Idd, het zal wel het economisch optimisme van de jaren '90, de suprematie van het 'kapitalisme' na de val van het communisme geweest zijn dat hen destijds wat soepeler maakte met de toelatingsvoorwaarden.
LinkBack URL
About LinkBacks
Idd, het zal wel het economisch optimisme van de jaren '90, de suprematie van het 'kapitalisme' na de val van het communisme geweest zijn dat hen destijds wat soepeler maakte met de toelatingsvoorwaarden.
Laatst gewijzigd door Hollow; 29 april 2010 om 00:21
Zeker en vast.Oorspronkelijk geplaatst door Hollow
Ik begrijp nu wel dat de Duitsers zich op dit moment serieus gepakt voelen. Duitsland moest zijn munt opgeven om de eenmaking te kunnen doorvoeren. De meeste andere landen haalden grote voordelen uit de euro (sterkere munt en meer controle over het monetair beleid: veel munten waren gekoppeld aan de DM, zodat die landen het duitse beleid moesten volgen. Door de EMU kregen ze inspraak in het beleid.) Duitsland heeft altijd enorm gehamerd op strenge voorwaarden, maar andere landen vinden dit blijkbaar niet altijd even belangrijk. Duitsland heeft het meeste verlies geleden door zijn sterke munt te moeten opgeven en nu moeten ze ook nog eens voor alle zwakkere en profiterende landen betalen.
En onze effectieve nominale staatsschuld is steeds blijven stijgen. Men draaide de bevolking steeds een rad voor de ogen dat de staatsschuld daalde in % tov het BBP, maar in realiteit bleef en blijft ze maar stijgen: van 250 miljard euro naar nu reeds 330 miljard euro.
De mensen dom houden heet zoiets.
Het procentueel getal is ook het enige dat uitmaakt.
Als je een grotere economie hebt kan je ook meer schulden dragen, dus dat de nominale schuld stijgt maakt weinig uit.
Maar als je BBP plots gedurende lange tijd aan 't dalen gaat, dan zit je wel met de gebakken peren natuurlijk.
Soit, dat is mijn simpele visie hé. Zoveel ken ik er ook niet van. Minder effectieve schuld in euro is ook minder rentelast.
Laatst gewijzigd door Smiles_; 28 april 2010 om 23:38
Ik begrijp het niet, onder Dehaene slaagden we erin om (op een verantwoorde manier) besparingen door te voeren, maar vandaag de dag zitten onze politiekers liever communautaire steekspelltjes te spelen ipv zich bezig te houden met de nationale en internationale economie.
Ik ben akkoord met uw mening. Nu dat de markten onder druk staan, valt de regering. Dit zal natuurlijk een extra weerslag hebben op de Belgische economie. Stabiliteit en vertrouwen moet op gang komen. Hoe dan ook, hoe sneller het opgelost graakt, hoe beter.
Ik denk dat Frankrijk en Duitsland daar ook ooit hebben bijgezeten (meer dan 3 jaar een tekort van 3% hebben). Klopt wel wat je zegt, maar het moet dan ook consequent gebeuren.
In het geval van Griekenland is het grootste probleem toch niet dat de Griekse economie te veel verschilt van de rest van de eurozone en dat daardoor het monetair beleid van de unie niet gepast is voor Griekenland. De grote Griekse problemen lijken mij vooral ontstaan te zijn door een Grieks wanbeleid dat veel te veel schulden maakte en dan nog deze schulden probeerde te verbergen.
Dat de rente voor sommige landen te hoog ligt en voor andere landen te laag, zorgt misschien wel voor een aantal problemen, maar niet van problemen van die aard dat de unie erdoor uit elkaar zou spatten.
Portugal en Griekenland zijn kleine vissen. Als Spanje onderuit gaat (met al een verlaagde rating woensdag), dan zitten we echt in de penarie. Spanje maakt ongeveer 9% uit van het EU-BBP en dat ziet er niet goed uit voor de euro.
De vastgoedsector ligt er op apegapen, er is een redelijk groot overheidstekort (10-11%) en 20% werkloosheid. Het is vooral psychologisch belangrijk om een krachtdadig signaal te geven want anders sleurt het de hele eurozone mee.
Omdat ze het toen konden verkopen aan de bevolking onder de mom "we moeten van Europa en anders mogen we niet meedoen met de Euro."
Hoe is dat nu mogelijk dat de economische crisis zo lang blijft duren, het is begonnen in Amerika en heeft nu de overkant van de oceaan bereikt, Europa, wij dus...politici beloven zoveel, maar als ze problemen niet kunnen oplossen... wie gaat het land dan besturen??
Hoe moet het nu verder??
Wie controleert de uitgaven?? een Griekse minister kan toch niet zomaar geld over de balk smijten??
Hoe lang kan je een hardwerkende mens voor de zot houden? En die hardwerkende mens zorgt voor belastinggeld zodat ze met dat geld het land kunnen besturen, maar nee, ze verspillen alles en gooien alles door de venster.
Een minister is toch gemaakt om problemen op te lossen, niet?? Ze hebben perfecte ideeën, maar kunnen niks realiseren en geld groeit niet op de rug van de mensen. Dat is allemaal het gevolg van wanbeleid van de regeringen en dat gebeurt bij vele landen van EU. Misschien is een revolutie af en toe gezond, hehe
Zo'n signaal zou gewoon resulteren in tijdelijke rust met later een grotere schok en dan kan het verhaal zich herhalen totdat alle landen samen ten onder gaan.
Dat is het grote probleem van die overkoepelende organen.
Niet alleen hun uitvoering is rampzalig, ook hun ideeën zelf zijn rampzalig.
Het concept van minister is ook wel niet zo éénvoudig. Hoe kan je opeens expert worden in domein, zoals op papier als op het terrein. Dat laatste is bijzonder moeilijk. En toch verwachten wij dat van hen. Het is vragen om belogen te worden. Wat nederigheid zou geboden zijn, zowel van onze kant (verwachtingen) als hun kant (beloften).
Bedoel je met 'we moeten minder van ministers verwachten' dat we hen minder bevoegdheden moeten geven en minder controle over ons leven? Dan ben ik voor!
Media, maatschappij en politici zitten een beetje in een opbod van wat allemaal problemen zijn, en hoe die eigenlijk snel opgelost zouden moeten geraken. De realiteit is echter veel complexer. Daardoor hebben we eigenlijk een te groot verwachtingspatroon.
Ik heb dat vooral opgepikt van Rory Stewart, een Schotse, jonge conservatief. Hij heeft dat aan de lijve ondervonden als gouverneur in een Iraakse regio. Het was zo goed als onmogelijk om van bovenuit die situatie op de grond te snappen. Later in Wintergasten, vertelde hij dat, in het geval hij minister van binnenlandse zaken zou worden, hij liefst eerst 2 jaar rondloopt bij alle betrokkenen op het terrein, om met iedereen goed te praten. Anders is het zo goed als onmogelijk om dat domein volledig te vatten.
Misschien moet we dan ook wat nederigheid in verloning doorvoeren. Er zijn er in de privé die voor veel minder veel meer moeten kennen, doen en realiseren. Als zij geen controle kunnen houden over hun domein moeten ze hervormingen doorvoeren totdat het wel te controleren is. Anders doek je maar ineens het concept van minister op.
Op dit moment bekijken 1 gebruikers deze discussie. (0 leden en 1 gasten)
Regels voor berichten
Met citaat reageren