<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1"?>

<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
	<channel>
		<title>9lives - Games Forum - Weblogs</title>
		<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/</link>
		<description><![CDATA[9lives - Gamescommunity: jongerenforum over games, gameconsoles,  vrije tijd, lifestyle, poker, werk, studies, cultuur, reizen, politiek, actualiteit, mobiliteit, sport, muziek, films, cinema, tv, hardware, software, apple, operating systems, webdesign, webdevelopment, graphics, art, gamedesign, tweedehands, buy & sell, anime, manga, zwammen,...]]></description>
		<language>nl</language>
		<lastBuildDate>Thu, 20 Jun 2013 04:59:31 GMT</lastBuildDate>
		<generator>vBulletin</generator>
		<ttl>30</ttl>
		<image>
			<url>http://www.9lives.be/forum/images_9lives/misc/rss.jpg</url>
			<title>9lives - Games Forum - Weblogs</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/</link>
		</image>
		<item>
			<title>9 juni 2013 - Grand Prix du Canada</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/vishnusixdix/1294-9-juni-2013-grand-prix-du-canada.html</link>
			<pubDate>Sun, 09 Jun 2013 20:34:52 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[*Just let me drive, man!*
 

Nou. Niet de meest spannende race ooit op Canada, noch een mooie uitslag voor het kampioenschap... maar een mooie race en een goede uitslag in het algemeen (3x WK op podium).

--> Grappig dat velen zeggen dat het nu saai is, want bijna iedereen kon nog eens voluit racen. De fans zijn rare mannen, klagen tegen het artificiële van de banden en klagen als ze eens voluit kunnen.

--> Iedereen die Monaco aanreikt als "bewijs" van winst door hun bandentest is een kieken. (looking at you Horner) Monaco is even representatief als een rondje Spa-Francorchamps met onze Lancia Ypsilon.

--> De set-up speelde in deze race een grotere rol dan andere zaken waar men op discussiefora rollebollend pagina's vult. Bewijs hiervan zijn de mindere last van bandenslijtage van de Red Bull en de hógere slijtage van de Lotus (die zéér zacht zou zijn). Men heeft weinig tot zeer weinig warmweer oefening gehad dit weekend en het werd dus hoofdzakelijk bepaald door de race set-up.

----------------------------
De RedBulls, Mercedessen en Alonso die de rest even op een rondje zetten. Eat that.




* Vettel (bijna) foutloos. gratz met je 4de titel Vettel, ik zie niemand het je nog lastig maken dit jaar, hoezeer ook tegen mijn zin

* Alonso. Waw, altijd zijn tijd afwachten en elke keer hij een kans ruikt, kruipt hij in de staart van de voorligger om em dan op een zwak moment te nemen. Rosberg, Webber, Hamilton. Niet de minsten. Klasseman.

* Hamilton. Lighten up man! Hij kon pas lachen als Vettel hem 3 keer champieter in de oren en ogen spoot
Voor de rest, dijk van een race met de "tourbus" (yeah right) van een Mercedes. Goed verdedigd en gewoon gaan met die kar!


Rest:

Massa dijk van een race, ik voorspelde "momentjes" in mijn drinkspel, maar het waren enkel goeie en mooie momentjes!

Di Resta nog eens laten zien dat hij meedoet om beste rijder binnen Force India, een team dat het volgens mij trouwens uitstekend doet... als ze hun piloten uit elkaars haren kunnen houden.

JEV (ergne) ook een stevig resultaat gezet! Niemand ziet hem, maar tis de beste Franse rijder op de grid op dit moment. Bianchi, laat ook eens van je spreken man!



---------------------------

Verliezers:

McLaren met hun grafbak. Ben eind jaren '90, tijdens de nillies tot en met Hamilton fan van hen geweest. Maar nu zijn ze bijna terug op "Peugeot" niveau (1994)... en dat is even erg als het klinkt.

Lotus, zwakke prestaties als deze doen Kimi een kruis maken over zijn titelkansen. Nuja, met de bonussen dat ze hem betalen is het misschien voor het goed van't team?

Williams zuigt nog altijd apeklootjes, ondanks het potentieel van Bottas.


Sukkels:

Van der Garde. In Monaco kan er niemand voorbij, dus kan je op de 15de plaats eindigen. Hier moet je in spiegels zien man!]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore"><font color="LemonChiffon"><font size="5"><div style="text-align: center;"><b>Just let me drive, man!</b></div></font> </font><br />
<br />
Nou. Niet de meest spannende race ooit op Canada, noch een mooie uitslag voor het kampioenschap... maar een mooie race en een goede uitslag in het algemeen (3x WK op podium).<br />
<br />
--&gt; Grappig dat velen zeggen dat het nu saai is, want bijna iedereen kon nog eens voluit racen. De fans zijn rare mannen, klagen tegen het artificiële van de banden en klagen als ze eens voluit kunnen.<br />
<br />
--&gt; Iedereen die Monaco aanreikt als &quot;bewijs&quot; van winst door hun bandentest is een kieken. (looking at you Horner) Monaco is even representatief als een rondje Spa-Francorchamps met onze Lancia Ypsilon.<br />
<br />
--&gt; De set-up speelde in deze race een grotere rol dan andere zaken waar men op discussiefora rollebollend pagina's vult. Bewijs hiervan zijn de mindere last van bandenslijtage van de Red Bull en de hógere slijtage van de Lotus (die zéér zacht zou zijn). Men heeft weinig tot zeer weinig warmweer oefening gehad dit weekend en het werd dus hoofdzakelijk bepaald door de race set-up.<br />
<br />
----------------------------<br />
De RedBulls, Mercedessen en Alonso die de rest even op een rondje zetten. Eat that.<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
* Vettel (bijna) foutloos. gratz met je 4de titel Vettel, ik zie niemand het je nog lastig maken dit jaar, hoezeer ook tegen mijn zin<br />
<br />
* Alonso. Waw, altijd zijn tijd afwachten en elke keer hij een kans ruikt, kruipt hij in de staart van de voorligger om em dan op een zwak moment te nemen. Rosberg, Webber, Hamilton. Niet de minsten. Klasseman.<br />
<br />
* Hamilton. Lighten up man! Hij kon pas lachen als Vettel hem 3 keer champieter in de oren en ogen spoot<br />
Voor de rest, dijk van een race met de &quot;tourbus&quot; (yeah right) van een Mercedes. Goed verdedigd en gewoon gaan met die kar!<br />
<br />
<br />
Rest:<br />
<br />
Massa dijk van een race, ik voorspelde &quot;momentjes&quot; in mijn drinkspel, maar het waren enkel goeie en mooie momentjes!<br />
<br />
Di Resta nog eens laten zien dat hij meedoet om beste rijder binnen Force India, een team dat het volgens mij trouwens uitstekend doet... als ze hun piloten uit elkaars haren kunnen houden.<br />
<br />
JEV (ergne) ook een stevig resultaat gezet! Niemand ziet hem, maar tis de beste Franse rijder op de grid op dit moment. Bianchi, laat ook eens van je spreken man!<br />
<br />
<br />
<br />
---------------------------<br />
<br />
Verliezers:<br />
<br />
McLaren met hun grafbak. Ben eind jaren '90, tijdens de nillies tot en met Hamilton fan van hen geweest. Maar nu zijn ze bijna terug op &quot;Peugeot&quot; niveau (1994)... en dat is even erg als het klinkt.<br />
<br />
Lotus, zwakke prestaties als deze doen Kimi een kruis maken over zijn titelkansen. Nuja, met de bonussen dat ze hem betalen is het misschien voor het goed van't team?<br />
<br />
Williams zuigt nog altijd apeklootjes, ondanks het potentieel van Bottas.<br />
<br />
<br />
Sukkels:<br />
<br />
Van der Garde. In Monaco kan er niemand voorbij, dus kan je op de 15de plaats eindigen. Hier moet je in spiegels zien man!</blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>VishnuSixDix</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/vishnusixdix/1294-9-juni-2013-grand-prix-du-canada.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Bezoek aan F1 fabriek Caterham</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/cobalt/1244-bezoek-aan-f1-fabriek-caterham.html</link>
			<pubDate>Thu, 07 Mar 2013 10:54:03 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[Image: https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/374382_10200214619560905_1160009022_n.jpg 

Afgelopen Dinsdag had ik dus de unieke kans om de F1 fabriek van Caterham te bezoeken. Rap weg en weer rijden was niet van toepassing dus heb ik moeten overnachten in Oxford.
Vanuit het hotel naar de fabriek was het toch nog zo'n 40 minuutjes gelegen, en de fabriek ligt op de boerebuiten.
Werden heel vriendelijk ontvangen, en er waren ook 2 mensen aanwezig van Codemasters.

De rondleiding kon beginnen. 
Het was soms moeilijk om alles te volgen want het engels die ze spraken was voor mij toch soms wat chinees.
Ik heb zowat alle afdelingen gezien, van de remschijven, tot het spuiten van de wagen...

De dingen die mij het meest bijgebleven zijn:
Ze hebben daar geen grote windtunnel. Maar wel een windtunnel voor hun op schaal gemaakte modellen. Hun 'echte' windtunnel zijn grote server racks die er een nachtje overdoen om de simulatie te doen die een windtunnel in de plaats zou doen.
Ook heb ik verschillende onderdelen in mijn handen gehad, zoals de remschijven, en ook het rugstuk (motorkap) van de wagen, die uiterst licht is!
Ook het stuur hebben we in ons handen gekregen. Wat een stuk! En ook de primeur! We kregen als eersten het prototype te zien van hun nieuw stuur die nog in ontwikkeling is. Die voor de rijder gemakkelijker te bedienen zal zijn zonder te veel zijn hand van het stuur te moeten nemen.

Na verschillende afdelingen te zien, kwamen we bij de Simulator... Toen kreeg ik een kleine glimlach toen ik zag waarmee die bekrachtigd werd :) jaja.. Alienware  (3pc's) :lol: .
Een indrukwekkend zicht die simulator, met een groot doek rondom het model die in de lucht staat waar de rijder inzit. Het beeld wordt verzorgd door 3 projectoren. Voor hun simulator hadden ze nog maar 2 tracks tot hun beschikking waaronder Silverstone, de andere ben ik vergeten :)

En jammer genoeg was de simulator ook nog niet opgestart, dus hebben we hem niet in werking gezien.

Ik wou dat ik hier duizenden foto's kon plaatsen van al het indrukwekkende die ik gezien heb.. Maar ik heb er maar 3. Voor het gebouw, aan de inkombalie, en aan de tourbus.

Al bij al, het was een lange reis voor een korte rondleiding van 2 uur, maar de moeite waard!!!!!

Image: https://fbcdn-sphotos-e-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/671_10200220925478549_113289668_n.jpg 
Image: https://fbcdn-sphotos-d-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/59734_10200220926358571_242511166_n.jpg ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore"><img src="https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/374382_10200214619560905_1160009022_n.jpg" border="0" alt="" /><br />
<br />
Afgelopen Dinsdag had ik dus de unieke kans om de F1 fabriek van Caterham te bezoeken. Rap weg en weer rijden was niet van toepassing dus heb ik moeten overnachten in Oxford.<br />
Vanuit het hotel naar de fabriek was het toch nog zo'n 40 minuutjes gelegen, en de fabriek ligt op de boerebuiten.<br />
Werden heel vriendelijk ontvangen, en er waren ook 2 mensen aanwezig van Codemasters.<br />
<br />
De rondleiding kon beginnen. <br />
Het was soms moeilijk om alles te volgen want het engels die ze spraken was voor mij toch soms wat chinees.<br />
Ik heb zowat alle afdelingen gezien, van de remschijven, tot het spuiten van de wagen...<br />
<br />
De dingen die mij het meest bijgebleven zijn:<br />
Ze hebben daar geen grote windtunnel. Maar wel een windtunnel voor hun op schaal gemaakte modellen. Hun 'echte' windtunnel zijn grote server racks die er een nachtje overdoen om de simulatie te doen die een windtunnel in de plaats zou doen.<br />
Ook heb ik verschillende onderdelen in mijn handen gehad, zoals de remschijven, en ook het rugstuk (motorkap) van de wagen, die uiterst licht is!<br />
Ook het stuur hebben we in ons handen gekregen. Wat een stuk! En ook de primeur! We kregen als eersten het prototype te zien van hun nieuw stuur die nog in ontwikkeling is. Die voor de rijder gemakkelijker te bedienen zal zijn zonder te veel zijn hand van het stuur te moeten nemen.<br />
<br />
Na verschillende afdelingen te zien, kwamen we bij de Simulator... Toen kreeg ik een kleine glimlach toen ik zag waarmee die bekrachtigd werd :) jaja.. Alienware  (3pc's) :lol: .<br />
Een indrukwekkend zicht die simulator, met een groot doek rondom het model die in de lucht staat waar de rijder inzit. Het beeld wordt verzorgd door 3 projectoren. Voor hun simulator hadden ze nog maar 2 tracks tot hun beschikking waaronder Silverstone, de andere ben ik vergeten :)<br />
<br />
En jammer genoeg was de simulator ook nog niet opgestart, dus hebben we hem niet in werking gezien.<br />
<br />
Ik wou dat ik hier duizenden foto's kon plaatsen van al het indrukwekkende die ik gezien heb.. Maar ik heb er maar 3. Voor het gebouw, aan de inkombalie, en aan de tourbus.<br />
<br />
Al bij al, het was een lange reis voor een korte rondleiding van 2 uur, maar de moeite waard!!!!!<br />
<br />
<img src="https://fbcdn-sphotos-e-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/671_10200220925478549_113289668_n.jpg" border="0" alt="" /><br />
<img src="https://fbcdn-sphotos-d-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/59734_10200220926358571_242511166_n.jpg" border="0" alt="" /></blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>CoBalT</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/cobalt/1244-bezoek-aan-f1-fabriek-caterham.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Wie wil redacteur worden? Denk dan 2x na...</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/belgianterror/1243-wie-wil-redacteur-worden-denk-dan-2x-na.html</link>
			<pubDate>Wed, 06 Mar 2013 10:05:58 GMT</pubDate>
			<description>Veel gamers, en vooral tieners, dromen bijna weg van een baantje als gamesredacteur. Zeg nu zelf: wat is er toffer dan je hobby dagdagelijks uitvoeren? Helaas zijn er heel wat misvattingen die nieuwe collega’s snel aan den lijve ondervinden. Niet in het minste die van je taakomschrijving zelf.

Wie denkt dat ik het bijvoorbeeld getroffen heb met aankomende AAA-titels als Tomb Raider, Heart of the Swarm, BioShock: Infinite en meer, vergist zich schromelijk. Uiteraard bestaat de kans dat ik een van deze titels zal beoordelen, maar deze titels zijn uiteraard gegeerd door meerdere collega’s. Rekening houden met elkaars voorkeur alsook anciënniteit en verwantschap richting de serie is een must. Men vergeet echter snel dat er ook games uitkomen zoals Dance Central 3. Een spel dat zich vooral richt op een jonger en vaak ook vrouwelijker publiek dan onze redactie. Deze games moeten uiteraard ook gereviewd worden, iets wat collega David Nys tot onze hilariteit mocht ondervinden met Dance Central 3. Een ongeschreven regel voor mensen die games willen recenseren: voor elke topper moet je minstens een game spelen die niet op je wensenlijst staat.

Klinkt nog niet zo slecht: één spel dat je niet ligt spelen in ruil voor een gratis review copy van een topper. Helaas is de stapel games die je niet wil spelen een pak groter dan die met de games waar je wel naar uitkijkt. Verwacht dus zeker een andere verhouding dan 1:1 in het voordeel van de niet zo gegeerde games. Wat mensen ook snel vergeten is dat je nog effectief een tekst moet schrijven. Je kan moeilijk zeggen dat de graphics mooi zijn en de vijanden afschieten leuk is en dat een recensie noemen. Vooraleer je overweegt ergens je kandidatuur in te dienen als reviewer, schrijf eens wat teksten over je eigen games. Je zal snel merken dat dit niet zo vlot gaat als gedacht. Gamerecensenten moeten de gave hebben om diep genoeg op bepaalde aspecten in te gaan zonder zaken langdradig te maken, iets wat niet iedereen gegeven is. Ook objectiviteit is trouwens belangrijk. Het is niet omdat Dance Central 3 David zijn persoonlijke interesse niet wekte dat het een slecht cijfer verdient, net zomin als dat Aliens: Colonial Marines een hoog cijfer van mijn kant verdient omdat ik er hard naar uitkeek.

Laten we veronderstellen dat je goed bent in schrijven en er geen graten in ziet om een hoop slechte games te spelen vooraleer je een AAA-titel voor de kiezen krijgt. Hoe zit dat echter met het nieuws op de voorpagina? Vaak zal je als gamesredacteur toch ongeveer één nieuwspost per dag moeten schrijven. Lijkt niet veel, maar het is makkelijk gezegd: “vandaag niet, morgen doe ik er wel twee”. Het is moeilijker dan je denkt om jezelf te verplichten nieuws te schrijven. En eens je begint met uitstellen zal dit snel afstellen worden, wat niet in goede aarde zal vallen bij collega’s en tot een vroegtijdige beëindiging van je carrière als gamesredacteur kan leiden.

Maar ach, wat is nu nieuws schrijven en games beoordelen die je liever mijdt, als je zo nu en dan een AAA-titel mag spelen en er nog betaald voor zal worden ook? Je hebt gelijk: als je ook effectief betaald wordt. Zo goed als alle gamewebsites in België draaien op vrijwilligers. Mensen die dit doen om zichzelf te bewijzen, hun cv aan te vullen of die simpelweg een passie hebben om hun hobby te delen met anderen. Die enkele personen die betaald worden zijn zelden enthousiaste gamers die jaren vrijwillig geschreven hebben. Meestal zijn het redacteurs uit de meer serieuze magazines of mensen van marketing die ooit eens een videospel hebben aangeraakt en die dan gebombardeerd worden tot chef omdat er geen andere kandidaten zijn.

Bovenstaande klinkt misschien een beetje verbitterd, maar misschien dient het dan ook beter te worden geïllustreerd met een voorbeeld. Niet zo lang geleden schreef één van de betalende gamesredacteurs in België een blog. De brave man bekende daarin dat hij elk spel speelt op easy. De reden is dat hij niet wil verbeteren in het gamen zelf, hij wil er gewoon van genieten. Niets mis mee, ware het niet dat hij een recensent is. Hoe kun je immers over de uitdaging, AI of evenwichtigheid in een spel schrijven als je een moeilijkheidsgraad kiest die dat alles wegneemt?

Deze hele tekst klinkt mogelijk wat duister over het ‘beroep’ gamerecensent. Nieuwtjes schrijven, games spelen die je niet liggen, niet betaald worden en een baas hebben die je in je slaap nog zou kunnen afmaken in eender welk spel. Heb je echter de passie om dit alles te tolereren, dan ontmoet je sowieso collega’s met datzelfde innerlijke vuur. Collega’s die je in moeilijke tijden zullen steunen en in goede tijden een spel als Dance Central 3 opsturen om te reviewen.


*_DISCLAIMER:
_*Originele column behoort toe aan *G.* (http://gvangames.be/), een uitgave van digitaal uitgever* krakanders.*
Originele publicatie: *Limburggevoel: schone schijn* (http://gvangames.be/artikel/Limburggevoel-schone-schijn)</description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Veel gamers, en vooral tieners, dromen bijna weg van een baantje als gamesredacteur. Zeg nu zelf: wat is er toffer dan je hobby dagdagelijks uitvoeren? Helaas zijn er heel wat misvattingen die nieuwe collega’s snel aan den lijve ondervinden. Niet in het minste die van je taakomschrijving zelf.<br />
<br />
Wie denkt dat ik het bijvoorbeeld getroffen heb met aankomende AAA-titels als Tomb Raider, Heart of the Swarm, BioShock: Infinite en meer, vergist zich schromelijk. Uiteraard bestaat de kans dat ik een van deze titels zal beoordelen, maar deze titels zijn uiteraard gegeerd door meerdere collega’s. Rekening houden met elkaars voorkeur alsook anciënniteit en verwantschap richting de serie is een must. Men vergeet echter snel dat er ook games uitkomen zoals Dance Central 3. Een spel dat zich vooral richt op een jonger en vaak ook vrouwelijker publiek dan onze redactie. Deze games moeten uiteraard ook gereviewd worden, iets wat collega David Nys tot onze hilariteit mocht ondervinden met Dance Central 3. Een ongeschreven regel voor mensen die games willen recenseren: voor elke topper moet je minstens een game spelen die niet op je wensenlijst staat.<br />
<br />
Klinkt nog niet zo slecht: één spel dat je niet ligt spelen in ruil voor een gratis review copy van een topper. Helaas is de stapel games die je niet wil spelen een pak groter dan die met de games waar je wel naar uitkijkt. Verwacht dus zeker een andere verhouding dan 1:1 in het voordeel van de niet zo gegeerde games. Wat mensen ook snel vergeten is dat je nog effectief een tekst moet schrijven. Je kan moeilijk zeggen dat de graphics mooi zijn en de vijanden afschieten leuk is en dat een recensie noemen. Vooraleer je overweegt ergens je kandidatuur in te dienen als reviewer, schrijf eens wat teksten over je eigen games. Je zal snel merken dat dit niet zo vlot gaat als gedacht. Gamerecensenten moeten de gave hebben om diep genoeg op bepaalde aspecten in te gaan zonder zaken langdradig te maken, iets wat niet iedereen gegeven is. Ook objectiviteit is trouwens belangrijk. Het is niet omdat Dance Central 3 David zijn persoonlijke interesse niet wekte dat het een slecht cijfer verdient, net zomin als dat Aliens: Colonial Marines een hoog cijfer van mijn kant verdient omdat ik er hard naar uitkeek.<br />
<br />
Laten we veronderstellen dat je goed bent in schrijven en er geen graten in ziet om een hoop slechte games te spelen vooraleer je een AAA-titel voor de kiezen krijgt. Hoe zit dat echter met het nieuws op de voorpagina? Vaak zal je als gamesredacteur toch ongeveer één nieuwspost per dag moeten schrijven. Lijkt niet veel, maar het is makkelijk gezegd: “vandaag niet, morgen doe ik er wel twee”. Het is moeilijker dan je denkt om jezelf te verplichten nieuws te schrijven. En eens je begint met uitstellen zal dit snel afstellen worden, wat niet in goede aarde zal vallen bij collega’s en tot een vroegtijdige beëindiging van je carrière als gamesredacteur kan leiden.<br />
<br />
Maar ach, wat is nu nieuws schrijven en games beoordelen die je liever mijdt, als je zo nu en dan een AAA-titel mag spelen en er nog betaald voor zal worden ook? Je hebt gelijk: als je ook effectief betaald wordt. Zo goed als alle gamewebsites in België draaien op vrijwilligers. Mensen die dit doen om zichzelf te bewijzen, hun cv aan te vullen of die simpelweg een passie hebben om hun hobby te delen met anderen. Die enkele personen die betaald worden zijn zelden enthousiaste gamers die jaren vrijwillig geschreven hebben. Meestal zijn het redacteurs uit de meer serieuze magazines of mensen van marketing die ooit eens een videospel hebben aangeraakt en die dan gebombardeerd worden tot chef omdat er geen andere kandidaten zijn.<br />
<br />
Bovenstaande klinkt misschien een beetje verbitterd, maar misschien dient het dan ook beter te worden geïllustreerd met een voorbeeld. Niet zo lang geleden schreef één van de betalende gamesredacteurs in België een blog. De brave man bekende daarin dat hij elk spel speelt op easy. De reden is dat hij niet wil verbeteren in het gamen zelf, hij wil er gewoon van genieten. Niets mis mee, ware het niet dat hij een recensent is. Hoe kun je immers over de uitdaging, AI of evenwichtigheid in een spel schrijven als je een moeilijkheidsgraad kiest die dat alles wegneemt?<br />
<br />
Deze hele tekst klinkt mogelijk wat duister over het ‘beroep’ gamerecensent. Nieuwtjes schrijven, games spelen die je niet liggen, niet betaald worden en een baas hebben die je in je slaap nog zou kunnen afmaken in eender welk spel. Heb je echter de passie om dit alles te tolereren, dan ontmoet je sowieso collega’s met datzelfde innerlijke vuur. Collega’s die je in moeilijke tijden zullen steunen en in goede tijden een spel als Dance Central 3 opsturen om te reviewen.<br />
<br />
<br />
<b><u>DISCLAIMER:<br />
</u></b><i>Originele column behoort toe aan <a href="http://gvangames.be/" target="_blank"><b>G.</b></a>, een uitgave van digitaal uitgever<b> krakanders.</b><br />
Originele publicatie: <a href="http://gvangames.be/artikel/Limburggevoel-schone-schijn" target="_blank"><b>Limburggevoel: schone schijn</b></a></i></blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>BelgianTerror</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/belgianterror/1243-wie-wil-redacteur-worden-denk-dan-2x-na.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Luctor et emergo</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/belgianterror/1235-luctor-et-emergo.html</link>
			<pubDate>Fri, 15 Feb 2013 12:55:01 GMT</pubDate>
			<description>Games en media, het is niet meteen een combinatie in het voordeel van de gamers. Zodra er ergens iets erg gebeurt, zoals het schietincident in de Verenigde Staten, wijst men met een beschuldigende vinger naar videogames. Of de dader nu fervent Manhunt speelt, Call of Duty of Viva Pinata; het maakt niet uit. Zelfs een like op Facebook kan dienst doen als link tussen het gepleegde geweld en de oorzaak ervan. Ergerlijk is het zeker, maar zoeken we het ook niet een beetje zelf op?

Onlangs kwam de Britse Prins Harry in opspraak door te verklaren dat hij videogames speelde en dat dit een invloed had op zijn cockpitkunsten als schutter van een helikopter. Erg abnormaal is dat eigenlijk niet: beide werken in zekere zin met joysticks, thumbsticks en allerlei knoppen. Niettemin beschuldigde de media prins Harry ervan om oorlog te vergelijken met het spelen van spelletjes. Het feit dat de prins vooral FIFA speelt, een voetbalspel, deed weinig ter zake. En wat deden enkele grote videogamewebsites? Die klopten zich stevig op de borst en verspreidden trots het nieuws dat games ervoor konden zorgen dat je een helikopter kan besturen. Zowel het positieve als negatieve nieuws over games zijn in dit geval dus erg ver van het oorspronkelijk statement verwijderd: prins Harry speelt graag een voetbalspel en heeft dus ervaring met thumb- en joysticks, wat zijn schietkunsten enigszins helpt.

In eigen land moet je echter ook niet ver gaan zoeken om compleet van de pot gerukt nieuws te lezen over games. Wat dacht je van een uitgebreide column van politicus Bart de Wever over criminaliteit en de kritiek op populaire zaken die daar zogenaamd daar de aanleiding van zijn. In een klein stukje zei hij dat ‘mensen die zichzelf culturaliseren met de boodschap van bepaalde media, het risico lopen dat als werkelijkheid aan te nemen en zich bijgevolg aan de criminaliteit kunnen bezondigen’. Eenvoudiger gezegd: wie bepaalde media tot zich neemt heeft een kans zich daardoor te laten beïnvloeden. Vrij neutraal en toch waren er diverse sites en personen die bovenstaande vertaalden als ‘Bart de Wever beweert dat films, games en muziek mensen crimineel maken’. Voorgaande gebeurt vaker dan je denkt. Iemand maakt een kleine kanttekening over het feit dat games mogelijk een invloed op ons gedrag hebben, en gamers uit alle windrichtingen stellen zich meteen defensief op en verloochenen de persoon die de uitspraak deed. Hoe zou het komen dat de media games als zondebok gebruikt als we onszelf maar al te graag in de slachtofferrol plaatsen?

Het is wachten op een uitgebreid onderzoek dat zegt of zaken als videogames ons nu beïnvloeden of niet. Miljoenen euro’s en dollars worden verkwist aan iets wat ik hieronder in enkele zinnen kan beschrijven vanuit mijn bureaustoel. Games en andere media, ze zijn een beetje zoals bier. Je hebt de straffe varianten zoals Manhunt/Duvel, de populaire zaken zoals Call of Duty/Jupiler en de meer verfijnde soorten zoals Spec Ops: The Line/Westvleteren. Je hebt mensen die zich ver van dit alles weghouden, er op sociaal vlak aan mee doen en mensen die niet zonder kunnen. Maar het belangrijkste van allemaal: iedereen heeft een verschillende weerstand. Sommigen zijn na enkele pintjes al compleet van de wereld terwijl anderen nog perfect een handstand kunnen uitvoeren. Waarom zou dat bij games dan anders zijn? Sommige personen zullen na enkele games wel degelijk beïnvloed zijn terwijl het anderen koud laat. Wie is er na een online game nog nooit gefrustreerd gestopt? Of voelde zich opeens verheven na het aanhoren van een stukje van een magistrale soundtrack? Misschien was je tijdens een co-opgame wel stil bij die ene emotionele cutscene terwijl je partner niets liever wou dan het filmpje doorspoelen en verder spelen?

Geen enkele persoon is hetzelfde en daarom kun je ook moeilijk zeggen wat een slechte invloed is en wat niet. Punt is dat games de hedendaagse zondebok zijn omdat het relatief nieuw, populair en een makkelijk slachtoffer is, al dan niet door ons eigen toedoen. Negeer gewoon alle hysterie, zowel positief als negatief, en over enkele jaren heeft men wel iets nieuws gevonden om over te hyperventileren. Of zoals Bart de Wever het zou zeggen: Luctor et emergo. Ik worstel en kom boven.


*_DISCLAIMER:_*
Originele column behoort toe aan *G.*, een uitgave van digitaal uitgever *krakanders.*
Originele publicatie: Limburggevoel: luctor et emergo (http://gvangames.be/artikel/Limburggevoel-luctor-et-emergo)</description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Games en media, het is niet meteen een combinatie in het voordeel van de gamers. Zodra er ergens iets erg gebeurt, zoals het schietincident in de Verenigde Staten, wijst men met een beschuldigende vinger naar videogames. Of de dader nu fervent Manhunt speelt, Call of Duty of Viva Pinata; het maakt niet uit. Zelfs een like op Facebook kan dienst doen als link tussen het gepleegde geweld en de oorzaak ervan. Ergerlijk is het zeker, maar zoeken we het ook niet een beetje zelf op?<br />
<br />
Onlangs kwam de Britse Prins Harry in opspraak door te verklaren dat hij videogames speelde en dat dit een invloed had op zijn cockpitkunsten als schutter van een helikopter. Erg abnormaal is dat eigenlijk niet: beide werken in zekere zin met joysticks, thumbsticks en allerlei knoppen. Niettemin beschuldigde de media prins Harry ervan om oorlog te vergelijken met het spelen van spelletjes. Het feit dat de prins vooral FIFA speelt, een voetbalspel, deed weinig ter zake. En wat deden enkele grote videogamewebsites? Die klopten zich stevig op de borst en verspreidden trots het nieuws dat games ervoor konden zorgen dat je een helikopter kan besturen. Zowel het positieve als negatieve nieuws over games zijn in dit geval dus erg ver van het oorspronkelijk statement verwijderd: prins Harry speelt graag een voetbalspel en heeft dus ervaring met thumb- en joysticks, wat zijn schietkunsten enigszins helpt.<br />
<br />
In eigen land moet je echter ook niet ver gaan zoeken om compleet van de pot gerukt nieuws te lezen over games. Wat dacht je van een uitgebreide column van politicus Bart de Wever over criminaliteit en de kritiek op populaire zaken die daar zogenaamd daar de aanleiding van zijn. In een klein stukje zei hij dat ‘mensen die zichzelf culturaliseren met de boodschap van bepaalde media, het risico lopen dat als werkelijkheid aan te nemen en zich bijgevolg aan de criminaliteit kunnen bezondigen’. Eenvoudiger gezegd: wie bepaalde media tot zich neemt heeft een kans zich daardoor te laten beïnvloeden. Vrij neutraal en toch waren er diverse sites en personen die bovenstaande vertaalden als ‘Bart de Wever beweert dat films, games en muziek mensen crimineel maken’. Voorgaande gebeurt vaker dan je denkt. Iemand maakt een kleine kanttekening over het feit dat games mogelijk een invloed op ons gedrag hebben, en gamers uit alle windrichtingen stellen zich meteen defensief op en verloochenen de persoon die de uitspraak deed. Hoe zou het komen dat de media games als zondebok gebruikt als we onszelf maar al te graag in de slachtofferrol plaatsen?<br />
<br />
Het is wachten op een uitgebreid onderzoek dat zegt of zaken als videogames ons nu beïnvloeden of niet. Miljoenen euro’s en dollars worden verkwist aan iets wat ik hieronder in enkele zinnen kan beschrijven vanuit mijn bureaustoel. Games en andere media, ze zijn een beetje zoals bier. Je hebt de straffe varianten zoals Manhunt/Duvel, de populaire zaken zoals Call of Duty/Jupiler en de meer verfijnde soorten zoals Spec Ops: The Line/Westvleteren. Je hebt mensen die zich ver van dit alles weghouden, er op sociaal vlak aan mee doen en mensen die niet zonder kunnen. Maar het belangrijkste van allemaal: iedereen heeft een verschillende weerstand. Sommigen zijn na enkele pintjes al compleet van de wereld terwijl anderen nog perfect een handstand kunnen uitvoeren. Waarom zou dat bij games dan anders zijn? Sommige personen zullen na enkele games wel degelijk beïnvloed zijn terwijl het anderen koud laat. Wie is er na een online game nog nooit gefrustreerd gestopt? Of voelde zich opeens verheven na het aanhoren van een stukje van een magistrale soundtrack? Misschien was je tijdens een co-opgame wel stil bij die ene emotionele cutscene terwijl je partner niets liever wou dan het filmpje doorspoelen en verder spelen?<br />
<br />
Geen enkele persoon is hetzelfde en daarom kun je ook moeilijk zeggen wat een slechte invloed is en wat niet. Punt is dat games de hedendaagse zondebok zijn omdat het relatief nieuw, populair en een makkelijk slachtoffer is, al dan niet door ons eigen toedoen. Negeer gewoon alle hysterie, zowel positief als negatief, en over enkele jaren heeft men wel iets nieuws gevonden om over te hyperventileren. Of zoals Bart de Wever het zou zeggen: Luctor et emergo. Ik worstel en kom boven.<br />
<br />
<br />
<b><u>DISCLAIMER:</u></b><br />
<i>Originele column behoort toe aan <b>G.</b>, een uitgave van digitaal uitgever <b>krakanders.</b><br />
Originele publicatie: <a href="http://gvangames.be/artikel/Limburggevoel-luctor-et-emergo" target="_blank">Limburggevoel: luctor et emergo</a></i></blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>BelgianTerror</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/belgianterror/1235-luctor-et-emergo.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Aliens: Colonial marines, het verhaal van een niet elastische community.</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/cosmicd/1234-aliens-colonial-marines-het-verhaal-van-een-niet-elastische-community.html</link>
			<pubDate>Wed, 13 Feb 2013 15:19:48 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[Gamers pretenderen vaak heel avant-gardistisch te zijn en te doen alsof ze heel progressief en critisch zijn. En over het algemeen ben ik daar ook wel mee eens. Wij nemen een interactieve kunstvorm ter harte die "anderen" nog niet blijken te waarderen maar meer en meer mainstream wordt.

Maar het Aliens: Colonial marines debacle brengt bij mij nogal een dip teweeg in het vertrouwen dat ik heb. Niet omdat het spel een beetje dated eruit ziet of speelt, maar over hoe de community soms reageert op een kleine teleurstelling in gamesland. De hele toestand bewijst dat men zich nogal durft verbergen achter wat zogenaamd professionele review sites (die meestal leven op kosten van uitgevers en dus beïnvloedbaar zijn) te zeggen hebben over zo'n game die misschien niet de topgame is die het had moeten zijn, maar die op een bijzonder kortzichtige manier met de grond gelijk gemaakt wordt doordat het enkele mankementen had. 

Zonder voor zichzelf een analyse te maken van het gehele spel worden negatieve reacties van een aantal zogenaamde elite onder de gaming community leden klakkeloos overgenomen en versterkt door een groot aantal gamers.

Ik heb hierover een artikel geschreven op het Gearbox forums (zij zijn de makers van het spel in kwestie). En ik ga na of het wel zo verstandig is om in tijden van complexe software releases zulk een vastgeroest idee te hebben over wat een release van een game moet inhouden en of die wel zo "final" en "niet repareerbaar" is als iedereen wel denkt. 

Het is namelijk voor velen alles of niets. Een game mag niet grafisch gedateerd zijn, geen old school gameplay hebben en er mogen nooit fouten in sluipen. Als niet aan deze regels voldaan worden is het blijkbaar voor het establishment van review sites reden genoeg om zo'n game met de grond gelijk te maken. Dan worden heel kleine dingetjes die in andere games door de vingers gezien worden opgetrokken tot onoverkomelijke fouten die naast de -geldige negatieve punten - de game nog eens extra in de grond moeten boren. En daar kan ik niet echt tegen.

http://forums.gearboxsoftware.com/showthread.php?t=245041

Ik wil er nog even bij zeggen dat de overwegend rigide gedachte dat een spel - ééns uitgegeven - niet meer kan/mag evolueren absoluut in strijd is met een vernieuwende houding die we de laatste jaar toch meer en meer moeten zien zien waaronder crowd funded games via kickstarter (zoals bij Red Thread Games Dreamfall Chapters (http://www.dreamfallchapters.com)) alsook een positief geörienteerde samenwerking tussen de community en een game ontwikkelaar teneinde het meest volmaakte game te creëren (zoals gebeurt bij het free to play game Firefall (http://www.firefallthegame.Com), welk zich in een constant evoluerende beta vindt waar men niet vies is van dingen te schrappen en nieuwe leukere game elementen toe te voegen).

Natuurlijk moeten én de community én de ontwikkelaar bereid zijn deze uitdaging aan te gaan. Maar gamers moeten zichzelf eens naar "gamer 2.0" upgraden en dat houdt in dat men met z'n gamer hart eerst het spel UITSPEELT, het dieper bekijkt dan "review sites sais its shit", en voor zichzelf een diepe analyse maakt dan "the graphics are shit" en DAN met CONSTRUCTIEVE ideeën op de proppen komt. 

Ik zie echt zeer twijfelachtige gedragingen. Ik vind niet dat het opgaat om  het spel uit te spelen en dan aan steam een refund te vragen en zwaaien met de wet. Het gaat niet op om Gearbox voor het gerecht te dagen omdat je wroeging hebt door €50 uit te geven aan een game waarmee je niet kan opscheppen tegenover vrienden en die niet aan *de verwachtingen van een derde persoon* voldoet.

Afgezien van wat sommige leden van de ontwikklestudie zelf op reddit verkondigen over hoe klunsig het wel allemaal niet ging van de ontwikkeling vind ik niet dat dit als excuus moet gebruikt worden om zonder enige vorm van eerste hands ervaring de negativiteit rond het spel nog wat verder op te voeren.

De game is zeker niet een hoogvlieger als Dead Space 3, maar ook niet zo slecht als het slechtste budget game ooit uitgebracht. Het verdient zeker een 6 of een 7. Laten we zeggen dat review sites slechtere games al betere scores gegeven hadden.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Gamers pretenderen vaak heel avant-gardistisch te zijn en te doen alsof ze heel progressief en critisch zijn. En over het algemeen ben ik daar ook wel mee eens. Wij nemen een interactieve kunstvorm ter harte die &quot;anderen&quot; nog niet blijken te waarderen maar meer en meer mainstream wordt.<br />
<br />
Maar het Aliens: Colonial marines debacle brengt bij mij nogal een dip teweeg in het vertrouwen dat ik heb. Niet omdat het spel een beetje dated eruit ziet of speelt, maar over hoe de community soms reageert op een kleine teleurstelling in gamesland. De hele toestand bewijst dat men zich nogal durft verbergen achter wat zogenaamd professionele review sites (die meestal leven op kosten van uitgevers en dus beïnvloedbaar zijn) te zeggen hebben over zo'n game die misschien niet de topgame is die het had moeten zijn, maar die op een bijzonder kortzichtige manier met de grond gelijk gemaakt wordt doordat het enkele mankementen had. <br />
<br />
Zonder voor zichzelf een analyse te maken van het gehele spel worden negatieve reacties van een aantal zogenaamde elite onder de gaming community leden klakkeloos overgenomen en versterkt door een groot aantal gamers.<br />
<br />
Ik heb hierover een artikel geschreven op het Gearbox forums (zij zijn de makers van het spel in kwestie). En ik ga na of het wel zo verstandig is om in tijden van complexe software releases zulk een vastgeroest idee te hebben over wat een release van een game moet inhouden en of die wel zo &quot;final&quot; en &quot;niet repareerbaar&quot; is als iedereen wel denkt. <br />
<br />
Het is namelijk voor velen alles of niets. Een game mag niet grafisch gedateerd zijn, geen old school gameplay hebben en er mogen nooit fouten in sluipen. Als niet aan deze regels voldaan worden is het blijkbaar voor het establishment van review sites reden genoeg om zo'n game met de grond gelijk te maken. Dan worden heel kleine dingetjes die in andere games door de vingers gezien worden opgetrokken tot onoverkomelijke fouten die naast de -geldige negatieve punten - de game nog eens extra in de grond moeten boren. En daar kan ik niet echt tegen.<br />
<br />
<a href="http://forums.gearboxsoftware.com/showthread.php?t=245041" target="_blank">http://forums.gearboxsoftware.com/sh...d.php?t=245041</a><br />
<br />
Ik wil er nog even bij zeggen dat de overwegend rigide gedachte dat een spel - ééns uitgegeven - niet meer kan/mag evolueren absoluut in strijd is met een vernieuwende houding die we de laatste jaar toch meer en meer moeten zien zien waaronder crowd funded games via kickstarter (zoals bij Red Thread Games <a href="http://www.dreamfallchapters.com" target="_blank">Dreamfall Chapters</a>) alsook een positief geörienteerde samenwerking tussen de community en een game ontwikkelaar teneinde het meest volmaakte game te creëren (zoals gebeurt bij het free to play game <a href="http://www.firefallthegame.Com" target="_blank">Firefall</a>, welk zich in een constant evoluerende beta vindt waar men niet vies is van dingen te schrappen en nieuwe leukere game elementen toe te voegen).<br />
<br />
Natuurlijk moeten én de community én de ontwikkelaar bereid zijn deze uitdaging aan te gaan. Maar gamers moeten zichzelf eens naar &quot;gamer 2.0&quot; upgraden en dat houdt in dat men met z'n gamer hart eerst het spel UITSPEELT, het dieper bekijkt dan &quot;review sites sais its shit&quot;, en voor zichzelf een diepe analyse maakt dan &quot;the graphics are shit&quot; en DAN met CONSTRUCTIEVE ideeën op de proppen komt. <br />
<br />
Ik zie echt zeer twijfelachtige gedragingen. Ik vind niet dat het opgaat om  het spel uit te spelen en dan aan steam een refund te vragen en zwaaien met de wet. Het gaat niet op om Gearbox voor het gerecht te dagen omdat je wroeging hebt door €50 uit te geven aan een game waarmee je niet kan opscheppen tegenover vrienden en die niet aan <b>de verwachtingen van een derde persoon</b> voldoet.<br />
<br />
Afgezien van wat sommige leden van de ontwikklestudie zelf op reddit verkondigen over hoe klunsig het wel allemaal niet ging van de ontwikkeling vind ik niet dat dit als excuus moet gebruikt worden om zonder enige vorm van eerste hands ervaring de negativiteit rond het spel nog wat verder op te voeren.<br />
<br />
De game is zeker niet een hoogvlieger als Dead Space 3, maar ook niet zo slecht als het slechtste budget game ooit uitgebracht. Het verdient zeker een 6 of een 7. Laten we zeggen dat review sites slechtere games al betere scores gegeven hadden.</blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>CosmicD</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/cosmicd/1234-aliens-colonial-marines-het-verhaal-van-een-niet-elastische-community.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Road to FIA F1, season 2013</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/vishnusixdix/1232-road-fia-f1-season-2013.html</link>
			<pubDate>Sun, 10 Feb 2013 19:59:30 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[
*
DEEL 1: Jerez*


Afgelopen week werden de eerste tests gereden voor het komende seizoen. De nieuwe wagens werden voor de eerste keer van stal gehaald en de baan opgestuurd voor hun eerste verkenningsronden. Enkel Williams gebruikte de oude wagen met nieuwe aero-elementen. 



_Pirelli _
Het hoofddoel van bijna alle teams was om de nieuwe Pirelli-banden te testen. De Italiaanse bandenfabrikant heeft een nieuwe set banden ontwikkeld die, alweer, zachter zijn dan de vorige iteratie. Een andere grote verandering is dat er zoveel mogelijk gefocust is geweest op een meer gelijkmatige en snellere opwarming van de banden, met meer gelijkmatige slijtage als gevolg. Dit zou voor elk team de zaak makkelijker moeten maken. Zodat sommigen niet plots 5 seconden trager moeten lappen omdat ze onverwachts over "the cliff" gereden zijn. 

Het parcours in Jerez was eigenlijk erg slecht om de nieuwe Pirelli's te testen omdat de wegoppervlak erg ruw was, meer nog dan eender welk circuit er dit jaar wordt aangedaan.



_Wat hebben we afgelopen week geleerd? 
_
Niets. Bijna niets om precies te zijn. 

Vooral omwille van hier bovenstaande reden met betrekking tot het ruwe baanoppervlak. De teams kunnen hier weinig representatieve data uithalen met betrekking tot bandenslijtage. Het was deze week echt een week om gewoon rondjes te malen om de betrouwbaarheid van de wagen te testen. 



_Waar staan de topteams?_
Buiten het feit dat het erg moeilijk was om conclusies te trekken door de F1 journalisten en -experts, zijn er alsnog een paar opvallende zaken gebeurd. 

Felipe Massa noemde de allereerste sneller ronde van Jenson Button (1:18.861) "ongelooflijk". Button deed dit in een eerste poging op een harde band, die tot een seconde trager is dan de softe band. Button presteerde dit met een gans nieuwe McLaren, net uit zijn doos, op een groen circuit. 
Inderdaad een opmerkelijk feit. 

 Een ander opmerkelijk feit is dat de RB9 schijnbaar moeiteloos honderden rondjes Jerez heeft afgemaald. Met een 1:18.565 van Vettel op de traagste bandensoort als gevolg. Getuigen spreken duidelijk van een wagen die bijna geen last heeft van onderstuur bij het insturen van een bocht, noch last van overstuur bij het uitaccelereren van een bocht. Weinig opmerkelijk is de op één na laagste topsnelheid door de "speedtrap". 
 Red Bull Racing ten voeten uit. Hopelijk voor de tegenstander hebben ze hier een antwoord op. Vettel kan zich alvast in de handen wrijven. 

McLaren, Ferrari en vooral Mercedes hebben elk hun eigen betrouwbaarheidsprobleempjes gehad, maar uiteindelijk hebben ze allemaal bijna evenveel ronden gereden. Mercedes heeft de laatste 2 dagen een inhaalbewegen van ongeveer 280 ronden gemaakt. Dus we kunnen ook al niet zeggen dat de Mercedes onbetrouwbaar is. 
Getuigen vanop de baan meldden tractie- en gripverlies van Ferrari bij het uitkomen van de bochten, het omgekeerde bij het insturen van bochten. De Mercedes toonde een combinatie van beide, wat wijst op te weinig all-round grip. De long-term pace van de Macca was sterk, met de Ferrari er vlak achter en Mercedes als minste. 



_En Lotus?_
Hoewel ze over het algemeen vergeten worden als topteam, verdienen ze absoluut respect. Hun gripniveaus waren zeer goed, vergelijkbaar met de Red Bulls, ook de vermoedde bandenslijtage belooft veel goeds. 



_
Wat zijn de uitslagen? _

Voor de vorm zet ik de snelste van de week hier even onder, met bijhorende piloot en band waarop gereden. Houd er rekening mee dat de zachte band (soft) de snelste is, de medium tot 0.4 seconden trager is en de harde nog eens 0.5 trager is dan de medium. 
Uiteraard weten we dan nog de ballen over de benzinelading in de wagens, die per tien liter goed zijn voor 0.1 seconde. 


---Quote---
Felipe Massa (Ferrari) 1:17.879 (soft)

Kimi Raikkonen (Lotus) 1:18.148 (soft)

Jules Bianchi (Force India) 1:18.175 (soft)

Romain Grosjean (Lotus) 1:18.218 (soft)

Sebastian Vettel (Red Bull) 1:18.565 (hard)

Esteban Gutierrez (Sauber) 1:18.669 (soft)

Jean-Eric Vergne (Toro Rosso) 1:18.760 (soft)

Nico Rosberg (Mercedes) 1:18.766 (medium)

Jenson Button (McLaren) 1:18.861(hard)

Lewis Hamilton (Mercedes) 1:18.905 (medium)
---End Quote---
 
*Waar zat Alonso? *

Officieel koos de Spaanse F1-grootheid voor extra training. Maar de aard van het circuit, de weinige nuttige data ivm bandenslijtage doen vermoeden dat Alonso weinig zin had in gewoon rondjes malen. Misschien was het dan wijselijk van hem om langer een fris hoofd te houden en te genieten van trainingen ver van het F1 circus. 



*Dus... ?  *

Ik ben niet alwetend, ik ben geen F1-expert. Maar ik lees veel, op F1 websites, magazines, fora en ik lees wat fans te zeggen hebben. De nuttige gegevens gebruik ik om deze eigen interpretatie te maken. Neutraal en zonder voorkeur. Het zijn vooral de mensen die F1 sporadisch volgen die ik hiermee hoop te documenteren. 

Ook ga ik proberen dit jaar mijn blog actueel te houden. Het ene verslag zal al eens wat beter en uitgebreid zijn dan andere, maar ik wil vooral vertellen wat ik onthouden heb uit een weekend. 

 




bronnen: 
Formula 1, Formula 2, GP2, GP3, F3 and MotoGP news, photos and much more at GPUpdate.net - GPUpdate.net (http://www.gpupdate.net)
Planet F1 | Formula One | News, Standings, Results, Features, Video (http://www.planetF1.com)
BBC Sport - Formula 1 (http://www.bbc.co.uk/sport/0/formula1)
(meer bepaald Andrew Benson en Gary Anderson) ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore"><div style="text-align: justify;"><font size="4"><br />
<b><br />
DEEL 1: Jerez</b></font><br />
<br />
<br />
Afgelopen week werden de eerste tests gereden voor het komende seizoen. De nieuwe wagens werden voor de eerste keer van stal gehaald en de baan opgestuurd voor hun eerste verkenningsronden. Enkel Williams gebruikte de oude wagen met nieuwe aero-elementen. <br />
<br />
<br />
<br />
<font size="4"><u>Pirelli </u></font><br />
Het hoofddoel van bijna alle teams was om de nieuwe Pirelli-banden te testen. De Italiaanse bandenfabrikant heeft een nieuwe set banden ontwikkeld die, alweer, zachter zijn dan de vorige iteratie. Een andere grote verandering is dat er zoveel mogelijk gefocust is geweest op een meer gelijkmatige en snellere opwarming van de banden, met meer gelijkmatige slijtage als gevolg. Dit zou voor elk team de zaak makkelijker moeten maken. Zodat sommigen niet plots 5 seconden trager moeten lappen omdat ze onverwachts over &quot;the cliff&quot; gereden zijn. <br />
<br />
Het parcours in Jerez was eigenlijk erg slecht om de nieuwe Pirelli's te testen omdat de wegoppervlak erg ruw was, meer nog dan eender welk circuit er dit jaar wordt aangedaan.<br />
<br />
<br />
<br />
<font size="4"><u>Wat hebben we afgelopen week geleerd? <br />
</u></font><br />
Niets. Bijna niets om precies te zijn. <br />
<br />
Vooral omwille van hier bovenstaande reden met betrekking tot het ruwe baanoppervlak. De teams kunnen hier weinig representatieve data uithalen met betrekking tot bandenslijtage. Het was deze week echt een week om gewoon rondjes te malen om de betrouwbaarheid van de wagen te testen. <br />
<br />
<br />
<br />
<font size="4"><u>Waar staan de topteams?</u></font><br />
Buiten het feit dat het erg moeilijk was om conclusies te trekken door de F1 journalisten en -experts, zijn er alsnog een paar opvallende zaken gebeurd. <br />
<br />
Felipe Massa noemde de allereerste sneller ronde van Jenson Button (1:18.861) &quot;ongelooflijk&quot;. Button deed dit in een eerste poging op een harde band, die tot een seconde trager is dan de softe band. Button presteerde dit met een gans nieuwe McLaren, net uit zijn doos, op een groen circuit. <br />
Inderdaad een opmerkelijk feit. <br />
<br />
 Een ander opmerkelijk feit is dat de RB9 schijnbaar moeiteloos honderden rondjes Jerez heeft afgemaald. Met een 1:18.565 van Vettel op de traagste bandensoort als gevolg. Getuigen spreken duidelijk van een wagen die bijna geen last heeft van onderstuur bij het insturen van een bocht, noch last van overstuur bij het uitaccelereren van een bocht. Weinig opmerkelijk is de op één na laagste topsnelheid door de &quot;speedtrap&quot;. <br />
 Red Bull Racing ten voeten uit. Hopelijk voor de tegenstander hebben ze hier een antwoord op. Vettel kan zich alvast in de handen wrijven. <br />
<br />
McLaren, Ferrari en vooral Mercedes hebben elk hun eigen betrouwbaarheidsprobleempjes gehad, maar uiteindelijk hebben ze allemaal bijna evenveel ronden gereden. Mercedes heeft de laatste 2 dagen een inhaalbewegen van ongeveer 280 ronden gemaakt. Dus we kunnen ook al niet zeggen dat de Mercedes onbetrouwbaar is. <br />
Getuigen vanop de baan meldden tractie- en gripverlies van Ferrari bij het uitkomen van de bochten, het omgekeerde bij het insturen van bochten. De Mercedes toonde een combinatie van beide, wat wijst op te weinig all-round grip. De long-term pace van de Macca was sterk, met de Ferrari er vlak achter en Mercedes als minste. <br />
<br />
<br />
<br />
<font size="4"><u>En Lotus?</u></font><br />
Hoewel ze over het algemeen vergeten worden als topteam, verdienen ze absoluut respect. Hun gripniveaus waren zeer goed, vergelijkbaar met de Red Bulls, ook de vermoedde bandenslijtage belooft veel goeds. <br />
<br />
<br />
<br />
<font size="4"><u><br />
Wat zijn de uitslagen? </u></font><br />
<br />
Voor de vorm zet ik de snelste van de week hier even onder, met bijhorende piloot en band waarop gereden. Houd er rekening mee dat de zachte band (soft) de snelste is, de medium tot 0.4 seconden trager is en de harde nog eens 0.5 trager is dan de medium. <br />
Uiteraard weten we dan nog de ballen over de benzinelading in de wagens, die per tien liter goed zijn voor 0.1 seconde. <br />
<br />
<div class="bbcode_container">
	<div class="bbcode_quote">
		<div class="quote_container">
			<div class="bbcode_quote_container"></div>
			
				Felipe Massa (Ferrari) 1:17.879 (soft)<br />
<br />
Kimi Raikkonen (Lotus) 1:18.148 (soft)<br />
<br />
Jules Bianchi (Force India) 1:18.175 (soft)<br />
<br />
Romain Grosjean (Lotus) 1:18.218 (soft)<br />
<br />
Sebastian Vettel (Red Bull) 1:18.565 (hard)<br />
<br />
Esteban Gutierrez (Sauber) 1:18.669 (soft)<br />
<br />
Jean-Eric Vergne (Toro Rosso) 1:18.760 (soft)<br />
<br />
Nico Rosberg (Mercedes) 1:18.766 (medium)<br />
<br />
Jenson Button (McLaren) 1:18.861(hard)<br />
<br />
Lewis Hamilton (Mercedes) 1:18.905 (medium) 
			
		</div>
	</div>
</div> <br />
<font size="3"><b>Waar zat Alonso? </b></font><br />
<br />
Officieel koos de Spaanse F1-grootheid voor extra training. Maar de aard van het circuit, de weinige nuttige data ivm bandenslijtage doen vermoeden dat Alonso weinig zin had in gewoon rondjes malen. Misschien was het dan wijselijk van hem om langer een fris hoofd te houden en te genieten van trainingen ver van het F1 circus. <br />
<br />
<br />
<br />
<font size="3"><b>Dus... ?  </b></font><br />
<br />
Ik ben niet alwetend, ik ben geen F1-expert. Maar ik lees veel, op F1 websites, magazines, fora en ik lees wat fans te zeggen hebben. De nuttige gegevens gebruik ik om deze eigen interpretatie te maken. Neutraal en zonder voorkeur. Het zijn vooral de mensen die F1 sporadisch volgen die ik hiermee hoop te documenteren. <br />
<br />
Ook ga ik proberen dit jaar mijn blog actueel te houden. Het ene verslag zal al eens wat beter en uitgebreid zijn dan andere, maar ik wil vooral vertellen wat ik onthouden heb uit een weekend. <br />
<br />
 </div><br />
<br />
<br />
<br />
<i><br />
bronnen: <br />
<a href="http://www.gpupdate.net" target="_blank">Formula 1, Formula 2, GP2, GP3, F3 and MotoGP news, photos and much more at GPUpdate.net - GPUpdate.net</a><br />
<a href="http://www.planetF1.com" target="_blank">Planet F1 | Formula One | News, Standings, Results, Features, Video</a><br />
<a href="http://www.bbc.co.uk/sport/0/formula1" target="_blank">BBC Sport - Formula 1</a><br />
(meer bepaald Andrew Benson en Gary Anderson) </i></blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>VishnuSixDix</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/vishnusixdix/1232-road-fia-f1-season-2013.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>2012, a Red Devils Odyssee.</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/dacuba/1229-2012-red-devils-odyssee.html</link>
			<pubDate>Thu, 31 Jan 2013 15:55:05 GMT</pubDate>
			<description>Het lijkt alsof het gisteren was, het ontslag van Georges Leekens. Niet gedwongen, maar vrijwillig. Naar Club Brugge. ‘Thuiskomen’ noemde hij het. Negentig procent van zijn werk bij de Rode Duivels was toch af en zijn opvolger zou de overige tien procent moeiteloos moeten kunnen inpassen in zijn reeds geleverde werk. Acht maand na datum oogst het rapport van ‘de opvolger’, Marc Wilmots, bijzonder fraai. Voor het eerst sinds de deelname aan het WK 2002 in Japan en Zuid-Korea flirten de Rode Duivels opnieuw met de top twintig op de FIFA-ranking. En dat is het werk van een ploeg vol supertalenten onder een gedreven coach.

De resultaten van bondscoach Marc Wilmots ogen alleszins bijzonder mooi, zeker in vergelijking met negen jaar kommer en kwel tussen het laatste grote tornooi en de voorronde voor het WK2014. Er mocht dan ook niets anders verwacht worden met de groep die Wilmots voorhanden heeft. Nochtans slaagde Leekens er niet in om met diezelfde groep het EK in Polen en Oekraïne te bereiken. Verre van zelfs. De ‘90%’-uitspraak zal Leekens dan ook nog lang achtervolgen.
Marc Wilmots verdient overigens meer aandacht en lof. Zijn echte start, tegen Engeland, was hoopvol. Het geleverde spel was mooi, deftig, robuust. Het ontbrak onze nationale elf alleen aan efficiëntie. Een aloud gekend fenomeen bij de Rode Duivels. Ook onder Leekens kwamen ze moeilijk tot scoren. De ommekeer kwam er in augustus, tijdens de interland tegen Nederland. Tijdens deze wedstrijd waren de Rode Duivels plots bijzonder efficiënt. De vroege 1-0 van een ontketende Benteke, twee tegentreffers op evenveel minuten kort na rust en drie lekkere goals op vijf minuten zorgden voor een verdiende 4-2 overwinning. Het moet gezegd: de tegenstander was niet meer de ploeg die in 2010 de finale speelde van het WK. Nederland werd troosteloos laatste op het EK2012 en het zelfvertrouwen van Oranje zakte naar een ongekend dieptepunt.


*De supporters geloven erin én zakken massaal af 
*De crisis in het Nederlandse voetbal bezorgde onze nationale elf het soort van zelfvertrouwen dat ze niet meer gevoeld hadden sinds de verloren wedstrijd tegen Brazilië op het WK2002. De Rode Duivels konden van iedereen winnen en het WK2014 werd plots een bijzonder haalbaar doel. Dat was ook duidelijk te merken aan de supporters. Nog nooit werden er zoveel abonnementen verkocht voor de kwalificatiewedstrijden van een groot tornooi, hoewel het ‘slechts’ om 9.500 stuks ging. Het Koning Boudewijnstadion zat echter overvol tijdens de wedstrijden tegen Kroatië en Schotland. Ook op verplaatsing lieten de supporters van de Rode Duivels zich gelden. Meer dan 10.000 Belgen zakten af naar het mythische Wembley voor de oefeninterland tegen Engeland. Ook in Wales werden onze nationale helden aangemoedigd door een horde van 2.400 dolle supporters. In Servië kwamen slechts 160 supporters opdagen, maar dat had andere redenen, die niets met voetbal te maken hebben. Niet iedereen is immers zo happig om neus aan neus te staan met Ivan ‘de verschrikkelijke’ Bogdanov en zijn vrienden.


*Beste start sinds jaren
*Sportief ging het de Duivels ook voor de wind. Na de succesvolle oefeninterland tegen Nederland, zakte de nationale ploeg vol vertrouwen af naar Cardiff voor de eerste kwalificatiewedstrijd tegen Wales. Na 90’ werkvoetbal – mooi was het niet – stond er 0-2 op het scorebord. Goals van Kompany en Vertonghen. De Rode Duivels wisten niet veel kansen te creëren, maar maakten het zakelijk af. Eerste horde overwonnen. De volgende – echte – test kwam er vier dagen later thuis tegen Kroatië. Zij speelden in de zomer nog op het EK en gelden als de te kloppen ploeg voor de eerste plaats in de groep. Al na zes minuten legde Perisic – uitgerekend hij – het Koning Boudewijnstadion het zwijgen op. De Belgen probeerden een vuist te maken en legden bij momenten mooi voetbal op de mat, maar het was wachten tot de blessuretijd in de eerste helft voor de gelijkmaker. Een loeihard schot van Gillet zorgde voor de 1-1. In de tweede helft beperkten de Kroaten zich vooral tot verdedigen en afbraakvoetbal en de Belgen lukten geen tweede treffer meer. Een kleine opdoffer toch wel, want thuis winnen van een rechtstreekse concurrent is altijd een must.

Een maand nadien volgde dan de aartsmoeilijke wedstrijd in Servië. Op voorhand tekende gans België voor een punt in de hel van Belgrado. Servië liep de Belgen aanvankelijk onder de voet, maar kwam niet tot scoren. Uit een zeldzame kans scoorde Benteke de 0-1, tien minuten voor het rustsignaal. Ook nadien kwamen de Belgen er moeilijk uit, maar onder impuls van een schitterende De Bruyne werd het toch 0-2. Net voor affluiten werd het zelfs nog 0-3. De ommekeer bij de Duivels had zich duidelijk ingezet. In het verleden werden wedstrijden als deze steevast verloren. De efficiëntie van de nationale elf kende die avond echter zijn hoogtepunt en zo konden Wilmots en zijn troepen met een geweldig gevoel terugkeren naar België om Schotland te bekampen.

Als we van Schotland wonnen, zouden we de beste start maken in een kwalificatieronde sinds mensenheugenis. Schotland was duidelijk afgezakt voor een punt en liet dat meteen blijken vanaf de eerste minuut. België dicteerde het spel, maar kwam niet vaak tot kansen. Pas in het laatste kwart van de wedstrijd wisten de Duivels hun veldoverwicht om te zetten in twee goals. Benteke en even later Kompany namen alle twijfels weg. Met een 10 op 12 en slechts één tegendoelpunt kwamen de kwaliteiten van onze Rode Duivels eindelijk volledig tot uiting. Een overbodige oefeninterland in Roemenië, die verloren werd met 2-1, doet niets af aan deze prestaties. Het is nu hoopvol afwachten naar het tweeluik Macedonië in maart. Als deze twee wedstrijden positief afgesloten worden, kan menig voetbalfan stiekem al beginnen dromen over de warme stranden van Rio de Janeiro…


*Wat brengt 2013?
*Uit 2012 bleek dat Marc Wilmots duidelijk zijn stempel heeft gedrukt op de nationale ploeg. De positieve sfeer rond de Duivels was er al, Wilmots bracht de resultaten. Aan de omkadering van de nationale ploeg is ook duidelijk te merken dat Wilmots zijn zegje wil in alle mogelijk aspecten. Keeperstrainer Vande Walle, een restant van het tijdperk Leekens, werd bedankt voor bewezen diensten en vervangen door Erwin Lemmens. Ook Benoît Thans, technisch directeur van de KBVB werd vervangen. De voetbalbond vond in Paul Allaerts, de gewezen scheidsrechter, een frisse opvolger.

En hoe zit het ondertussen met onze nationale elf? De helft onder hen speelt in de Premier League en de andere helft speelt her en der bij (sub)toppers in Europa. Mignolet en Courtois spelen de pannen van het dak bij hun clubs, terwijl de defensie, op de rechtsback na, hoge toppen scheert in Engeland. Kompany speelde kampioen met Manchester City, Vermaelen probeert de positie van Wenger week na week staande te houden, terwijl Vertonghen deze zomer zijn droomtransfer kreeg naar de Spurs. Villas-Boas zette hem steevast op de linksback.

Fellaini is week na week de beste man bij Everton en geniet de aandacht van Manchester United en Chelsea. Witsel probeert zich aan te passen aan de Russische competitie, terwijl Tottenham dag en nacht verschil is met of zonder Moussa Dembele. Hazard laat bij Chelsea zien dat hij een steengoed voetballer is, Mertens staat aan kop met PSV en Benteke verbaast vriend en vijand door vaste waarden Agbonlahor en Bent naar de bank te verwijzen en week na week laat hij zien dat hij dé spits van de Rode Duivels is. En dan hebben we het nog niet eens gehad over Defour bij Porto, Chadli bij Twente, De Bruyne bij Werder Bremen, Lukaku bij West Brom of Mirallas bij Everton.

Met deze kern kan het niet anders dan dat de Rode Duivels 12 jaar na datum nog eens aan een groot tornooi zullen deelnemen. Volgende week is er nog de oefeninterland tegen Slovakije, maar dan, op 22 maart, gaat het echte werk voort.
De weg is nog lang, maar iedereen gelooft er in!

Bron: copa2014.be (http://copa2014.be/2012-a-red-devils-odyssee/)</description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Het lijkt alsof het gisteren was, het ontslag van Georges Leekens. Niet gedwongen, maar vrijwillig. Naar Club Brugge. ‘Thuiskomen’ noemde hij het. Negentig procent van zijn werk bij de Rode Duivels was toch af en zijn opvolger zou de overige tien procent moeiteloos moeten kunnen inpassen in zijn reeds geleverde werk. Acht maand na datum oogst het rapport van ‘de opvolger’, Marc Wilmots, bijzonder fraai. Voor het eerst sinds de deelname aan het WK 2002 in Japan en Zuid-Korea flirten de Rode Duivels opnieuw met de top twintig op de FIFA-ranking. En dat is het werk van een ploeg vol supertalenten onder een gedreven coach.<br />
<br />
De resultaten van bondscoach Marc Wilmots ogen alleszins bijzonder mooi, zeker in vergelijking met negen jaar kommer en kwel tussen het laatste grote tornooi en de voorronde voor het WK2014. Er mocht dan ook niets anders verwacht worden met de groep die Wilmots voorhanden heeft. Nochtans slaagde Leekens er niet in om met diezelfde groep het EK in Polen en Oekraïne te bereiken. Verre van zelfs. De ‘90%’-uitspraak zal Leekens dan ook nog lang achtervolgen.<br />
Marc Wilmots verdient overigens meer aandacht en lof. Zijn echte start, tegen Engeland, was hoopvol. Het geleverde spel was mooi, deftig, robuust. Het ontbrak onze nationale elf alleen aan efficiëntie. Een aloud gekend fenomeen bij de Rode Duivels. Ook onder Leekens kwamen ze moeilijk tot scoren. De ommekeer kwam er in augustus, tijdens de interland tegen Nederland. Tijdens deze wedstrijd waren de Rode Duivels plots bijzonder efficiënt. De vroege 1-0 van een ontketende Benteke, twee tegentreffers op evenveel minuten kort na rust en drie lekkere goals op vijf minuten zorgden voor een verdiende 4-2 overwinning. Het moet gezegd: de tegenstander was niet meer de ploeg die in 2010 de finale speelde van het WK. Nederland werd troosteloos laatste op het EK2012 en het zelfvertrouwen van Oranje zakte naar een ongekend dieptepunt.<br />
<br />
<br />
<b><font size="3">De supporters geloven erin én zakken massaal af <br />
</font></b>De crisis in het Nederlandse voetbal bezorgde onze nationale elf het soort van zelfvertrouwen dat ze niet meer gevoeld hadden sinds de verloren wedstrijd tegen Brazilië op het WK2002. De Rode Duivels konden van iedereen winnen en het WK2014 werd plots een bijzonder haalbaar doel. Dat was ook duidelijk te merken aan de supporters. Nog nooit werden er zoveel abonnementen verkocht voor de kwalificatiewedstrijden van een groot tornooi, hoewel het ‘slechts’ om 9.500 stuks ging. Het Koning Boudewijnstadion zat echter overvol tijdens de wedstrijden tegen Kroatië en Schotland. Ook op verplaatsing lieten de supporters van de Rode Duivels zich gelden. Meer dan 10.000 Belgen zakten af naar het mythische Wembley voor de oefeninterland tegen Engeland. Ook in Wales werden onze nationale helden aangemoedigd door een horde van 2.400 dolle supporters. In Servië kwamen slechts 160 supporters opdagen, maar dat had andere redenen, die niets met voetbal te maken hebben. Niet iedereen is immers zo happig om neus aan neus te staan met Ivan ‘de verschrikkelijke’ Bogdanov en zijn vrienden.<br />
<br />
<br />
<b><font size="3">Beste start sinds jaren<br />
</font></b>Sportief ging het de Duivels ook voor de wind. Na de succesvolle oefeninterland tegen Nederland, zakte de nationale ploeg vol vertrouwen af naar Cardiff voor de eerste kwalificatiewedstrijd tegen Wales. Na 90’ werkvoetbal – mooi was het niet – stond er 0-2 op het scorebord. Goals van Kompany en Vertonghen. De Rode Duivels wisten niet veel kansen te creëren, maar maakten het zakelijk af. Eerste horde overwonnen. De volgende – echte – test kwam er vier dagen later thuis tegen Kroatië. Zij speelden in de zomer nog op het EK en gelden als de te kloppen ploeg voor de eerste plaats in de groep. Al na zes minuten legde Perisic – uitgerekend hij – het Koning Boudewijnstadion het zwijgen op. De Belgen probeerden een vuist te maken en legden bij momenten mooi voetbal op de mat, maar het was wachten tot de blessuretijd in de eerste helft voor de gelijkmaker. Een loeihard schot van Gillet zorgde voor de 1-1. In de tweede helft beperkten de Kroaten zich vooral tot verdedigen en afbraakvoetbal en de Belgen lukten geen tweede treffer meer. Een kleine opdoffer toch wel, want thuis winnen van een rechtstreekse concurrent is altijd een must.<br />
<br />
Een maand nadien volgde dan de aartsmoeilijke wedstrijd in Servië. Op voorhand tekende gans België voor een punt in de hel van Belgrado. Servië liep de Belgen aanvankelijk onder de voet, maar kwam niet tot scoren. Uit een zeldzame kans scoorde Benteke de 0-1, tien minuten voor het rustsignaal. Ook nadien kwamen de Belgen er moeilijk uit, maar onder impuls van een schitterende De Bruyne werd het toch 0-2. Net voor affluiten werd het zelfs nog 0-3. De ommekeer bij de Duivels had zich duidelijk ingezet. In het verleden werden wedstrijden als deze steevast verloren. De efficiëntie van de nationale elf kende die avond echter zijn hoogtepunt en zo konden Wilmots en zijn troepen met een geweldig gevoel terugkeren naar België om Schotland te bekampen.<br />
<br />
Als we van Schotland wonnen, zouden we de beste start maken in een kwalificatieronde sinds mensenheugenis. Schotland was duidelijk afgezakt voor een punt en liet dat meteen blijken vanaf de eerste minuut. België dicteerde het spel, maar kwam niet vaak tot kansen. Pas in het laatste kwart van de wedstrijd wisten de Duivels hun veldoverwicht om te zetten in twee goals. Benteke en even later Kompany namen alle twijfels weg. Met een 10 op 12 en slechts één tegendoelpunt kwamen de kwaliteiten van onze Rode Duivels eindelijk volledig tot uiting. Een overbodige oefeninterland in Roemenië, die verloren werd met 2-1, doet niets af aan deze prestaties. Het is nu hoopvol afwachten naar het tweeluik Macedonië in maart. Als deze twee wedstrijden positief afgesloten worden, kan menig voetbalfan stiekem al beginnen dromen over de warme stranden van Rio de Janeiro…<br />
<br />
<br />
<b><font size="3">Wat brengt 2013?<br />
</font></b>Uit 2012 bleek dat Marc Wilmots duidelijk zijn stempel heeft gedrukt op de nationale ploeg. De positieve sfeer rond de Duivels was er al, Wilmots bracht de resultaten. Aan de omkadering van de nationale ploeg is ook duidelijk te merken dat Wilmots zijn zegje wil in alle mogelijk aspecten. Keeperstrainer Vande Walle, een restant van het tijdperk Leekens, werd bedankt voor bewezen diensten en vervangen door Erwin Lemmens. Ook Benoît Thans, technisch directeur van de KBVB werd vervangen. De voetbalbond vond in Paul Allaerts, de gewezen scheidsrechter, een frisse opvolger.<br />
<br />
En hoe zit het ondertussen met onze nationale elf? De helft onder hen speelt in de Premier League en de andere helft speelt her en der bij (sub)toppers in Europa. Mignolet en Courtois spelen de pannen van het dak bij hun clubs, terwijl de defensie, op de rechtsback na, hoge toppen scheert in Engeland. Kompany speelde kampioen met Manchester City, Vermaelen probeert de positie van Wenger week na week staande te houden, terwijl Vertonghen deze zomer zijn droomtransfer kreeg naar de Spurs. Villas-Boas zette hem steevast op de linksback.<br />
<br />
Fellaini is week na week de beste man bij Everton en geniet de aandacht van Manchester United en Chelsea. Witsel probeert zich aan te passen aan de Russische competitie, terwijl Tottenham dag en nacht verschil is met of zonder Moussa Dembele. Hazard laat bij Chelsea zien dat hij een steengoed voetballer is, Mertens staat aan kop met PSV en Benteke verbaast vriend en vijand door vaste waarden Agbonlahor en Bent naar de bank te verwijzen en week na week laat hij zien dat hij dé spits van de Rode Duivels is. En dan hebben we het nog niet eens gehad over Defour bij Porto, Chadli bij Twente, De Bruyne bij Werder Bremen, Lukaku bij West Brom of Mirallas bij Everton.<br />
<br />
Met deze kern kan het niet anders dan dat de Rode Duivels 12 jaar na datum nog eens aan een groot tornooi zullen deelnemen. Volgende week is er nog de oefeninterland tegen Slovakije, maar dan, op 22 maart, gaat het echte werk voort.<br />
De weg is nog lang, maar iedereen gelooft er in!<br />
<br />
Bron: <a href="http://copa2014.be/2012-a-red-devils-odyssee/" target="_blank">copa2014.be</a></blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>dacuba</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/dacuba/1229-2012-red-devils-odyssee.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Games en emoties</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/belgianterror/1228-games-en-emoties.html</link>
			<pubDate>Sat, 26 Jan 2013 22:52:38 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[Games en emoties: het is niet bepaald een combinatie die de gemiddelde persoon ziet. Tenzij het natuurlijk gaat over geweld, moord en meer van dat absurds. Uiteraard bestaan er echter games die dankzij hun gameplay of verhaal bepaalde gevoelige snaren weten te raken. Recent hebben we daarvan enkele prachtige voorbeelden gekregen die ik graag zou aanhalen.

Het beste en recentste voorbeeld van een verhaal dat je tot beroering kan brengen is The Walking Dead. In deze point-and-clickgame neem je als hoofdpersonage Lee Everett de verantwoordelijkheid op voor het kleine meisje Clementine. Of je nu wilt of niet, doorheen het verhaal ga je merken dat hetgeen zij wil je keuzes zal beïnvloeden. Een auto vol handige spullen zou je doorgaans zonder denken leegroven, maar als Clementine dat moreel verkeerd vind sta je opeens voor een dilemma. Neem je de spullen mee en stel je haar teleur? Of laat je alles liggen en mis je zo potentiële waardevolle zaken?

Het hele verhaal zit doorspekt met zulke keuzes en meestal zul je, al dan niet bewust, de kant van het onschuldig meisje kiezen. Vooral de laatste scène in het spel wist gamers hun gevoelige snaren te bespelen. Daar staat ze dan voor je: een jong onschuldig meisje met wie je een band hebt weten op te bouwen. Na een hartverscheurend gesprek moet je een beslissing nemen die hoe dan ook verkeerd zal aanvoelen. Hoewel de game vaak voorziet in een 'goede' en slechte 'keuze' is deze laatste beslissing een typisch grijs gebied. Wie hier zonder verpinken een keuze kan maken is sowieso zelf een zombie: hersenloos en zonder enige vorm van emotie.

Is een vastgelegd personage zoals Clementine dan noodzakelijk om een verhaal een emotionele twist te geven? Zeker niet. Het beste voorbeeld daarvan is Xcom: Enemy Unknown, een turn-based-strategygame. Het verhaal geeft je niet meer dan een stimulans om buitenaardse wezens te doden. Hetgeen dit spel dan tot een absoluut toppertje maakt is de ‘Ironman’-modus. Die modus, die pas op het allerlaatste aan de game werd toegevoegd, heeft het spel op zijn eentje verheven tot emotionele kaskraker. In Ironman zal het spel automatisch saven na elke beurt en is het dus onmogelijk een voorgaande save te laden. Het zorgt ervoor dat elke soldaat in je team opeens een pak betekenisvoller is. Je kan immers niet zomaar op de vijand afstormen en de missie herstarten als je iemand verliest. 

Hetgeen deze modus zo perfect maakt, is het feit dat je altijd speelt met een beperkt aantal teamleden. Je kan maximaal zes soldaten meenemen per missie en waarschijnlijk zul je nooit meer dan negen soldaten opleiden tot ware moordmachines. Als je dan opeens je sterkste man verliest door een tactische fout voelt het alsof er opeens een baksteen in je maag is gevallen. Natuurlijk staan er nieuwelingen klaar om zijn plaats in te nemen, maar het is gewoonweg niet hetzelfde. Onze tip overigens: vernoem je soldaten naar vrienden en kennissen. Niets is zo leuk als schreeuwen van enthousiasme of teleurstelling afhankelijk van hoe je beste vriend presteert. Het zorgt overigens voor leuke verhalen om te vertellen. Een heroïsch verhaal over hoe je sluipschutter alien na alien een kogel door de kop schoot en je zo naar de overwinning bracht. Of de woede die je voelt wanneer je raketwerper faalt en per ongeluk twee teamleden van je opblaast. Het mag dan maar een spel zijn, je emoties zul je toch persoonlijk gaan ventileren bij de betrokken vrienden.


*_DISCLAIMER:_*
Originele column behoort toe aan *G.*, een uitgave van digitaal uitgever *krakanders*.
Originele publicatie:* Limburggevoel: Games en emoties (http://gvangames.be/artikel/Limburggevoel-games-en-emoties)*]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Games en emoties: het is niet bepaald een combinatie die de gemiddelde persoon ziet. Tenzij het natuurlijk gaat over geweld, moord en meer van dat absurds. Uiteraard bestaan er echter games die dankzij hun gameplay of verhaal bepaalde gevoelige snaren weten te raken. Recent hebben we daarvan enkele prachtige voorbeelden gekregen die ik graag zou aanhalen.<br />
<br />
Het beste en recentste voorbeeld van een verhaal dat je tot beroering kan brengen is The Walking Dead. In deze point-and-clickgame neem je als hoofdpersonage Lee Everett de verantwoordelijkheid op voor het kleine meisje Clementine. Of je nu wilt of niet, doorheen het verhaal ga je merken dat hetgeen zij wil je keuzes zal beïnvloeden. Een auto vol handige spullen zou je doorgaans zonder denken leegroven, maar als Clementine dat moreel verkeerd vind sta je opeens voor een dilemma. Neem je de spullen mee en stel je haar teleur? Of laat je alles liggen en mis je zo potentiële waardevolle zaken?<br />
<br />
Het hele verhaal zit doorspekt met zulke keuzes en meestal zul je, al dan niet bewust, de kant van het onschuldig meisje kiezen. Vooral de laatste scène in het spel wist gamers hun gevoelige snaren te bespelen. Daar staat ze dan voor je: een jong onschuldig meisje met wie je een band hebt weten op te bouwen. Na een hartverscheurend gesprek moet je een beslissing nemen die hoe dan ook verkeerd zal aanvoelen. Hoewel de game vaak voorziet in een 'goede' en slechte 'keuze' is deze laatste beslissing een typisch grijs gebied. Wie hier zonder verpinken een keuze kan maken is sowieso zelf een zombie: hersenloos en zonder enige vorm van emotie.<br />
<br />
Is een vastgelegd personage zoals Clementine dan noodzakelijk om een verhaal een emotionele twist te geven? Zeker niet. Het beste voorbeeld daarvan is Xcom: Enemy Unknown, een turn-based-strategygame. Het verhaal geeft je niet meer dan een stimulans om buitenaardse wezens te doden. Hetgeen dit spel dan tot een absoluut toppertje maakt is de ‘Ironman’-modus. Die modus, die pas op het allerlaatste aan de game werd toegevoegd, heeft het spel op zijn eentje verheven tot emotionele kaskraker. In Ironman zal het spel automatisch saven na elke beurt en is het dus onmogelijk een voorgaande save te laden. Het zorgt ervoor dat elke soldaat in je team opeens een pak betekenisvoller is. Je kan immers niet zomaar op de vijand afstormen en de missie herstarten als je iemand verliest. <br />
<br />
Hetgeen deze modus zo perfect maakt, is het feit dat je altijd speelt met een beperkt aantal teamleden. Je kan maximaal zes soldaten meenemen per missie en waarschijnlijk zul je nooit meer dan negen soldaten opleiden tot ware moordmachines. Als je dan opeens je sterkste man verliest door een tactische fout voelt het alsof er opeens een baksteen in je maag is gevallen. Natuurlijk staan er nieuwelingen klaar om zijn plaats in te nemen, maar het is gewoonweg niet hetzelfde. Onze tip overigens: vernoem je soldaten naar vrienden en kennissen. Niets is zo leuk als schreeuwen van enthousiasme of teleurstelling afhankelijk van hoe je beste vriend presteert. Het zorgt overigens voor leuke verhalen om te vertellen. Een heroïsch verhaal over hoe je sluipschutter alien na alien een kogel door de kop schoot en je zo naar de overwinning bracht. Of de woede die je voelt wanneer je raketwerper faalt en per ongeluk twee teamleden van je opblaast. Het mag dan maar een spel zijn, je emoties zul je toch persoonlijk gaan ventileren bij de betrokken vrienden.<br />
<br />
<br />
<b><u>DISCLAIMER:</u></b><br />
<i>Originele column behoort toe aan <b>G.</b>, een uitgave van digitaal uitgever <b>krakanders</b>.<br />
Originele publicatie:<b><a href="http://gvangames.be/artikel/Limburggevoel-games-en-emoties" target="_blank"> Limburggevoel: Games en emoties</a></b></i></blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>BelgianTerror</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/belgianterror/1228-games-en-emoties.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Lets get started!</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/ergo/1226-lets-get-started.html</link>
			<pubDate>Wed, 23 Jan 2013 22:07:12 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[Als eerste wapenfeit op deze blog al meteen 2 pagina's aangemaakt. Eentje rond pensioensparen bij Ergo (http://www.9lives.be/forum/blogs/ergo/custom6-ergo-pensioensparen.html) en een oplijsting van andere artikels (http://www.9lives.be/forum/blogs/ergo/custom7-op-het-web.html) die verwijzen naar ons.

En ondertussen ook nog onze eigen mini-website rond ERGO pensioensparen (http://www.ergo-pensioensparen.be) gelanceerd, het zijn drukke tijden!]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Als eerste wapenfeit op deze blog al meteen 2 pagina's aangemaakt. Eentje rond <a href="http://www.9lives.be/forum/blogs/ergo/custom6-ergo-pensioensparen.html" target="_blank">pensioensparen bij Ergo</a> en een <a href="http://www.9lives.be/forum/blogs/ergo/custom7-op-het-web.html" target="_blank">oplijsting van andere artikels</a> die verwijzen naar ons.<br />
<br />
En ondertussen ook nog onze eigen <a href="http://www.ergo-pensioensparen.be" target="_blank">mini-website rond ERGO pensioensparen</a> gelanceerd, het zijn drukke tijden!</blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>Ergo</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/ergo/1226-lets-get-started.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Opkomst van de Season Passes</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/belgianterror/1219-opkomst-van-de-season-passes.html</link>
			<pubDate>Mon, 14 Jan 2013 19:51:17 GMT</pubDate>
			<description>Een nieuwe lading consoles staat er aan te komen en dat betekent ook steevast nieuwe regels omtrent prijzen. Exclusieve games die meer dan 65 tot 70 euro zullen gaan kosten vormen waarschijnlijk een te groot risico vormen voor de bedrijven. Gelukkig voor hen zijn er meerdere manieren om hun investeringen geld in het laatje te laten brengen. Eén van die methodes heeft zich al in deze digitale wereld geworteld.

Tegenwoordig krijgen exclusives heel wat versies gaande van Special Editions tot hun eigen console. Onderschat hier zeker de kracht niet van: als voorbeeld heb ik de Xbox 360-console gekocht van Halo 4 samen met de Limited Edition. De Xbox-versie komt nochtans met een gratis standaard copy van Halo 4. Mijn huidige Xbox is echter nog steeds in goede staat. Waarom dan deze aankopen? Omdat ik nu eenmaal fan van de de franchise. De bedrijven beseffen maar al te goed dat er mensen als ik rondlopen en spelen hier handig op in.

Uiteraard geeft niet iedereen om pure merchandise zoals een extra beeldje. Veel gamers concentreren zich puur op de software, het eigenlijke spel dus. Steeds vaker ontvangen games echter extra content in de vorm van betalende DLC. Vroeger was dit een redelijk uniek fenomeen, maar vandaag de dag is het bijna een verplichting geworden. 

Quasi elk spel, gaande van mainstream tot niche krijgt onderhand DLC. Het zijn echter niet de hoeveelheden, kwaliteit of prijzen die rillingen over mijn rug laten lopen, maar de zogenaamde Season Passes die hiermee hand in hand komen. Bij een standaard DLC kun je nog kiezen of je het wil kopen of niet. Door op G. ons nieuws te volgen kom je er immers snel achter of de uitbreiding voor je spel het geld waard is. Bij een Season Pass betaal je echter voor een hoop DLC waarvan je quasi nooit weet wat het zal gaan inhouden. Waarom dan niet afwachten tot alle DLC uit is? Simpelweg omdat dit soms tot een jaar kan duren. 

Je kunt dus enorm geduldig zijn en na alle DLC je Season Pass kopen. Je kan na een review van een DLC deze apart kopen aan een gemiddeld hogere prijs. Of je neemt een risico en geeft je geld op voorhand aan de ontwikkelaar. Voor deze laatste optie kijk je dus best even naar de geschiedenis van bepaalde franchises/bedrijven. Dit om er achter te komen of de Season Pass het risico waard is. Vele zullen immers geen transparantie bieden over hun eigen DLC om kritische kopers niet weg te jagen en omdat ze vaak zelf nog geen idee hebben wat voor soort DLC ze zullen maken en uitgeven het komende jaar.

Bekijk het hoe je wilt en lees zoveel mogelijk informatie over eventuele uitbreidingen. Wij zullen net zo goed als jullie steevast onderhevig zijn aan de grillen van de grote bedrijven. Hopen op het beste en sterk van onze teut maken via social media zijn tot nu toe onze beste troeven. Het is immers door ons te laten horen dat bedrijven pas gaan luisteren. Goed voorbeeld hiervan was het einde van Mass Effect 3 dat werd aangepast na veelvuldige commentaar. Dus zo onvoorspelbaar de grote bedrijven kunnen zijn, zo onvoorspelbaar kan de kracht van de gamer zijn.

*DISCLAIMER:*
Originele column behoort toe aan *G.*, een uitgave van digitaal uitgever *krakanders*.
Originele publicatie: Limburggevoel: Wii U buitenbeentje (http://gvangames.be/artikel/Limburggevoel-Rise-of-the-Season-Passes)</description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Een nieuwe lading consoles staat er aan te komen en dat betekent ook steevast nieuwe regels omtrent prijzen. Exclusieve games die meer dan 65 tot 70 euro zullen gaan kosten vormen waarschijnlijk een te groot risico vormen voor de bedrijven. Gelukkig voor hen zijn er meerdere manieren om hun investeringen geld in het laatje te laten brengen. Eén van die methodes heeft zich al in deze digitale wereld geworteld.<br />
<br />
Tegenwoordig krijgen exclusives heel wat versies gaande van Special Editions tot hun eigen console. Onderschat hier zeker de kracht niet van: als voorbeeld heb ik de Xbox 360-console gekocht van Halo 4 samen met de Limited Edition. De Xbox-versie komt nochtans met een gratis standaard copy van Halo 4. Mijn huidige Xbox is echter nog steeds in goede staat. Waarom dan deze aankopen? Omdat ik nu eenmaal fan van de de franchise. De bedrijven beseffen maar al te goed dat er mensen als ik rondlopen en spelen hier handig op in.<br />
<br />
Uiteraard geeft niet iedereen om pure merchandise zoals een extra beeldje. Veel gamers concentreren zich puur op de software, het eigenlijke spel dus. Steeds vaker ontvangen games echter extra content in de vorm van betalende DLC. Vroeger was dit een redelijk uniek fenomeen, maar vandaag de dag is het bijna een verplichting geworden. <br />
<br />
Quasi elk spel, gaande van mainstream tot niche krijgt onderhand DLC. Het zijn echter niet de hoeveelheden, kwaliteit of prijzen die rillingen over mijn rug laten lopen, maar de zogenaamde Season Passes die hiermee hand in hand komen. Bij een standaard DLC kun je nog kiezen of je het wil kopen of niet. Door op G. ons nieuws te volgen kom je er immers snel achter of de uitbreiding voor je spel het geld waard is. Bij een Season Pass betaal je echter voor een hoop DLC waarvan je quasi nooit weet wat het zal gaan inhouden. Waarom dan niet afwachten tot alle DLC uit is? Simpelweg omdat dit soms tot een jaar kan duren. <br />
<br />
Je kunt dus enorm geduldig zijn en na alle DLC je Season Pass kopen. Je kan na een review van een DLC deze apart kopen aan een gemiddeld hogere prijs. Of je neemt een risico en geeft je geld op voorhand aan de ontwikkelaar. Voor deze laatste optie kijk je dus best even naar de geschiedenis van bepaalde franchises/bedrijven. Dit om er achter te komen of de Season Pass het risico waard is. Vele zullen immers geen transparantie bieden over hun eigen DLC om kritische kopers niet weg te jagen en omdat ze vaak zelf nog geen idee hebben wat voor soort DLC ze zullen maken en uitgeven het komende jaar.<br />
<br />
Bekijk het hoe je wilt en lees zoveel mogelijk informatie over eventuele uitbreidingen. Wij zullen net zo goed als jullie steevast onderhevig zijn aan de grillen van de grote bedrijven. Hopen op het beste en sterk van onze teut maken via social media zijn tot nu toe onze beste troeven. Het is immers door ons te laten horen dat bedrijven pas gaan luisteren. Goed voorbeeld hiervan was het einde van Mass Effect 3 dat werd aangepast na veelvuldige commentaar. Dus zo onvoorspelbaar de grote bedrijven kunnen zijn, zo onvoorspelbaar kan de kracht van de gamer zijn.<br />
<br />
<b>DISCLAIMER:</b><br />
<i>Originele column behoort toe aan <b>G.</b>, een uitgave van digitaal uitgever <b>krakanders</b>.<br />
Originele publicatie:<a href="http://gvangames.be/artikel/Limburggevoel-Rise-of-the-Season-Passes" target="_blank"> Limburggevoel: Wii U buitenbeentje</a></i></blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>BelgianTerror</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/belgianterror/1219-opkomst-van-de-season-passes.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Wii U = buitenbeentje?</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/belgianterror/1214-wii-u-buitenbeentje.html</link>
			<pubDate>Mon, 07 Jan 2013 16:02:26 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[Na een vijftal jaar duiken steevast geruchten op over de volgende generatie consoles. Zo is de geruchtenmolen van de achtste generatie al geruime tijd bezig. Over de Xbox 720 of PlayStation 4 is weinig bekend, maar we beschikken wel al over de Wii U. Hoe sterk staat Nintendo in zijn schoenen qua prijs, games en vooral hardware?

Menig gamer zal zich nog wel de Xbox 360 Core Edition herinneren of de aan 600 euro geprijsde PlayStation 3. Hoewel beide uiteraard vlotjes de toonbank over gingen en na launchday amper te vinden waren was er veel kritiek. Met de Xbox 360 Core kon je namelijk enkel games opslaan op een klein geheugenkaartje waardoor je praktisch gedwongen werd naderhand een harde schijf te kopen van maar liefst 130 euro. Straf als je weet dat de Premium-bundel met deze schijf erbij slechts 100 euro meer kostte. De PlayStation 3 van zijn kant brak enorm veel spaarvarkentjes door zijn prijs van 600 euro. Een flinke hap uit het budget, mede te wijten aan de blu-rayspeler. Maar als je dan amper lanceringstitels hebt die geen extra grafische kracht laten zien ten opzichte van de goedkopere Xbox 360, dan snap je dat velen zich tijdelijk in 't zak gezet voelden.

Reden van deze korte geschiedenisles is bekijken of Nintendo met zijn Wii U daar lessen uit heeft getrokken. Met een lanceringsprijs van 325 euro voor de ‘normale’ versie is het prijskaartje alvast niet te hoog. Reken daarbij dan exclusieve lanceringstitels als ZombiU en een nieuwe Mario en je weet dat Nintendo zich goed heeft voorbereid. Maar telt de Wii U als een console van de achtste generatie? Veel kritiek komt namelijk over de hardware die, al dan niet, slechts marginaal krachtiger is als de huidige consoles. Op dat vlak is het dus zeker geen next-gen. Als we echter kijken naar de unieke controller en zijn mogelijkheden dienen we toch wel te beseffen dat dit een prachtig staaltje techniek is dat gaming kan veranderen. De Wii U is dus misschien geen traditionele console die we kunnen bestempelen als zijnde next-gen, maar eerder een uniek iets.

Vele gamers zullen in de toekomst een keuze tussen de concurrenten Xbox 720 en PlayStation 4 maken omdat ze quasi hetzelfde zijn qua gebruik. Meestal zijn het vrienden of exclusieve games die de doorslag geven in de uiteindelijke keuze hiervan. De Wii U daarentegen is, vooral dankzij zijn controller, uniek in zijn soort waardoor velen die als tweede console kunnen aanschaffen zonder zich te voelen alsof ze twee gelijkwaardige consoles in huis hebben gehaald.

*_DISCLAIMER:_*
Originele column behoort toe aan *G.*, een uitgave van digitaal uitgever *krakanders*.
Originele publicatie: Limburggevoel: Wii U buitenbeentje (http://gvangames.be/artikel/Limburggevoel-Wii-U-buitenbeentje)]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Na een vijftal jaar duiken steevast geruchten op over de volgende generatie consoles. Zo is de geruchtenmolen van de achtste generatie al geruime tijd bezig. Over de Xbox 720 of PlayStation 4 is weinig bekend, maar we beschikken wel al over de Wii U. Hoe sterk staat Nintendo in zijn schoenen qua prijs, games en vooral hardware?<br />
<br />
Menig gamer zal zich nog wel de Xbox 360 Core Edition herinneren of de aan 600 euro geprijsde PlayStation 3. Hoewel beide uiteraard vlotjes de toonbank over gingen en na launchday amper te vinden waren was er veel kritiek. Met de Xbox 360 Core kon je namelijk enkel games opslaan op een klein geheugenkaartje waardoor je praktisch gedwongen werd naderhand een harde schijf te kopen van maar liefst 130 euro. Straf als je weet dat de Premium-bundel met deze schijf erbij slechts 100 euro meer kostte. De PlayStation 3 van zijn kant brak enorm veel spaarvarkentjes door zijn prijs van 600 euro. Een flinke hap uit het budget, mede te wijten aan de blu-rayspeler. Maar als je dan amper lanceringstitels hebt die geen extra grafische kracht laten zien ten opzichte van de goedkopere Xbox 360, dan snap je dat velen zich tijdelijk in 't zak gezet voelden.<br />
<br />
Reden van deze korte geschiedenisles is bekijken of Nintendo met zijn Wii U daar lessen uit heeft getrokken. Met een lanceringsprijs van 325 euro voor de ‘normale’ versie is het prijskaartje alvast niet te hoog. Reken daarbij dan exclusieve lanceringstitels als ZombiU en een nieuwe Mario en je weet dat Nintendo zich goed heeft voorbereid. Maar telt de Wii U als een console van de achtste generatie? Veel kritiek komt namelijk over de hardware die, al dan niet, slechts marginaal krachtiger is als de huidige consoles. Op dat vlak is het dus zeker geen next-gen. Als we echter kijken naar de unieke controller en zijn mogelijkheden dienen we toch wel te beseffen dat dit een prachtig staaltje techniek is dat gaming kan veranderen. De Wii U is dus misschien geen traditionele console die we kunnen bestempelen als zijnde next-gen, maar eerder een uniek iets.<br />
<br />
Vele gamers zullen in de toekomst een keuze tussen de concurrenten Xbox 720 en PlayStation 4 maken omdat ze quasi hetzelfde zijn qua gebruik. Meestal zijn het vrienden of exclusieve games die de doorslag geven in de uiteindelijke keuze hiervan. De Wii U daarentegen is, vooral dankzij zijn controller, uniek in zijn soort waardoor velen die als tweede console kunnen aanschaffen zonder zich te voelen alsof ze twee gelijkwaardige consoles in huis hebben gehaald.<br />
<br />
<b><u>DISCLAIMER:</u></b><br />
<i>Originele column behoort toe aan <b>G.</b>, een uitgave van digitaal uitgever <b>krakanders</b>.</i><br />
<i>Originele publicatie: <a href="http://gvangames.be/artikel/Limburggevoel-Wii-U-buitenbeentje" target="_blank">Limburggevoel: Wii U buitenbeentje</a></i></blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>BelgianTerror</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/belgianterror/1214-wii-u-buitenbeentje.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Brazilië, een uitstap naar het paradijs.</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/dacuba/1157-brazilie-een-uitstap-naar-het-paradijs.html</link>
			<pubDate>Thu, 18 Oct 2012 14:36:57 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[Brazilië, Brazilië.. ik heb er toch wel mijn hart verloren. Een immens land met immense mogelijkheden. Jaarlijks zie ik verscheidene Belgische jongeren op uitwisseling vertrekken. Sommigen blijven in Europa, sommigen gaan naar Azië, nog anderen vertrekken richting de States, maar er zijn ook slimmeriken die naar Zuid Amerika trekken. Meer bepaald Brazilië. Allen echter met hetzelfde doel: het jaar van hun leven beleven. Gelukkig draait het in dat jaar om de ervaring, niet zozeer om de locatie. De liefde voor je gastland komt meestal later, net zoals bij mij. Je kan tenslotte moeilijk verliefd worden op iets (of iemand) wat (wie) je niet kent.

Zo beland ik weer bij Brazilië. Regelmatig krijg ik één of meerdere vragen over dat land in Zuid Amerika. Waar zou ik naartoe gaan? Is het wel leuk daar? Hoe zijn de meisjes? Hoe is carnaval? De leukste vraag vind ik "Goh, wel moeilijk, dat Spaans, is het niet?". Zulke vragen zetten me aan om eens zelf een kort reisgidsje te schrijven.

Om het gemakkelijker te maken, heb ik mijn verhaal in verscheidene pagina's opgedeeld. Allereerst begin ik bij het begin: de voorbereiding. Daarna ga ik wat meer uitleg geven over de aankomst. Vervolgens bespreek ik in het deeltje het verblijf oa de manieren van reizen in Brazilië. Hier kom ik ook even terug op dat "Spaans" deeltje in één van die vragen. Ik eindig met enkele weetjes én een pagina over Guaraná, een heerlijk Braziliaans drankje.

Wat is overigens de toegevoegde waarde van deze website ten opzichte van andere? Wel, de informatie hier is gebaseerd op persoonlijke ervaring en ervaringen van vrienden. Deze website streeft geen commercieel doel na, aangezien we geen reisbureau of dergelijke zijn. Neutrale informatie verschaffen is ons doel.

Wie ben ik trouwens? Ik heb mezelf nog niet deftig voorgesteld. Ik ben Kobe. In 2009-2010 ben ik zelf op uitwisseling naar Brazilië vertrokken. Destijds hield ik al een blog bij, die vind je hier: Kobe inbrazilie.be (http://kobe.inbrazilie.be/). Ondertussen ben ik actief vrijwilliger bij AFS. Ik verzorg de infoavond van AFS en geef jaarlijks een presentatie over, raad maar.. Brazilië. Hier geven we specifieke informatie aan studenten die naar Brazilië gaan vertrekken, met AFS. Delen van die presentatie zullen ook op deze website terug te vinden zijn. Momenteel ben ik trouwens student Marketing aan de PHL.

De link naar de volledige website vind je op inbrazilie.be (http://www.inbrazilie.be). Bedankt voor je tijd.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Brazilië, Brazilië.. ik heb er toch wel mijn hart verloren. Een immens land met immense mogelijkheden. Jaarlijks zie ik verscheidene Belgische jongeren op uitwisseling vertrekken. Sommigen blijven in Europa, sommigen gaan naar Azië, nog anderen vertrekken richting de States, maar er zijn ook slimmeriken die naar Zuid Amerika trekken. Meer bepaald Brazilië. Allen echter met hetzelfde doel: het jaar van hun leven beleven. Gelukkig draait het in dat jaar om de ervaring, niet zozeer om de locatie. De liefde voor je gastland komt meestal later, net zoals bij mij. Je kan tenslotte moeilijk verliefd worden op iets (of iemand) wat (wie) je niet kent.<br />
<br />
Zo beland ik weer bij Brazilië. Regelmatig krijg ik één of meerdere vragen over dat land in Zuid Amerika. Waar zou ik naartoe gaan? Is het wel leuk daar? Hoe zijn de meisjes? Hoe is carnaval? De leukste vraag vind ik &quot;Goh, wel moeilijk, dat Spaans, is het niet?&quot;. Zulke vragen zetten me aan om eens zelf een kort reisgidsje te schrijven.<br />
<br />
Om het gemakkelijker te maken, heb ik mijn verhaal in verscheidene pagina's opgedeeld. Allereerst begin ik bij het begin: de voorbereiding. Daarna ga ik wat meer uitleg geven over de aankomst. Vervolgens bespreek ik in het deeltje het verblijf oa de manieren van reizen in Brazilië. Hier kom ik ook even terug op dat &quot;Spaans&quot; deeltje in één van die vragen. Ik eindig met enkele weetjes én een pagina over Guaraná, een heerlijk Braziliaans drankje.<br />
<br />
Wat is overigens de toegevoegde waarde van deze website ten opzichte van andere? Wel, de informatie hier is gebaseerd op persoonlijke ervaring en ervaringen van vrienden. Deze website streeft geen commercieel doel na, aangezien we geen reisbureau of dergelijke zijn. Neutrale informatie verschaffen is ons doel.<br />
<br />
Wie ben ik trouwens? Ik heb mezelf nog niet deftig voorgesteld. Ik ben Kobe. In 2009-2010 ben ik zelf op uitwisseling naar Brazilië vertrokken. Destijds hield ik al een blog bij, die vind je hier: <a href="http://kobe.inbrazilie.be/" target="_blank">Kobe inbrazilie.be</a>. Ondertussen ben ik actief vrijwilliger bij AFS. Ik verzorg de infoavond van AFS en geef jaarlijks een presentatie over, raad maar.. Brazilië. Hier geven we specifieke informatie aan studenten die naar Brazilië gaan vertrekken, met AFS. Delen van die presentatie zullen ook op deze website terug te vinden zijn. Momenteel ben ik trouwens student Marketing aan de PHL.<br />
<br />
<i><font size="2">De link naar de volledige website vind je op <a href="http://www.inbrazilie.be" target="_blank">inbrazilie.be</a>. Bedankt voor je tijd.</font></i></blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>dacuba</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/dacuba/1157-brazilie-een-uitstap-naar-het-paradijs.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA["Veel succes in het verdere leven"]]></title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/dennoman/1121-veel-succes-het-verdere-leven.html</link>
			<pubDate>Thu, 30 Aug 2012 11:17:06 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[Een goede vriend van me heeft het op zijn prille leeftijd al helemaal gemaakt in het leven: afgestudeerd met grootste onderscheiding, woont al bijna acht jaar samen met zijn vriendin en staat nu ook op trouwen. Helaas is dat laatste heel wat bitterzoeter dan het eigenlijk zou moeten zijn, en wel hierom.

Vier jaar geleden overkwam hem een tragedie buiten alle verbeelding: hij zag zijn moeder voor zijn ogen sterven aan een hartaderbreuk. Gelukkig kon hij altijd terecht bij zijn oom - de broer van zijn moeder - die hij voordien vrij sporadisch ontmoette, maar vanaf dat moment als zijn vader heeft beschouwd. Zijn biologische vader was van zijn moeder gescheiden toen hij nog piepjong was: er is nog gepoogd te werken met een beurtregeling, maar het duurde niet lang vooraleer zijn vader hem afzwoor. Op een zondagavond leverde hij het kind terug af bij zijn ex-vrouw, goed wetende dat het voor de laatste keer zou zijn.

Zijn moeder nam het op zichzelf om haar kind helemaal alleen op te voeden. Ze voelde zich dusdanig bedrogen en geschoffeerd dat er nooit nog een man tussen haar en haar kind zou komen, en aldus is geschied tot haar dood. Ze kocht wettelijk het deel van het huis af dat aan haar ex-man toebehoorde en had het daardoor financieel moeilijk, maar is er door hard werken en vastberadenheid uiteindelijk in geslaagd om zich uit de schuldenput te werken. De man heeft overigens nooit een cent alimentatie betaald, wat zijn ex-vrouw nooit heeft aangevochten omdat ze het sowieso zou weigeren.

Heel af en toe dook zijn biologische vader nog een keer op, zoals bij de diploma-uitreiking aan de middelbare school. Altijd werd het contact heel kort gehouden. Dit vooral volgens de wens van de jongen zelf, vermits zijn moeder het als een erezaak beschouwde dat ze haar ex-man niet zou demoniseren tegenover zijn zoon. Het zou blijken dat hij dat demoniseren zelf ook best zou aankunnen.

We spoelen ruim zeven jaar verder, naar dit jaar. Het is geleden sinds de proclamatie in het middelbaar dat hij zijn vader heeft gezien en hij is inmiddels summa cum laude afgestudeerd aan de universiteit. Hij heeft een goeie job waar hij makkelijk ook zijn vriendin mee kan onderhouden, maar zij werkt ook hard aan haar eigen carrière. Met andere woorden: financieel hebben ze - op zijn zachtst gezegd - niets om zich zorgen over te maken.

Er wordt al sinds vorig jaar gefluisterd over trouwplannen, maar net zoals vele jonge koppels zien zij ook het onmiddellijke nut van trouwen niet meteen in. Hoewel het natuurlijk een romantische bezegeling is van het samen doorbrengen van de rest van hun leven, hebben ze dit eigenlijk al voor zichzelf uitgemaakt. Spoedig zou blijken dat trouwen louter een maatregel is om zichzelf wettelijk in te dekken tegen allerlei kwalijke invloeden.

Op een dag gaat mijn vriend op bezoek bij zijn grootmoeder, om tot de onthutsende ontdekking te komen dat zijn biologische vader bij haar is langs geweest. Naar verluidt zou hij enkel wat over koetjes en kalfjes gebabbeld hebben, alsof hij elk weekend langskomt op de koffie en niet alsof hij al bijna een decennium zijn kop niet meer liet zien. Tot zijn nog grotere ontzetting haalt zijn grootmoeder een briefje boven dat ze die morgen had gevonden, weggemoffeld achter de rol toiletpapier.

De exacte inhoud van de brief ken ik niet, maar er stond in te lezen dat hij als vader vond dat hij recht had om vanaf zijn 60ste verjaardag (die er binnenkort aankomt) door zijn kind onderhouden te worden. Zoonlief verdient immers toch meer dan voldoende geld, het kan er wel af. Het huis waarvan hij zijn wettelijk deel had verkocht, was inmiddels heel wat meer waard geworden, en dat verschil had hij graag teruggezien. Cash, overschrijving of cheque, hij is geen moeilijk mens. Om het handiger te maken, plakte hij er zelfs een bedrag op: ofwel zou mijn vriend elk jaar €500 neertellen over een periode van vijf jaar, ofwel een eenmalige som van €2000. Betaal nu en krijg er een gratis vijf gemiste jaren als vader bij! Tel uit je winst!

De brief werd afgesloten met een poëtisch en peilend provocerend: "Veel succes in het verdere leven." Een mens vraagt zich af of hij gewoon trachtte een reactie van medelijden uit te lokken, of dat hij duidelijk maakte dat hij zijn zoon sowieso nooit meer wou zien, geld of niet.

Het gebeurt een pientere jongen als mijn maat niet snel, maar hij was sprakeloos. Hij schreef hem een kille brief terug, met een al even botte "Veel succes in het verdere leven" als antwoord, alsof het om een totale vreemdeling gaat. Wat hij ook een beetje is, natuurlijk. Er werd besloten om te gaan trouwen, zodat vaderlief geen recht meer zou hebben op het erfdeel, moest zijn zoon averij krijgen.

En zo zie je maar weer: bloedbanden kunnen flinterdun zijn. Het doet toch een beetje reflecteren over de moderne maatschappij, waar iemands bestaan pas gerechtvaardigd wordt door de liefde en het respect dat hij van anderen krijgt. Hij is dan wel een vader, maar geen pa, en dat vertaalt zich in geen rosse cent én geen uitnodiging voor de huwelijksplechtigheid.

Om het met Sartre te zeggen: "dat is de kern van de ware vreugde van liefde: het eigen bestaan gerechtvaardigd weten door anderen."]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Een goede vriend van me heeft het op zijn prille leeftijd al helemaal gemaakt in het leven: afgestudeerd met grootste onderscheiding, woont al bijna acht jaar samen met zijn vriendin en staat nu ook op trouwen. Helaas is dat laatste heel wat bitterzoeter dan het eigenlijk zou moeten zijn, en wel hierom.<br />
<br />
Vier jaar geleden overkwam hem een tragedie buiten alle verbeelding: hij zag zijn moeder voor zijn ogen sterven aan een hartaderbreuk. Gelukkig kon hij altijd terecht bij zijn oom - de broer van zijn moeder - die hij voordien vrij sporadisch ontmoette, maar vanaf dat moment als zijn vader heeft beschouwd. Zijn biologische vader was van zijn moeder gescheiden toen hij nog piepjong was: er is nog gepoogd te werken met een beurtregeling, maar het duurde niet lang vooraleer zijn vader hem afzwoor. Op een zondagavond leverde hij het kind terug af bij zijn ex-vrouw, goed wetende dat het voor de laatste keer zou zijn.<br />
<br />
Zijn moeder nam het op zichzelf om haar kind helemaal alleen op te voeden. Ze voelde zich dusdanig bedrogen en geschoffeerd dat er nooit nog een man tussen haar en haar kind zou komen, en aldus is geschied tot haar dood. Ze kocht wettelijk het deel van het huis af dat aan haar ex-man toebehoorde en had het daardoor financieel moeilijk, maar is er door hard werken en vastberadenheid uiteindelijk in geslaagd om zich uit de schuldenput te werken. De man heeft overigens nooit een cent alimentatie betaald, wat zijn ex-vrouw nooit heeft aangevochten omdat ze het sowieso zou weigeren.<br />
<br />
Heel af en toe dook zijn biologische vader nog een keer op, zoals bij de diploma-uitreiking aan de middelbare school. Altijd werd het contact heel kort gehouden. Dit vooral volgens de wens van de jongen zelf, vermits zijn moeder het als een erezaak beschouwde dat ze haar ex-man niet zou demoniseren tegenover zijn zoon. Het zou blijken dat hij dat demoniseren zelf ook best zou aankunnen.<br />
<br />
We spoelen ruim zeven jaar verder, naar dit jaar. Het is geleden sinds de proclamatie in het middelbaar dat hij zijn vader heeft gezien en hij is inmiddels summa cum laude afgestudeerd aan de universiteit. Hij heeft een goeie job waar hij makkelijk ook zijn vriendin mee kan onderhouden, maar zij werkt ook hard aan haar eigen carrière. Met andere woorden: financieel hebben ze - op zijn zachtst gezegd - niets om zich zorgen over te maken.<br />
<br />
Er wordt al sinds vorig jaar gefluisterd over trouwplannen, maar net zoals vele jonge koppels zien zij ook het onmiddellijke nut van trouwen niet meteen in. Hoewel het natuurlijk een romantische bezegeling is van het samen doorbrengen van de rest van hun leven, hebben ze dit eigenlijk al voor zichzelf uitgemaakt. Spoedig zou blijken dat trouwen louter een maatregel is om zichzelf wettelijk in te dekken tegen allerlei kwalijke invloeden.<br />
<br />
Op een dag gaat mijn vriend op bezoek bij zijn grootmoeder, om tot de onthutsende ontdekking te komen dat zijn biologische vader bij haar is langs geweest. Naar verluidt zou hij enkel wat over koetjes en kalfjes gebabbeld hebben, alsof hij elk weekend langskomt op de koffie en niet alsof hij al bijna een decennium zijn kop niet meer liet zien. Tot zijn nog grotere ontzetting haalt zijn grootmoeder een briefje boven dat ze die morgen had gevonden, weggemoffeld achter de rol toiletpapier.<br />
<br />
De exacte inhoud van de brief ken ik niet, maar er stond in te lezen dat hij als vader vond dat hij recht had om vanaf zijn 60ste verjaardag (die er binnenkort aankomt) door zijn kind onderhouden te worden. Zoonlief verdient immers toch meer dan voldoende geld, het kan er wel af. Het huis waarvan hij zijn wettelijk deel had verkocht, was inmiddels heel wat meer waard geworden, en dat verschil had hij graag teruggezien. Cash, overschrijving of cheque, hij is geen moeilijk mens. Om het handiger te maken, plakte hij er zelfs een bedrag op: ofwel zou mijn vriend elk jaar €500 neertellen over een periode van vijf jaar, ofwel een eenmalige som van €2000. Betaal nu en krijg er een gratis vijf gemiste jaren als vader bij! Tel uit je winst!<br />
<br />
De brief werd afgesloten met een poëtisch en peilend provocerend: &quot;Veel succes in het verdere leven.&quot; Een mens vraagt zich af of hij gewoon trachtte een reactie van medelijden uit te lokken, of dat hij duidelijk maakte dat hij zijn zoon sowieso nooit meer wou zien, geld of niet.<br />
<br />
Het gebeurt een pientere jongen als mijn maat niet snel, maar hij was sprakeloos. Hij schreef hem een kille brief terug, met een al even botte &quot;Veel succes in het verdere leven&quot; als antwoord, alsof het om een totale vreemdeling gaat. Wat hij ook een beetje is, natuurlijk. Er werd besloten om te gaan trouwen, zodat vaderlief geen recht meer zou hebben op het erfdeel, moest zijn zoon averij krijgen.<br />
<br />
En zo zie je maar weer: bloedbanden kunnen flinterdun zijn. Het doet toch een beetje reflecteren over de moderne maatschappij, waar iemands bestaan pas gerechtvaardigd wordt door de liefde en het respect dat hij van anderen krijgt. Hij is dan wel een vader, maar geen pa, en dat vertaalt zich in geen rosse cent én geen uitnodiging voor de huwelijksplechtigheid.<br />
<br />
Om het met Sartre te zeggen: &quot;dat is de kern van de ware vreugde van liefde: het eigen bestaan gerechtvaardigd weten door anderen.&quot;</blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>Dennoman</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/dennoman/1121-veel-succes-het-verdere-leven.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Milky way</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/boterkoek/1114-milky-way.html</link>
			<pubDate>Tue, 21 Aug 2012 19:38:53 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[*_Wat is de Melkweg?_*

Op een heldere nacht kan je een brede zilverachtige band als een wolk aan de hemel zien staan. Dat es de Melkweg, die helemaal uit sterren bestaat- wel miljarden sterren- Wanneer we naar de hemel kijken, zien we maar een gedeelte van de Melkweg. Als we hem helemaal zouden kunnen zien, zou het een groot wiel zijn. Dik aan de binnenkant en dunner aan de rand. Dit 'wiel' wordt een sterrennevel genoemd. Net als alles in de ruimte, draait het 'wiel' voordurend. Hoeland duurt het voor de melkweg één omwenteling maakt? +200miljoen jaar! Misschien denk je dat er nauwelijks plaats es voor meer dan één melkweg in het heelal? Dan zou je je wel eens kunnen vergissen..Sterrenkundigen nemen aan dat er miljoenen zelfs miljarden Melkwegen in het heelal zijn!


[Onder constructie]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore"><b><u>Wat is de Melkweg?</u></b><br />
<br />
Op een heldere nacht kan je een brede zilverachtige band als een wolk aan de hemel zien staan. Dat es de Melkweg, die helemaal uit sterren bestaat- wel miljarden sterren- Wanneer we naar de hemel kijken, zien we maar een gedeelte van de Melkweg. Als we hem helemaal zouden kunnen zien, zou het een groot wiel zijn. Dik aan de binnenkant en dunner aan de rand. Dit 'wiel' wordt een sterrennevel genoemd. Net als alles in de ruimte, draait het 'wiel' voordurend. Hoeland duurt het voor de melkweg één omwenteling maakt? +200miljoen jaar! Misschien denk je dat er nauwelijks plaats es voor meer dan één melkweg in het heelal? Dan zou je je wel eens kunnen vergissen..Sterrenkundigen nemen aan dat er miljoenen zelfs miljarden Melkwegen in het heelal zijn!<br />
<br />
<br />
[Onder constructie]</blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>Boterkoek</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/boterkoek/1114-milky-way.html</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Deel 14 : Slag bij de Egadische Eilanden (3e eeuw v.Chr.)</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/shiche/1107-deel-14-slag-bij-de-egadische-eilanden-3e-eeuw-v-chr.html</link>
			<pubDate>Wed, 08 Aug 2012 21:39:28 GMT</pubDate>
			<description>Slag bij de Egadische Eilanden


De slag bij de Egadische Eilanden beslechtte op 10 maart 241 v.Chr. de Eerste Punische Oorlog in het voordeel van Rome. Deze slag werd gevoerd bij de ten westen van Sicilië gelegen Egadische Eilanden.
Aanloop, verloop en afloop van de zeeslag
Kaart van de Egadische Eilanden, waar de slag plaatsvond.

De Carthager Hamilcar was een geniaal strateeg en daarbij een geduldig man. Hij wilde geen beslissing forceren. In plaats daarvan speelde hij een soort militair verstoppertje met zijn Romeinse en Griekse tegenstanders. Hij wist het initiatief te behouden en zijn tegenstanders leden sterke verliezen aan mensen en materiëel. Ten slotte organiseerde hij zelfs plundertochten naar het vasteland van Italië. Het was echter een manier van oorlog voeren die ook de Carthagers grote sommen kostte. Met de moed der wanhoop betaalden Romeinse burgers uit eigen zak het uitrusten van een laatste vloot. Tweehonderd schepen konden uitvaren en Hamilcars basissen Drepana en Lilybaeum afsluiten. De Carthagers stuurden een vloot om hun generaal te ontzetten.

Bij de Egadische eilanden kwam die in contact met de Romeinse schepen. Voor de Romeinen was het erop of definitief eronder. Aan het einde van de zeeslag waren de Carthagers vernietigd. Zij moesten de strijd opgeven. De vredesvoorwaarden waren streng. Toen de wapenstilstand getekend werd, spraken de Romeinse consul en Hamilcar af, dat Carthago Sicilië op zou geven, de gevangenen vrij zou laten en in twintig jaar 2200 gouden talenten aan Rome zou betalen. Toen de Romeinse gevolmachtigden op Sicilië arriveerden, stelden zij nog strengere voorwaarden. Er moesten 1000 talenten méér op tafel komen, de helft onmiddellijk en de rest binnen de tien jaar. Carthago moest wel toegeven. Zo kwam de stad in financiële moeilijkheden en kon de huurlingen, met wie zij de oorlog te land had gevoerd, niet betalen. Een en ander resulteerde in een reusachtige opstand, waarin de huurlingen gemene zaken maakten met de buursteden van Carthago, die aan de Feniciërs onderworpen waren. Drie jaar lang moest de stad vechten voor haar bestaan. Rome maakte van de verwarring gebruik door Sardinië en Corsica te annexeren en toe te voegen aan hun provinciae.</description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore">Slag bij de Egadische Eilanden<br />
<br />
<br />
De slag bij de Egadische Eilanden beslechtte op 10 maart 241 v.Chr. de Eerste Punische Oorlog in het voordeel van Rome. Deze slag werd gevoerd bij de ten westen van Sicilië gelegen Egadische Eilanden.<br />
Aanloop, verloop en afloop van de zeeslag<br />
Kaart van de Egadische Eilanden, waar de slag plaatsvond.<br />
<br />
De Carthager Hamilcar was een geniaal strateeg en daarbij een geduldig man. Hij wilde geen beslissing forceren. In plaats daarvan speelde hij een soort militair verstoppertje met zijn Romeinse en Griekse tegenstanders. Hij wist het initiatief te behouden en zijn tegenstanders leden sterke verliezen aan mensen en materiëel. Ten slotte organiseerde hij zelfs plundertochten naar het vasteland van Italië. Het was echter een manier van oorlog voeren die ook de Carthagers grote sommen kostte. Met de moed der wanhoop betaalden Romeinse burgers uit eigen zak het uitrusten van een laatste vloot. Tweehonderd schepen konden uitvaren en Hamilcars basissen Drepana en Lilybaeum afsluiten. De Carthagers stuurden een vloot om hun generaal te ontzetten.<br />
<br />
Bij de Egadische eilanden kwam die in contact met de Romeinse schepen. Voor de Romeinen was het erop of definitief eronder. Aan het einde van de zeeslag waren de Carthagers vernietigd. Zij moesten de strijd opgeven. De vredesvoorwaarden waren streng. Toen de wapenstilstand getekend werd, spraken de Romeinse consul en Hamilcar af, dat Carthago Sicilië op zou geven, de gevangenen vrij zou laten en in twintig jaar 2200 gouden talenten aan Rome zou betalen. Toen de Romeinse gevolmachtigden op Sicilië arriveerden, stelden zij nog strengere voorwaarden. Er moesten 1000 talenten méér op tafel komen, de helft onmiddellijk en de rest binnen de tien jaar. Carthago moest wel toegeven. Zo kwam de stad in financiële moeilijkheden en kon de huurlingen, met wie zij de oorlog te land had gevoerd, niet betalen. Een en ander resulteerde in een reusachtige opstand, waarin de huurlingen gemene zaken maakten met de buursteden van Carthago, die aan de Feniciërs onderworpen waren. Drie jaar lang moest de stad vechten voor haar bestaan. Rome maakte van de verwarring gebruik door Sardinië en Corsica te annexeren en toe te voegen aan hun provinciae.</blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>shiche</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/shiche/1107-deel-14-slag-bij-de-egadische-eilanden-3e-eeuw-v-chr.html</guid>
		</item>
	</channel>
</rss>
