<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1"?>

<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
	<channel>
		<title>9lives - Games Forum - Weblogs - DJ-3000s</title>
		<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/dj-3000s/</link>
		<description><![CDATA[9lives - Gamescommunity: jongerenforum over games, gameconsoles,  vrije tijd, lifestyle, poker, werk, studies, cultuur, reizen, politiek, actualiteit, mobiliteit, sport, muziek, films, cinema, tv, hardware, software, apple, operating systems, webdesign, webdevelopment, graphics, art, gamedesign, tweedehands, buy & sell, anime, manga, zwammen,...]]></description>
		<language>nl</language>
		<lastBuildDate>Wed, 19 Jun 2013 09:51:54 GMT</lastBuildDate>
		<generator>vBulletin</generator>
		<ttl>30</ttl>
		<image>
			<url>http://www.9lives.be/forum/images_9lives/misc/rss.jpg</url>
			<title>9lives - Games Forum - Weblogs - DJ-3000s</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/dj-3000s/</link>
		</image>
		<item>
			<title>Wake Up!</title>
			<link>http://www.9lives.be/forum/blogs/dj-3000s/292-wake-up.html</link>
			<pubDate>Wed, 05 Nov 2008 21:41:42 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[*Dit is een hersenspinsel van een gamer. Gamers zijn meestal mensen met een zeer grote verbeelding en een open geest. Het thema is grotendeels gebaseerd op de filisoof Descartes en de film “The Matrix”. Je moet echter verder kijken dan je neus lang is en tussen de lijnen lezen om echt te begrijpen over wat het gaat. Dan pas zal je inzien dat wat hier geschreven staat niet volslagen onzin is.*

*Wat als realiteit iets virtueel is en virtualteit reëel is? Wat als dromen echt zijn en het leven een droom is?*

Het ligt in onze natuur om tijdens het dromen de gebeurtenissen te interpreteren als echt. Tijdens het dromen zijn we niet zelfbewust dat we in feite in een droomwereld zitten. En wanneer we uiteindelijk wakker worden, realiseren we dat het allemaal in ons hoofd zit. Sommigen of zelfs de meesten onder ons hebben al met een gedachte gezeten dat we misschien een droom verwarren met de realiteit of de realiteit met een droom. 

Niemand kan met zekerheid zeggen dat de wereld waarin we leven de echte wereld is. Descartes verontrustte dit ook. Dat het leven zoals we het nu kennen enkel een illusie is. De angstaanjagende mogelijkheid dat de mens hun levenservaringen bestuurd worden door een buitenstaande kracht. Een almachtige demon, zoals Descartes het zei. In dat geval zouden onze overtuigingen in de echte wereld vals zijn. Dan zouden we alles moeten overdenken, levenseraringen, illusies, liefde... en contact met de echte wereld. En dan pas kunnen we ons afvragen waarom het moraal meer verantwoord is om te leven in de echte wereld en niet in een gemaakte virtuele droomwereld waarin we ons goed zouden voelen.

Voor al dat we weten zijn het wij die de gevangenen zijn van onze eigen droomwereld.
Als je niet kan inzien dat je in de “echte” wereld bent, of in een computersimulatie, kan je niet weten of je waargenomen realiteit echt is. Een mens kan niet buiten zijn gedachtegang treden, verder nog, niet buiten zijn eigen hersenen. Als men dit zou kunnen zou er geen filisofie bestaan. De mens is gelimiteerd op dat vlak. Maar hoe is het mogelijk om het verschil te weten tussen een droomwereld en de echte wereld?
Zoals je waarschijnlijk al hebt geraden, is er geen gemakkelijke uitweg in dit filosofisch probleem (of tenminste geen gemakkelijke filosfische uitweg).

Stel dat we zoals in de matrix, opgesloten zitten in een soort van vershoudkuip. Lijkt onreëel niet? 
Al sinds het begin van de mensheid heeft ieder van ons, iedere religie, een geloof in een god. God als de almachtige. Een gedachte dat sinds het prille begin al in onze hersenpan zat. En deze gedachte, van god de almachtige, kan enkel en alleen van hemzelf komen. Een soort voorprogrammatie bij de geboorte van elk mens.

Misschien is er wel geen god, misschien bestaat het universum gewoon uit de mensheid dat opgesloten zit in vaten? Stel dat het heel het verhaal echt is, zouden we dit dan kunnen beseffen?

Wat als we dan wakker worden uit deze vaten die ons in leven houden en zien dat de “echte” wereld niets meer is dan een verwoeste leefomgeving. Verwoest door de mens zelf. Dat de mensheid zich speciaal in vaten plaatste totdat de aarde zichzelf terug hersteld zou hebben en er een leefbare leefomgeving is om dan terug te verwoesten na een paar miljoen jaar? De cirkel van het leven als het ware. Zou jij dan niet liever terug in je “vershoudvat” kruipen en onwetend verder dromen over je lekker lui gezond leventje in plaats van elke dag ergens eten te moeten zoeken en te verhongeren op de onleefbare aarde?
Stel het volgend scenario in gedachten: Veronderstel dat de echte wereld een post-apocalyptische hel is, maar in tegenstelling tot de film, niet één of andere oorlog met machines die ons slaaf wilden maken, maar emissie van zoveel broeikasgassen dat wij de ozonlaag volledig uitwistten en daardoor de planeet onbewoonbaar maakten voor ons en voor de planten en de dieren waar wij waarop we vertrouwen voor onze overleving.
Stel dat ooit in de toekomst wetenschappers de mensheid proberen te redden door enorme zelfonderhoudende machines te bouwen, net zoals in de film (minus enge " Sentinels"), om het menselijk ras levend te houden voor de komende 100.000 jaar totdat de wereld terug hersteld is in de oorspronkelijke staat. De machine werkt eenvoudig op zonne-energie (zoals in dit scenario, de zon die nu sterker is dan ooit, bijna alles op de planeet wegbrandt). De wetenschappers creëren een matrix voor de mensen om rustig hun leven te leiden in plaats van het besef te hebben dat ze in een soort ‘conservenblik’ zitten, dat duidelijk de meest weerzinwekkende marteling zou zijn. Zodra de kracht van de zon terug aan een bewoonbare temperatuur schijnt (wegens de herstelde atmosfeer) zou de machine, ons, mensen, terug wekken en kunnen we verder ons leven leiden op aarde.

Maar het volgend probleem is dat elk mens het zelfbesef wil hebben dat wat ze ervaren echt is en niet iets dat voorgeprogrammeerd is. Als het al voorgeprogrammeerd is stoot men op nog een ander probleem: vrije wil. Want met die programmatie is alles al uitgerekent wat je in je leven doet en gaat doen. Je kan niet kiezen wat je wil, alles is al voor je gekozen waardoor je vrije wil en vrijheid wegvalt.
Maar dat is niet het enigste, indien men in zo een machine kruipt, gaat de mens de contact met de echte wereld missen. Permanent in deze machine impliceert het verlies van iets dierbaars. De echte wereld, hoe goed of slecht deze ook mag zijn.
Maar wat zou er goed aan zijn als je voor jezelf keuzes kan maken, in de echte wereld leven en geen van die dingen je gelukkig zouden maken?

De mensen die in de matrix leven hebben geen andere ervaringen dan wat er in de matrix gebeurt. Dus een mens zou geen besef hebben dat hij ingesloten zit in een kuip. Je zou geboren kunnen worden als een witte,kleine baby en de matrix zou je een lichaam van een grote zwarte afro-amerikaan gegeven kunnen hebben. Je zou ook kunnen stellen dat als je leven in de matrix afgelopen is, je ook sterft in het echte leven. Dat je leven in de matrix betrekking heeft tot je lichaam. Rook je, eet je ongezond... Ook dit zou verband kunnen hebben met je levensduur in het echte leven en niet enkel in je matrixleven.

De meesten onder ons hopen dat ze niet in de matrix zitten, men wil hebben wat echt is en ook als echt ervaren. Mijn denken zegt me, als je in de matrix zit, het ook wel zou willen weten. Dat je dan tenminste weet dat dit allemaal niet echt is, maar een soort van droom, een droom die je eventueel zelf zou kunnen bepalen.

Wij allen hebben een soort matrix in onze hersenen, een systeem dat bepaalt wat we dromen. Maar er zijn ook mensen die lucide dromen hebben, die hun droom ervaren en beseffen dat ze in een droomwereld zitten en bepalen wat ze gaan of willen doen in die droom. Deze mensen zijn heer en meester van hun eigen droomwereld, baas van hun eigen verbeelding. Je kan deze mensen simpelweg de Neo’s van de gewone menselijke matrix noemen. Men kan dus het volgende afleiden uit de matrix: Als we iets zien dat volgens de wetten van de natuur niet mogelijk is zoals paranormale gebeurteninssen, allerlei verschijningen, telekinese, phantoompijnen.... Je hersenen denken dat je slaapt en dromen overdag terwijl je wakker bent waardoor je iets ziet dat je normaal niet zou moeten zien. Je zou dit “fouten” in de menselijke matrix kunnen noemen.

_*Het god-probleem*_

Wat als een een perfect goedgeaarde ‘god’ zou bestaan? Waarom bestaat er dan dan verdorvenheid, onheil, zonde? Waarom is de wereld vol scherpe hoeken en andere gevaartes? Een standaard antwoord is dat onheil een noodzaak is zodat er ook iets goeds zou bestaan. Dit is een kwestie van vrije wil.
“God” heeft gekozen voor een creatie van de mens met een vrije wil. Hijzelf wist ook niet in wat de wereld dan zou resulteren. Als hij geluk zou hebben zou de wereld enkel bestaan uit ‘goede’ mensen en goede daden. Maar dit is in werkelijkheid onmogelijk. Hij heeft een gemengde wereld als resultaat gekregen.
Onze acties worden weergelegd door wat we willen. Dit heeft ook betrekking tot andere mensen. Als we iets krijgen wat we willen betekent dit voor een andere persoon dat hij dit niet krijgt. Daardoor komt frustratie bij die persoon. Het is ook echter onmogelijk om die persoon gelukkig te maken met iets anders. Dit zou immers de vrije wil weghalen.
Een simpel voorbeeld: Je wilt graag liefde bedrijven met een bepaald persoon maar die persoon wil dit niet. Dus iemand gaat lijden. Als men 1 van de twee elimineert gaat ook de vrij wil van deze personen weg. Zelf als men de natuurverschijnselen zoals aarbevingen, vulkanen, tornado’s.... weghaalt, gaat er nog altijd frustratie op de aarde zijn zolang dat er interactie tussen mensen. Zoals het voorbeeld aanhaalde. Daardoor komen deugden en ondeugden.

En als men dan toch sterft, wat dan?
De Hemel gaat totaal iets anders zijn dan we hier op aarde gewoon zijn. Het is algemeen geweten dat er in de hemel geen lijden mogelijk is. Dus wat doen de mensen in de hemel als het zou bestaan?
Om nog maar eens het voorbeeld van hierboven aan te halen. Wat je ook doet, er gaat altijd frustratie en lijden zijn. Gaat er dus in de hemel geen vrij wil zijn?
De activiteiten waarvan de mens denkt dat hij in de hemel gaat doen, zijn activiteiten dat hij hier op aarde moet vermijden. (Twains Puzzel).
Het lijkt erop dat we het gelukkigst gaan zijn als we onze eigen impulsen gaan negeren. Satan zegt dat de hemel geen enkele eigenschap gaat hebben dat de mens gaat waarderen. De mens denkt dat hij in de hemel blijdschap gaat ervaren en geen pijn gaat hebben. Wat Satan zijn standpunt is dat in de Hemel de mens zijn lusten totaal anders gaan zijn dan ze nu zijn. Hij zal wanhopig de dingen willen dat hij hier op aarde niet wil en de dingen niet willen dat hij nu wilt. Denkt de mens dat zijn wil anders gaat zijn in de hemel? Dat hangt er vanaf.
Er zijn maar twee menselijke verlangens. Plezier verkrijgen en pijn vermijden. Als dit waar is, dan zou de mens enkel zijn standpunt moeten veranderen over wat hem plezier geeft en wat hem pijn zou kunnen doen.

In tegenstelling tot satan, tenminste waar dat geslachtsgemeenschap mee betrokken is, dat de menselijke impulsen zouden moeten genegeerd worden. Als men dan toch inspeelt op die impulsen, gaat men lijden. Want men zegt dat geslachtsgemeenschap enkel mag als men getrouwd is, maar wat ook gezegd is dat er in de hemel geen huwelijken zijn. Dit betekent onafwendbaar dat er een schuldgevoel gaat zijn indien je dit toch doet. En schuldgevoel is een stap dichter bij lijden. Terwijl dat er geen lijden bestaat in de hemel. 
Wat als je geliefde slechte daden heeft gedaan en daardoor niet in de hemel geraakt? Je gaat deze persoon missen, je gaat lijden. De hemel is er ook om nieuwe mensen te onmoeten, maar wat als de persoon die je wilt ontmoeten niet in de hemel is maar op een andere plaats? Je zal kwaad, ontgoocheld zijn. En dit zijn ook dingen die in de hemel niet zouden kunnen.

_*Er zijn meerdere oplossingen.*_

Universalisme: stel dat iedereen in de hemel geraakt. Dit zal het probleem oplossen voor mensen die elkaar missen en dus dit soort lijden elimineren. Wat een ander probleem gaat creëren: Mensen gaan gefrustreerd raken dat anderen die het niet verdienen er toch geraken. Wat men ook zou kunnen doen is de herinneringen van de gemisten verwijderen. Maar dan zou de hemel totaal een andere betekenis hebben.
Dan zouden de verlangens ook automatisch wijzigen en je zal er niet meer mee inzitten dat je geliefden lijden, je zal er misschien zelfs plezier van hebben.

Volgens “The Free Will Theodicy” is vrije wil een genoodzaakt goed, dus moet de hemel vrije wil bevatten. Maar de hemel is een plaats waar geen zonden zijn en volgens the free will theodicy, worden zonden gemaakt op basis van vrije wil.

Een andere mogelijke oplossing is iedere mens in een aparte matrix stoppen, waardoor ze denken dat ze in de hemel zijn, samen met iedereen waarvan dat ze willen dat er zijn en waarvan ze niet willen dat ze aanwezig zijn er ook niet. Ze gaan denken dat ze met iedereen goed overeenkomen, dat er geen bedroefdheid is, geen zonden enzoverder. God weet wat ze echt willen en geeft ze dit ook.  Maar dit is ook echter niet mogelijk want door onze vrije wil zouden wij automatisch in de échte hemel willen zijn. 

_*Het leven zoals het is*_

We zien allen de ontwikkeling van filosofie, kunst, wetenschappen en technologie. We ontwikkelen vliegtuigen die de zwaartekracht tarten, doen complexe experimenten, gadgets... Dit allemaal om er achter te komen hoe alles te werk gaat.
Als we zelf verantwoordelijk zijn voor de realiteit waar we ons in bevinden, zouden we ons misschien kunnen “bevrijden”. Uiteindelijk de volledige waarheid weten van alles, realiteit manipuleren. Als God verantwoordelijk is, zouden we ons bij zijn beslissingen moeten neerleggen of kunnen tegen hem vechten en proberen te winnen. Als het allemaal wiskundige formules(computer programma’s) zijn die de wetten van de natuur bevatten, zouden we ze kunnen bestuderen en herschrijven naar eigen wil. 

We zouden niet tegen God moeten vechten maar er ons bij neerleggen. Hij heeft immers deze beslissingen gemaakt ten voordele van ons. We moeten de positie accepteren waar hij ons in heeft geplaatst. Onze realiteit, onze matrix. En daarna, als we bepaalde dingen doen, of ons op een bepaalde manier gedragen, bevrijdt hij ons uit de realiteit wanneer we sterven. Hij stopt ons bestaan niet maar beëindigt ons ‘bezoek’ aan deze realiteit.

Als je de mensheid bekijkt in de tijdslijn zitten we nog in de periode van de dinosauriers. We hebben nog niet veel bereikt in de tijdspanne dat we op deze aarde zitten. We zouden moeten evolueren. Heel veel evolueren. En dit zou de eerste stap kunnen zijn. Door jezelf te linken aan een netwerk en een cyborg te worden zou het leven veel mooier kunnen zijn dan het nu is. We moeten werkelijk die ‘party-poopers” die tegen digitalisering zijn, de kop indrukken en zo snel mogelijk naar de toekomst gaan. Een toekomst waar dat men een deel zou kunnen uitmaken van een matrix systeem, dewelke moreel superieur is dan onze huidige acties en moraliteit.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote class="blogcontent restore"><b>Dit is een hersenspinsel van een gamer. Gamers zijn meestal mensen met een zeer grote verbeelding en een open geest. Het thema is grotendeels gebaseerd op de filisoof Descartes en de film “The Matrix”. Je moet echter verder kijken dan je neus lang is en tussen de lijnen lezen om echt te begrijpen over wat het gaat. Dan pas zal je inzien dat wat hier geschreven staat niet volslagen onzin is.</b><br />
<br />
<b>Wat als realiteit iets virtueel is en virtualteit reëel is? Wat als dromen echt zijn en het leven een droom is?</b><br />
<br />
Het ligt in onze natuur om tijdens het dromen de gebeurtenissen te interpreteren als echt. Tijdens het dromen zijn we niet zelfbewust dat we in feite in een droomwereld zitten. En wanneer we uiteindelijk wakker worden, realiseren we dat het allemaal in ons hoofd zit. Sommigen of zelfs de meesten onder ons hebben al met een gedachte gezeten dat we misschien een droom verwarren met de realiteit of de realiteit met een droom. <br />
<br />
Niemand kan met zekerheid zeggen dat de wereld waarin we leven de echte wereld is. Descartes verontrustte dit ook. Dat het leven zoals we het nu kennen enkel een illusie is. De angstaanjagende mogelijkheid dat de mens hun levenservaringen bestuurd worden door een buitenstaande kracht. Een almachtige demon, zoals Descartes het zei. In dat geval zouden onze overtuigingen in de echte wereld vals zijn. Dan zouden we alles moeten overdenken, levenseraringen, illusies, liefde... en contact met de echte wereld. En dan pas kunnen we ons afvragen waarom het moraal meer verantwoord is om te leven in de echte wereld en niet in een gemaakte virtuele droomwereld waarin we ons goed zouden voelen.<br />
<br />
Voor al dat we weten zijn het wij die de gevangenen zijn van onze eigen droomwereld.<br />
Als je niet kan inzien dat je in de “echte” wereld bent, of in een computersimulatie, kan je niet weten of je waargenomen realiteit echt is. Een mens kan niet buiten zijn gedachtegang treden, verder nog, niet buiten zijn eigen hersenen. Als men dit zou kunnen zou er geen filisofie bestaan. De mens is gelimiteerd op dat vlak. Maar hoe is het mogelijk om het verschil te weten tussen een droomwereld en de echte wereld?<br />
Zoals je waarschijnlijk al hebt geraden, is er geen gemakkelijke uitweg in dit filosofisch probleem (of tenminste geen gemakkelijke filosfische uitweg).<br />
<br />
Stel dat we zoals in de matrix, opgesloten zitten in een soort van vershoudkuip. Lijkt onreëel niet? <br />
Al sinds het begin van de mensheid heeft ieder van ons, iedere religie, een geloof in een god. God als de almachtige. Een gedachte dat sinds het prille begin al in onze hersenpan zat. En deze gedachte, van god de almachtige, kan enkel en alleen van hemzelf komen. Een soort voorprogrammatie bij de geboorte van elk mens.<br />
<br />
Misschien is er wel geen god, misschien bestaat het universum gewoon uit de mensheid dat opgesloten zit in vaten? Stel dat het heel het verhaal echt is, zouden we dit dan kunnen beseffen?<br />
<br />
Wat als we dan wakker worden uit deze vaten die ons in leven houden en zien dat de “echte” wereld niets meer is dan een verwoeste leefomgeving. Verwoest door de mens zelf. Dat de mensheid zich speciaal in vaten plaatste totdat de aarde zichzelf terug hersteld zou hebben en er een leefbare leefomgeving is om dan terug te verwoesten na een paar miljoen jaar? De cirkel van het leven als het ware. Zou jij dan niet liever terug in je “vershoudvat” kruipen en onwetend verder dromen over je lekker lui gezond leventje in plaats van elke dag ergens eten te moeten zoeken en te verhongeren op de onleefbare aarde?<br />
