RSS-feed bekijken

Marginal0

Red de bedreigde games!

Dit artikel waarderen
by , 5 december 2008 at 22:53 (925 Bekeken)
Laat ons eerlijk zijn: games zijn vaak een prachtig iets. Ikzelf ben in de '90s opgegroeid met games, net als velen hier op het forum aanwezig. Toen speelde ik wat casual met de Sega, maar wat later in de jaren '90 was ik er al een stuk diepgaander bezig met gamen. Zoals veel gamers werd ik ontroerd door het meesterstuk van Miyamoto, nl. "The Legend of Zelda: Ocarina of Time". Het prachtige sprookje stond garant voor leuke tijden, en bij het werpen van een blik op de toekomst rijst de vraag of deze game later nog steeds deel kan zijn van mijn belevingswereld. Je verwacht natuurlijk dat games steeds beter worden, hetgeen de vorige generatie games overbodig zou maken. Tot mijn grote spijt moet ik helaas vaststellen dat dit zeker niet het geval is. Graphics gaan erop vooruit, maar soms krijg je serieus de tering van de achterlijke gameplay van sommige hedendaagse spellen. Velen zullen ermee instemmen dat er sinds OoT niet veel supergames meer gemaakt zijn van hetzelfde genre. Moest ik kinderen hebben zou ik ze zeker vertellen over dit sprookje, en ze in de mate van het mogelijke de game zelfs laten spelen . Dit brengt ons bij het probleem dat ik hier, geÔnspireerd door Prof. McDonough van de University of Illinois, wil aankaarten.

Ikzelf had het geluk dat ik in de tijd van de N64 en de Playstation kon gamen, waarbij gaming reeds in een gevorderd stadium verkeerde. De source code bleef meestal relatief goed bewaard en sindsdien hebben we Ocarina of Time al meerdere keren teruggezien: een speciale editie op de Gamecube, een gewone port op de Gamecube, een port voor de Wii, en een ROM voor de PC. Maar mensen die nu reeds rond de veertig zijn groeiden op met nu al prehistorische spellen. Er zijn games die misschien een waarde hadden voor hen die nu helaas al verloren zijn gegaan. Per ongeluk gedelete, het zijn zelf geen fossielen meer... En er verdwijnen er meer en meer als men niets onderneemt.

Waarom is het nu nuttig om die ouwbollige games te bewaren? Eerst en vooral: ze kunnen een sentimentele waarde hebben voor de personen die er mee speelden. Men kan zijn cartridges (ik noem het liefkozend: 'plakkaten') bewaren in de zolder voor toekomstig gebruik maar ik verzeker je dat die niet eeuwig blijven leven. Ten tweede: om de games van vandaag te kunnen begrijpen en hun evolutie te onderzoeken heb je kennis nodig over de games van weleer. Je moet maw. de geschiedenis kennen van games. En wat de gemiddelde 9lifer ervan weet komt overeen met wat de gemiddelde Vlaming weet over de geschiedenis van Nepal of Zimbabwe en dergelijke. Het verschil is dat je zo'n informatie nog kunt opzoeken. Informatie over de slechte games van voorheen vind je gewoon niet meer ware er geen helden als de Angry Nintendo Nerd die het ons bijbrachten. De community verkiest de slechtere games liever permanent te vergeten...

Zullen we eens bekijken welke alternatieven er momenteel mogelijk zijn om games te archiveren voor toekomstig gebruik?
* Allereerst kun je ze gewoon bewaren op een Harde Schijf. We spreken van louter een datafile, inclusief de Fortran source code. Een HDD is echter een complex artefact om spullen in op te slaan. Hoeveel jaar zouden die meegaan? Het zorgt voor onzekerheid. Met een datafile op zich kun je bovendien niets aanvangen. Het is leeg en je hebt programma's nodig om deze te openen. Computerprogramma's zijn echter in voortdurende evolutie. Je bent dus nooit zeker dat ze nog compatibel zijn met de datafiles op zich.
* We kunnen de data migreren naar de nieuwste programma's zodat ze continu mee evolueren met die programma's. Dit kost echter bakken tijd om te onderhouden. Hoeveel games zijn er ondertussen wel niet? Ga je als archivaris de godganse tijd die data aanpassen om het compatibel te houden met de huidige generatie software? Hell no. Je hebt er ook zeer goed 'ontwikkelde' ontwikkelaars voor nodig. En dat kost je geld...
* Een meer bekend (of berucht?) alternatief zijn de emulators. Momenteel is het enorm gemakkelijk om N64-games, SNES- en Megadrive-games te spelen met een simpel programmatje. De eigenheid van het spel blijft grotendeels bewaard, doch (in geval van de N64) rijzen er soms problemen. Dit komt deels doordat deze meestal ontwikkeld worden door vrijwilligers, zonder steun van de ontwikkelaars. In alle geval hoef je slechts een deel van de data te migreren, wat het mijns inziens de meest interessante mogelijkheid maakt tot dusver. Maar we hebben het hier nog over relatief 'simpele' source codes; die van min-64-bits games. Wat met de huidige generatie? Hoe bewaren we die?
* De laatste optie ligt nogal voor de hand. Je kan natuurlijk altijd de game opnieuw maken. Stel het je eens voor... Even OoT of MGS lekker overdoen. Hoe vat je in godsnaam de authentieke ervaring van de game in een reconstructie? De kerken die na afbranding zijn heropgebouwd zijn ook niet meer wat ze geweest waren. Deze optie vermijden we dus liever.

Indien iemand het idee krijgt om curator te spelen voor de gamesector heeft hij dus een monumentaal probleem. Een bibliotekaris krijgt de oude boeken binnen en kan ze probleemloos klasseren in de rekken. De curator van games staat voor een grotere uitdaging. Hij moet alles herprogrammeren en up-to-date houden. Een dag heeft echter maar acht werkuren, dus hij zal zich moeten beroepen op vrijwilligers om de boel draaiende te houden. Vandaar dat men wil oproepen dat er samenwerkingsverbanden ontstaan tussen de gamesector en de user base. Die laatste moet overgaan tot het zťlf mee ontwikkelen van emulators. De vraag is dus hoe de archivarissen de actieve gamers kunnen helpen met het preserveren van games waarvan zij allen zo houden.

Een ander 'probleempje' waarmee men te maken zal krijgen zijn de auteursrechten op de games van weleer. Zeer vaak zijn de bedrijfjes die deze oude plakkaten uit de grond stampten reeds ontbonden of opgekocht door een ander bedrijf. Soms behoren de rechten toe aan meerdere ontwikkelaars die hun steentje destijds bijdroegen. Het is in dat geval een hele klus om de contactgegevens vast te krijgen van die personen, zodat je het spel in kwestie kan toevoegen aan je archief. Ik wens ze alvast veel sterkte...

En tot slot: wie bepaald welke games bewaard moeten worden en welke niet? Jullie zijn allemaal op de hoogte van het bestaan van gruwelijk slechts games, die snel worden verbannen naar de dieptes der aarde. Herinner je de verschillende adaptaties van de source code van DOOM? Ik huiver alleen al bij de gedachte dat sommige amateurs de engine van een topspel zouden verkrachten. Heiligschennis? Misschien, maar toch zijn het evenzeer games als alle anderen. Stront van Uwe Boll wordt ook geklasseerd in filmzalen. Waaraan heeft hij dat verdiend?

BESLUIT:

Misschien lopen we iets te ver vooruit op de feiten. Het lijkt uiteindelijk momenteel allemaal nog niet zo erg. Maar als we willen ijveren om games op te nemen als deel van onze cultuur en ons erfgoed, is er binnenkort actie nodig. Het volstaat dat het kantoor van Rareware over tien jaar opblaasd, en wie weet zijn klassiekers als Blast Corps en Diddy Kong Racing wel voorgoed verloren. Vandaar dat ik u zeg: "Red de bedreigde gamesoorten!"

5 december 2008 gewijzigd om 23:05 door Marginal0

Categories
Zonder categorie

Reacties

  1. Stampertje's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    OOT blijft ook voor mij het beste spel ooit. en dankzij project 64 speel ik nog geregeld OOT, super mario 64, mario kart 64 en banjo & kazooie

Trackback-signaleringen

Totaal aantal trackback-signaleringen 0
Trackback-link: