ik zou da elke dag een half uur moeten doen. kwestie van betere insulineopname en betere regeling en vooral complicaties (slecht werkende nieren, blind worden, hart en bloedvaten, ...) op latere leeftijd tegen te gaan. met lopen en per fiets rijden probeer ik daar aan te komen, maar door druk agenda, geen goesting of te vermoeid meer achter werk. kom ik niet aan dat half uur. ik probeer in de weekend wel wat in te halen, maar als ik aan een uur per week kom mag ik content zijn. kortom zoveel mogelijk om in beweging te blijven en conditie te onderhouden.
ik mag content zijn dat ik nog een redelijk beweeglijke job heb waarbij ik niet voortdurend achter mijn buro zit, maar veel "op wandel" ben zodat ik daar ook nog iets van beweging heb.
sporten zelf is niet echt een probleem. moet zien dat suiker niet te hoog staat voor ik vertrek want dat is ook niet gezond. moet zien dat het tijdens het sporten weer niet te laag komt. maar daar heb ik geen problemen mee, vooral de regelmaat erin krijgen dat het probleem is.![]()
Een forum inderdaad gemakkelijker. al zou ik er ook best van persoon tot persoon over willen spreken. zolang de andere het kent.
en wat je zegt over het eten. Het is mogelijk, op zo'n moment verteer ik gewoon niets al is er een overproductie van maagzuur. (rare combinatie, maar toch)
Nuja, ik hoop dat het terug weer een tijdje wegblijft.
(en nu ben ek weg naar een fuif, kzal de thread morgen geintereseerd verder lezen !)
Er is een Leuvense dokter afgekomen naar G'bergen voor mij voor m'n operatie omdat ze er zelf geen blijf meer mee wisten.
Het zat zo. Ik kreveerde van de pijn in m'n ziekenhuisbed, maar ze geloofden me niet meer omdat ze niks konden zien met hun apparatuur. Dus hebben ze dan toch maar een kijkoperatie laten doen om het zelf vanbinnen te kunnen bekijken wat de machines dus niet konden.
Wat bleek, een goeie 50 cm darm en een stuk van de maag is chirurgisch weg moeten genomen worden omdat het compleet veretterd (rot) was en vol vergroeingen, er kon niks meer door. Maw: Ik at iets en dat ging goed tot het dat stuk moest passeren, want het kon niet passeren... Kunt u voorstellen als uw darm vol zit met eten dat niet kan passeren wat de gevolgen kunnen zijn (en de helse pijnen)
Dus ik ging binnen voor een kijkoperatie en stak m'n ogen weer open op intensive care... wat best verschieten was
Het eerste wat ik kreeg was van de verpleging en dokter... Hun excuses voor me niet te willen geloven.
Wat ze wel eerder grappig vonden was dat ik prompt uit m'n bed wou stappen (ik wist nie waar ik was) om eens naar de wc te gaan(ik hing namelijk nogal nieg vast aan vanalle toestellen en darmkes
![]()
"Waarom geen diesel?": Omdat de verwarming bij ons in een afzonderlijke ruimte staat, niet in de garage.
Ik typ da maar om u gerust te stellen, bij u is het zo erg nie, het MOET zo niet lopen
(btw, wat ik hier schrijf is zeker geen zelfmedelijden hoor)
Ik weet da wel zeIs gwn nekeer iets anders om het te horen van een ernstigere vorm. Ik voetbal volop mee in de eerste ploeg dus ik kan nie klagen.
Ik hoop dak da nog lang ga kunnen blijven doen. Sport is mijn leven. Ik doe nl. regentaat LO in leuven Groep T dus er mag echt niks misgaan =)
Ik hoop dat de ziekte je sport nooit in de weg zal komen te staan, ik ben erdoor moeten ophouden met studeren en werken... Voor een periode van toch een 2tal jaar.
Herbegonnen met wat te studeren en nu heb ik voorlopig 2 goede jobs.
neen. van waar het komt en hoe veroorzaakt heb ik het raden naar. een van de meest gebruikelijke oorzaken voor een type I diabeet (wa ik dus ben) is genetisch. niemand in de familie heeft het, dus zal het waarschijnlijk zijn aan een ontsteking/andere invloed van buitenaf die ik ergens heb opgelopen ofzoiets. Tja in feite weeten ze het niet, en moeste ze het weten, hadden ze het mss al kunnen oplossen he.![]()
Uhu, en wordt da slechter/beter bij het ouder worden of blijft het gwn zoals het nu is?
tja hoe moet ik daarop antwoorden. het is geregeld. suikergehalte heeft hoogtes en laagtes, maar over lange periodes van 2-3 maand gezien staat het vrij goed. hopen dat het zo blijft en dat complicaties op latere leeftijd uitblijven. of dat ze hopelijk iets vinden om het op te lossen. (maar dat hoopt iedereen met een chronische ziekte natuurlijk)
Jah idd, ma ik zie het wel nog goedkomen met het materiaal en kennis dat ze tegenwoordig hebben.
Victory will be ours![]()
Op dit moment bekijken 1 gebruikers deze discussie. (0 leden en 1 gasten)