RSS-feed bekijken

Marginal0

Achieve this!: Over het nut van Achievements

Dit artikel waarderen
by , 3 september 2008 at 19:00 (2312 Bekeken)
Achievements?

De meeste leden hier hebben vast en zeker al gehoord over het Achievement systeem dat Microsoft hanteert met hun Xbox 360 spelconsole. In het kort komt dit systeem neer op het volgende: Ontwikkelaars worden door Microsoft verplicht om een aantal punten toe te schrijven aan bepaalde mijlpalen in de game, zoals bijvoorbeeld het voltooien van een boss fight of het uitspelen binnen een zekere tijdsspanne. Deze punten stapelen zich dan op op je user ID, en kunnen bekeken worden door alle leden van de community. Ik zou het graag willen hebben over de relevantie van dergelijk initiatief.

Need to Achieve

Oorsponkelijk had men bij Microsoft redelijk dubieuze verwachtingen met betrekking tot dit initiatief, aangezien er zo goed als geen materiële beloningen aan vasthangen. De punten zijn in se voor niets goed. Als we echter wat verder denken dan het materiële komen we haast onmiddellijk tot de conclusie dat de beloning eerder psychologisch van aard is. Het lijkt me aanneemlijk om te stellen dat de Achievements inspelen op het 'Need to Achieve' (nAch), één van Murray's contributies tot de psychologie. De mens zou een natuurlijke behoefte hebben tot het overkomen van obstakels, wat men ook prestatiedrang noemt. Hoe moeilijker de achievement, hoe meer men gemotiveerd is om het te kunnen voltooien. De boodschap is dan: "doe mij maar es na! Moeilijk he! Ik heb de skills ervoor!" (of het geduld)

Worship me!

Men meent aldus bij Microsoft dat het bereiken van achievements tot gevolg heeft dat de gamingcommunity zal opkijken naar mensen met een hoge gamerscore en ze zal beschouwen als 'supreme' gamers. Men zou dus volgens hun het respect genieten van de gaming community. Moeilijk te bereiken achievements zouden het equivalent zijn van een badge of honor in het leger: men zou een soort 'officier' zijn in het 'gamer army'. Dit lijkt allemaal lekker aanneemlijk, maar is het dat ook? Ik stel vast uit mijn ervaringen dat men als gamer accounts met 50000+ gamerpoints niet bewondert. Men verwacht misschien een soort 'penisnijd' ('wow, 100000 punten!'), maar als men er al enige aandacht aan geeft is het eerder negatief van aard ('wat een no-lifer'). Het lijkt me dat niemand dan ook een f*ck geeft om een ander zijn gamerscore. Waarom zou je als gamer dan nog ijveren om je gamerscore te verhogen? Het antwoord lijkt zich te beperken tot het tegemoetkomen aan het 'need to achieve'. Men kan het tentoonstellen naar anderen toe, maar men moet niet al te veel praises en bows verwachten.

My Gamer Identity

Maar het punt dat ik in deze blog wil maken is dat de gamerscore nog een ander, meer sublimaal nut heeft, waarover minder wordt geschreven. Ik heb het over de bijdrage van het fenomeen aan de identiteitsconstructie van de gamer. Stel je maar eens de vraag "wie ben ik als gamer?". Je identiteit als gamer construeerde je voorheen altijd in je hoofd. Herinner je al die retro-ervaringen die je hebt gehad. Ze vertalen zich vaak op café in haast epische verhalen over zijn speelervaringen: battles met bosses, vuurgevechten, cliffhangers... Er zullen er zijn die een soort van gaming-dagboek bijhouden, maar die gamers kun je waarschijnlijk op één hand tellen. In die zin kan het hele achievement systeem gelden als visuele output voor je ervaringen met de spellen die je in je 'gamecarrière' reeds hebt opgebouwd. Verder geeft het de mogelijkheid aan anderen om je in een paar oogopslagen te screenen: "Hij speelt eerder hardcore FPS, hij houdt meer van RPG's, of het is een sports fan" Door de simpele, doch ingenieuze 'uitvinding' van Microsoft is het nu mogelijk om deze ervaringen direct te delen met anderen. Het is een soort narratieve neerslag van de tijd en de ervaringen die je als gamer reeds hebt gehad. Het is dan ook gemakkelijk om eens in te loggen op xbox.com, en na te gaan wat je tot nu toe allemaal hebt bereikt als gamer.

Conclusie

Een paar jaar geleden kwam Microsoft op de proppen met hun achievement systeem. De receptie door de gamers was beter dan verwacht, en ontaarde in een soort achievement-race, waarbij sommigen trachtten zoveel mogelijk punten te vergaren in de hoop een soort "koning onder de gamers" te worden. Als we durven verder te kijken dan de oorspronkelijke betekenis van het fenomeen, stellen we vast dat achievements ook een verhaal vertellen aan andere gamers, een dankbare functie die we niet mogen onderschatten.

3 september 2008 gewijzigd om 19:09 door Marginal0

Categories
Zonder categorie

Reacties

  1. Dennoman's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Yep, grotendeels akkoord.

    Het "nut" van achievements (eigenlijk zijn die aanhalingstekens niet eens nodig, maar kom, for safety's sake) ligt er bij mij in dat ik een spel zal willen blijven herspelen om ze allemaal te halen. Bij de meeste games van vorige generaties consoles was het gewoon zo dat je de hoofdverhaallijn van een spel uitspeelde en daar hield het zo'n beetje mee op. Nu gebeurt het vaak dat een spel nog niet eens voor een derde "geëxploiteerd" is wanneer de storyline uitgespeeld is, en daar zijn de achievements een maatstaf voor.

    Ik kijk nooit naar iemands totaalscore om daaruit af te leiden of hij al dan niet een goed gamer is, iemand die echt gepassioneerd is door zijn hobby (lees: een gezonde passie, dat hoeft dan echt geen no-lifer te zijn). Ik kijk naar de "efficiëntie" (hoeveel points heeft die persoon gescoord op een maximum van hoeveel?). Dat kun je zelf berekenen door naar zijn aantal gespeelde games te kijken en zo te zien hoeveel procent van het mogelijke totaal hij heeft behaald. Ikzelf zweef altijd ergens rond de helft.

    Achievement grinding? Ik heb me er ook weleens schuldig aan gemaakt. Wat ik vaak merk, is dat ik me tijdens het hongerig jagen naar achievements ook begin te vermaken met games die door vele mensen slecht genoemd worden (lees: door die makkelijk om te kopen "reviewers" bij IGN en Gamespot). Achievementhoergames, zoals ze vaak genoemd worden (ik noem een TMNT, Avatar, en praktisch elke launchtitel voor de 360) krijgen vaak de optie om snel véél achievements te verdienen om aldus toch een aantrekkelijke factor te hebben om het ding ook eens vast te nemen in plaats van constant jezelf af te rukken aan die titels die telkens scores van 90+ binnenrijven.

    We zien ook meteen hoe serieus we deze mensen kunnen nemen: dit en vorig jaar alleen al zijn ongeveer een dozijn titels gaan lopen met de stempel "beste game aller tijden". Halo 3, Super Mario Galaxy, Grand Theft Auto IV, Metal Gear Solid 4, ... blablabla. Zo zien we meteen ook hoe betrouwbaar deze charlatans van reviewers zijn. Een developer moet iéts doen om zijn games interessant te maken, vandaar de makkelijke achievements. Tenminste, dat is mijn theorietje... ik kan er totaal naast zitten ook natuurlijk :/ Maar laat ons eerlijk zijn: het is aannemelijker dat iemand maanden van zijn leven aan Gears zal besteden om die Seriously... achievement te behalen (10,000 kills in ranked matches online) dan evenveel tijd door te brengen met TMNT of Shrek the Third. Dat is ook maar niet meer dan logisch.

    Telkens wanneer dat bliepje met "Achievement unlocked!" verschijnt, voel ik toch een voldoening, ik kan het niet helpen. Het is vreemd: achievements zijn een soort vaste waarde geworden voor mij. Ik ben heus geen obsessieve 360 fanboy, maar mede door achievements is het nog steeds de current-gen console naar welke ik blijf terugkomen. De Wii staat hier stof te happen (sorry -ontwijkt stenen-) en van de in een wilde impuls gekochte PS3 heb ik ook meer dan een beetje spijt.

    Achievements zijn voor mij toch iets meer dan een periodische verlenging van de e-penis. Maar then again, als we die vergelijking doortrekken: waarom wil iemand per sé de nummer 1 op een forum zijn met een post count van 10.000+? Juist, er is geen verschil. De boodschap is gewoon: heb lol met je games en laat de achievements af en toe een fijne beloning zijn en een impuls om de games verder te spelen voor wat ze waard zijn. Vergeet de belachelijke reviews en ga weer wat lol hebben in het gamen ffs, want het lijkt erop dat de grote sites alle moeite doen om ons geen beetje plezier te kunnen en ons allemaal fijn games als Halo 3 te laten spelen. Wat is het leven toch fijn met paardenkleppen op...
  2. PsyKi's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Ik moet zeggen dat achievements mij ook wel meer aanzetten om games verder te spelen.

    Gewoon, omdat je een dichter doel hebt, die need to achieve.

    Een gewoon spel steekt mij meestal vrij snel tegen, maar dan kijk je naar die achievements, en zie je dat je nog net een kwartierje verder moet spelen om nog een achievement te unlocken, en je speelt verder.

    Idd ook zoals de vorige reactie zei:
    Een spel dat je normala niet graag speelt, maar toch maar verder doet, omdat het easy achievements zijn.
    Zo heb ik ooit Eragon gekocht. Geen bijster goed spel, maar toch blijven spelen omdat ik die achievements kon halen.
  3. Spectre's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Achievements zijn geniaal vind ik. Ik heb nu meer de drang om te spelen voor de puntjes (soms zelf tegen mijn zin)
  4. Razzia's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Toegegeven, het is altijd fijn als er 'Achievement unlocked - xxx" op het scherm springt, maar veel geef ik er niet om. En dan zijn er ook nog veel mensen die cheaten met savegames...
  5. Dennoman's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Yeh, mensen die zoiets doen maak ik geen woorden aan vuil. Dat zijn geen gamers, dat is the scirge of Xbox Live.
  6. Marginal0's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Ja en dat gaat ook tegen het narratieve aspect dat ik hier tracht te promoten. Compleet nutteloos imo om savegames te copieren.
  7. Creeping Death's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Ik vind achievements ook wel leuk vooral de gedachte die erachter zit (volgens mij mooi verwoord door Dennoman ). Jammer genoeg is het de praktische kant die spaak loopt.
    Veel mensen kunnen het maar niet laten te cheaten..
    Neem nu de TF2 updates die geregeld uitkomen. Daar zitten nieuwe achievements bij en bij elke update wordt er massaal gegrind, gecheat en speciale servers opgestart.
    Gevolg is dat het merendeel van die dingen niks meer voorstelt. Er ééntje halen is voor jezelf nog wel leuk, maar ik ben amper nooit onder de indruk over die van iemand anders.
  8. murder inc's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    achievements = need to achieve. da is wel zo, maar games op zich vallen ook onder deze categorie. Omdat gamers altijd verder in het spel willen geraken. En met achievements hebbens ze het dubbel gevoel van prestatie.

    persoonlijk speel ik nie voor de achievements.
    zo hebt ge voorbeeld mensen die sportsgames kopen van 2006 speciaal voor de achievements te halen. persoonlijk vind ik dat erover.
  9. Bart Religion's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Voor mij is het eigenlijk heel simpel, het geeft een uitgespeelde game een "tweede leven". In plaats van stof te liggen verzamelen kan je het nogmaals spelen en die "achievements" proberen halen. Een extra set uitdagingen als het ware naast het standaard "uitspelen" en dus prima om een game langer te spelen.
  10. Ge0force's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Het systeem van achievements bestaat al veel langer dan de x360, het werd jaren ervoor al bij verschillende pc- en consolegames gebruikt om extra's te unlocken. Ik vind achievements een geweldig concept in singleplayer, maar het is nefast voor de teamplay en sportiviteit in multiplayer. Wat mij betreft mogen ze de multiplayer achievements dan ook afschaffen...
  11. GMotha's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Soms brengt het proberen te behalen van achievements u op plekjes of events die men anders over't hoofd ziet of extra motiveren secrets te zoeken. Noem het maar "optionele doelen" die het spel ietswat herspeelbaarder maken.
    + ge hebt het bewijs dat ge het spel op de hoogste difficulty hebt uitgespeeld, wat sommigen aanzet eens een hogere moeilijkheidsgraad te proberen. En verder zijn veel achievements gekoppeld aan 'unlockable content' (iets waar ik altijd achter ga).

    Maar de meeste achievements unlocken toch tijdens een normale gamesessie, dusja: iedereen zijn xbox-piet wordt langer en dikker uiteindelijk.
  12. Marginal0's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Ff nog es nuanceren (een half jaar na de feiten ).

    Ik heb uiteraard ook graag achievements, maar ik wou graag het narratieve karakter ervan wat in de verf zetten. Het houdt een beetje je gamecarrière bij.

    Ik houd me dus ook niet bezig met elk vlaggetje te gaan verzamelen in Assassin's Creed. Dat zou me gewoon irriteren... ik zie het nut er ook niet van in om zo'n 'quest' uit te voeren en men tijd te verdoen met ronddwalen in een eentonig decor. Nee dank u. Dan mocht dat 500 punten opleveren. Bij mij gaat het dan ook niet om het hoogste, het beste.

    Maar sommige achievements wil je graag halen voor de eer of whatever. T'is maar dat het niet ten koste moet gaan van het gameplezier.
  13. Bart Religion's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Klopt ja, ik hoef niet zonodig 1000/1000 te hebben. Als het niet leuk is om een bepaalde te halen zal het me reet roesten
  14. ULTRAnumb's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Sommige games hebben achievements en daar zit verder nut achter. Perfect voorbeeld is Killzone 2, als ge daar uw offline statistieken upload naar de Killzone site kan je daar inloggen met uw PSN account en bonus dingen downloaden zoals artwork, wallpapers, een screensaver en nog andere dingen.
  15. Dennoman's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Sorry ze, maar dingen als wallpapers en artwork, dat noem ik niet meer dan een poging tot gemakkelijk afschepen van de consument onder het motto "kijk, we geven hen toch iets!"
  16. ULTRAnumb's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    T'is dan toch beter dan niets vind ik aleja. Bij andere games krijgt ge gewoon niks.
  17. Marginal0's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Immortality, men beste. IMMORTALITY!

    I M INVINCIBLE!



    Nee. T'is idd gewoon louter een cataclyst om je aan een bepaalde gameopdracht te zetten. Uit mezelf heb ik soms gewoon de motivatie niet meer om een game uit te spelen, zelfs al ligt ze me wel. zoals iemand hier reeds aanhaalde.

Trackback-signaleringen

Totaal aantal trackback-signaleringen 0
Trackback-link: