn al meer dan 2 jaar samen, ze kent haar niet eens, maar ze maakt haar wel zwart voor het minste: "Dat is een meisje dat seks met u wil (we hebben nog ineens seks gehad...)
"Haar pa is er niet voor haar, daarmee da ze een vader figuur wil" (ze heeft haar ma 1x gezien en de pa nooit..)
"jaa ze zal de pil nemen, dat is echt geen gezond meiske ze" (ze neemt ineens de pil)
Blijven slapen bij de vriendin was een hele ramp..

Het is constant zo'n gezever..
Wat zouden jullie doen mochten we binnen pakweg 3 maand trouwen? Hoe zouden jullie die situatie aanpakken? Ik vraag me dat dus constant af wat ik dan zou moeten doen..

Ze vindt zichzelf normaal en de rest is abnormaal, volgens haar. Als ik zou durven zeggen dat ze zich zou moeten laten behandelen, zal mn vader tussenbeiden komen en zeggen dat ik te ver ga (om haar niet "weer in een depressie" te laten zinken)

edit: Khad gisteren/eergisteren afbras met mijn ma. We gaan eten (stoofvlees met friet).. Iedereen krijgt het eten in het bord geserveerd (ik kwam 1min later). Ik kom aan, in mijn bord het plastieke bakje met stoofvlees erin. Ik voelde me net een hond..

[Boterkoek]

Toch chill?

Beetje doen wat je wil en nergens naar om kijken.

Idd, mij hoorde ni klage hombré.
Ma elk voordeel heeft ook zen nadelen.

[Nuttiez]

Toch chill?

Beetje doen wat je wil en nergens naar om kijken.

Op de lange duur begint da ook saai te worden ze, alleen zijn....

Ben nu ook al redelijk lang alleen, en overtijd had ik iemand leren kennen, maja door m'n onozele fouten is het natuurlijk op niks uitgedraaid...

[Dietrich_007]

waar zit al dat scum dat veel te goed is voor al die gewetensloze chicka's?
een beetje de slet uithangen op festivals, dat kunnen ze

maar hun vrienden soigneren, neen
en ja, friendzoned hier

kga me nu is neig kapotzuipen zie

Spoiler:

achh echt veel te goed ben ik niet, en echt sletterig is ze niet geweest, en ach, kapotzuipen ja dat wel

[Oli4V]

Idd, mij hoorde ni klage hombré.
Ma elk voordeel heeft ook zen nadelen.

'k Weet het bro, maar ja, 'k zou mijnen tik krijgen van een relatie denk ik.

Op de lange duur begint da ook saai te worden ze, alleen zijn....

Ben nu ook al redelijk lang alleen, en overtijd had ik iemand leren kennen, maja door m'n onozele fouten is het natuurlijk op niks uitgedraaid...

Tja, ieder zijn mening daarover en ik weet wel waarover je het hebt hoor.

[Beramode]

Mooi voorbeeld van hoe psychologische ziektes nog steeds niet aanvaard worden ^^ Als uw moeder daar lag met kanker en om die reden 'moeilijk' deed zou het een heel ander verhaal zijn.

Uw omgeving terroriseren is wel iets anders dan "moeilijk doen"? Tis niet dat ze ontoerekeningsvatbaar is he... haar gedrag wordt waarschijnlijk gewoon ook nog extreem versterkt doordat de pa/iedereen haar constant haar zinnetje geeft.

Ze is toch enkel gediagnosticeerd met depressie, die mensen zijn toch niet per definitie onhandelbaar? Maw ze is misschien gewoon een depressief geval met een rotkarakter erbovenop die profiteert van haar situatie

[WarCry-dude]

kleine wall

't Is echt wel erg ginder precies he. Uwe pa houdt door zijn verdedigend gedrag ook de situatie in stand trouwens. Door uw tegen te houden zorgt hij ervoor dat uw ma niet met haar gedrag geconfronteerd wordt en ze daardoor dus ook gewoon ongestoord door kan gaan. Co-dependence heet dat.

Kent ge the morning stream? Da's een dagelijkse podcast waar ze over het algemeen gewoon wat over geeky onderwerpen lullen, maar elke donderdag laten die een professionele psycho-therapeut aan het woord om een vraag van luisteraars te behandelen. Ik stel voor dat ge eens probeert om uw verhaal (kort en bondig) op te sturen. Op die manier kunt ge toch anoniem en zonder dat uw ouders het te weten komen eens een professionele mening horen.

The Morning Stream | the morning show, 4 days a week, with scott johnson & brian ibbott

Edit: De therapeute komt aan het woord om 56:30 in de aflevering van deze week.

[Freddy_reloaded]

The Morning Stream | the morning show, 4 days a week, with scott johnson & brian ibbott

Off topic: zijn da die mannen met hun WoW podcast: The Instance?

[Katz]

Vroeger ging ze op behandeling en nam ze medicatie. De meeste mensen die een depressie hebben gehad, zijn levenslang gebonden aan antidepressiva. De dokter van mijn moeder heeft het stilaan afgebouwd, waardoor mijn ze enkel medicatie moet nemen als ze in moeilijke periodes zit (meestal rond de herfst/winter).
Als er thuis problemen zijn is mijn pa de eerste die zegt dat ik ze gewoon moet laten doen omdat ze weer in een depressie zou kunnen vallen..
Eigenlijk zou ik veel liever hebben dat mijn vriendin gewoon aanvaard wordt.. Komaan we zijn al meer dan 2 jaar samen, ze kent haar niet eens, maar ze maakt haar wel zwart voor het minste: "Dat is een meisje dat seks met u wil (we hebben nog ineens seks gehad...) Uhm Duh?
"Haar pa is er niet voor haar, daarmee da ze een vader figuur wil" (ze heeft haar ma 1x gezien en de pa nooit..) Het is niet omdat jongere meisjes op iets oudere jongens vallen dat ze meteen een substituut vader willen hebben
"jaa ze zal de pil nemen, dat is echt geen gezond meiske ze" (ze neemt ineens de pil) Dit snap ik niet helemaal
Blijven slapen bij de vriendin was een hele ramp..

Het is constant zo'n gezever..
Wat zouden jullie doen mochten we binnen pakweg 3 maand trouwen? Hoe zouden jullie die situatie aanpakken? Ik vraag me dat dus constant af wat ik dan zou moeten doen..
Moest dat meisje de liefde van je leven zijn, en jullie hadden trouwplannen, sorry maar jou geluk > Uw ma. Ik zou alleen gaan wonen met haar en de moeder even laten doen, het is niet omdat zij depressief is dat de wereld rond haar draait.
Ze vindt zichzelf normaal en de rest is abnormaal, volgens haar. Als ik zou durven zeggen dat ze zich zou moeten laten behandelen, zal mn vader tussenbeiden komen en zeggen dat ik te ver ga (om haar niet "weer in een depressie" te laten zinken)
edit: Khad gisteren/eergisteren afbras met mijn ma. We gaan eten (stoofvlees met friet).. Iedereen krijgt het eten in het bord geserveerd (ik kwam 1min later). Ik kom aan, in mijn bord het plastieke bakje met stoofvlees erin. Ik voelde me net een hond.. Mja, in de plastiek blijft het wel iets langer warm dan gewoon op het bord, mss wilden ze niet dat het koud werd?

Geen gezonde situatie om eerlijk te zijn, aangezien er een pamperbeleid is naar uw ma toe van uw vader lijkt het me alsof ze zich alles begint te permiteren, want "Zij heeft depresieve neigingen".

Het zal er niet snel op beteren, ik ken iets gelijkaardigs, pas maar op, straks begint ze te dreigen "dat ze wel eens in een depressie zou kunnen vallen als ge uw lief nog ziet." Dan is het tijd om te vertrekken.