Effe een voetnoot (in het begin van mijn journal nog wel): Ik hoop dat ik mijn savegame kan meenemen naar mijn kot, want hier speel ik maar sporadisch (wegens een te trage pc). Anders gaat er niet veel vaart in mijn carrière komen.
Om met de deur in huis te vallen, na behoorlijk wat ervaring te hebben opgedaan met grote ploegen (allerhande topploegen en Anderlecht) vond ik het stilletjesaan tijd om eens een echte uitdaging aan te gaan. Na wat rond te neuzen viel mijn oog op Stalybridge Celtic, een Engelse ploeg die in de English Conference north uitkomt.
Mijn balans bij het binnenkomen ziet er niet zo mooi uit: een matige kern (die een 12e plaats wordt toegedicht in de media), een laag loonbudget en geen transfergeld. Het wordt dus uitkijken naar talenten en transfervrije spelers.
Ik haal in totaal zeven nieuwe spelers, vijf transfervrij en twee die ik leen van een grotere club. Belangrijke versterking in elke linie, waarvan eentje er boven uitsteekt. Chris Taylor, een ARM van Oldham.
De voorbereiding loopt niet zo goed. Dit is echter voor een groot stuk te wijten aan de zware teams die op het programma staan (waaronder de reserven van Everton en de A-ploeg van Cambridge en Oldham). Uiteindelijk winnen we maar een van onze zes oefenwedstrijden en slagen we er maar tweemaal in om te scoren. We houden ook maar een keer de nul.
We starten het seizoen niet slecht. Onze eerste match, uit bij een degradatiekandidaat, verliezen we met 3-2. Een slechte uitslag, maar we kwamen wel terug van een 2-0 achterstand. Een goal in blessuretijd deed ons echter de das om. De tweede match begint eveneens slecht, we gaan met een 0-1 achterstand de rust in. Uiteindelijk komen we nog gelijk, en in blessuretijd prikt mijn 19-jarige ARM de winnende treffer tegen de netten.
Zonet stond de topper uit tegen Nuneaton op het programma, een ploeg waar volgens de media de tweede plaats voor weggelegd is. We beginnen met te veel respect aan de match en na 40 minuten staan we 3-0 in het krijt. Net voor de scheids de eerste helft tot een einde brengt maken we nog een tegentreffer. Ik probeer mijn ploeg op te peppen, en met effect. Op het uur maakt Ellington er in de rebound 3-2 van, en ik krijg weer hoop. Het laatste halfuur is de spanning te snijden, zowel wij als zij trappen nog eens op de lat. Maar in de 92ste minuut trapt Ellington zijn tweede van de avond binnen, en is het feest compleet. Dat er vermoedens van buitenspel waren zal mij en de spelers worst wezen!
(meer volgt later, ik zit nog in mijn blok ook)


LinkBack URL
About LinkBacks

)
Met citaat reageren
Nu hopen dat dat genoeg is om hem vast te leggen, anders denk ik erover om mijn job nog altijd op te geven en op zoek te gaan naar iets anders, misschien ergens een tweedeklasseteam in Spanje of Italië ofzo.