Stel het volgend scenario in gedachten: Veronderstel dat de echte wereld een post-apocalyptische hel is, maar in tegenstelling tot de film, niet één of andere oorlog met machines die ons slaaf wilden maken, maar emissie van zoveel broeikasgassen dat wij de ozonlaag volledig uitwistten en daardoor de planeet onbewoonbaar maakten voor ons en voor de planten en de dieren waar wij waarop we vertrouwen voor onze overleving.<br />
Stel dat ooit in de toekomst wetenschappers de mensheid proberen te redden door enorme zelfonderhoudende machines te bouwen, net zoals in de film (minus enge &quot; Sentinels&quot;), om het menselijk ras levend te houden voor de komende 100.000 jaar totdat de wereld terug hersteld is in de oorspronkelijke staat. De machine werkt eenvoudig op zonne-energie (zoals in dit scenario, de zon die nu sterker is dan ooit, bijna alles op de planeet wegbrandt). De wetenschappers creëren een matrix voor de mensen om rustig hun leven te leiden in plaats van het besef te hebben dat ze in een soort ‘conservenblik’ zitten, dat duidelijk de meest weerzinwekkende marteling zou zijn. Zodra de kracht van de zon terug aan een bewoonbare temperatuur schijnt (wegens de herstelde atmosfeer) zou de machine, ons, mensen, terug wekken en kunnen we verder ons leven leiden op aarde.<br />
<br />
Maar het volgend probleem is dat elk mens het zelfbesef wil hebben dat wat ze ervaren echt is en niet iets dat voorgeprogrammeerd is. Als het al voorgeprogrammeerd is stoot men op nog een ander probleem: vrije wil. Want met die programmatie is alles al uitgerekent wat je in je leven doet en gaat doen. Je kan niet kiezen wat je wil, alles is al voor je gekozen waardoor je vrije wil en vrijheid wegvalt.<br />
Maar dat is niet het enigste, indien men in zo een machine kruipt, gaat de mens de contact met de echte wereld missen. Permanent in deze machine impliceert het verlies van iets dierbaars. De echte wereld, hoe goed of slecht deze ook mag zijn.<br />
Maar wat zou er goed aan zijn als je voor jezelf keuzes kan maken, in de echte wereld leven en geen van die dingen je gelukkig zouden maken?<br />
<br />
De mensen die in de matrix leven hebben geen andere ervaringen dan wat er in de matrix gebeurt. Dus een mens zou geen besef hebben dat hij ingesloten zit in een kuip. Je zou geboren kunnen worden als een witte,kleine baby en de matrix zou je een lichaam van een grote zwarte afro-amerikaan gegeven kunnen hebben. Je zou ook kunnen stellen dat als je leven in de matrix afgelopen is, je ook sterft in het echte leven. Dat je leven in de matrix betrekking heeft tot je lichaam. Rook je, eet je ongezond... Ook dit zou verband kunnen hebben met je levensduur in het echte leven en niet enkel in je matrixleven.<br />
<br />
De meesten onder ons hopen dat ze niet in de matrix zitten, men wil hebben wat echt is en ook als echt ervaren. Mijn denken zegt me, als je in de matrix zit, het ook wel zou willen weten. Dat je dan tenminste weet dat dit allemaal niet echt is, maar een soort van droom, een droom die je eventueel zelf zou kunnen bepalen.<br />
<br />
Wij allen hebben een soort matrix in onze hersenen, een systeem dat bepaalt wat we dromen. Maar er zijn ook mensen die lucide dromen hebben, die hun droom ervaren en beseffen dat ze in een droomwereld zitten en bepalen wat ze gaan of willen doen in die droom. Deze mensen zijn heer en meester van hun eigen droomwereld, baas van hun eigen verbeelding. Je kan deze mensen simpelweg de Neo’s van de gewone menselijke matrix noemen. Men kan dus het volgende afleiden uit de matrix: Als we iets zien dat volgens de wetten van de natuur niet mogelijk is zoals paranormale gebeurteninssen, allerlei verschijningen, telekinese, phantoompijnen.... Je hersenen denken dat je slaapt en dromen overdag terwijl je wakker bent waardoor je iets ziet dat je normaal niet zou moeten zien. Je zou dit “fouten” in de menselijke matrix kunnen noemen.<br />
<br />
<u><b>Het god-probleem</b></u><br />
<br />
Wat als een een perfect goedgeaarde ‘god’ zou bestaan? Waarom bestaat er dan dan verdorvenheid, onheil, zonde? Waarom is de wereld vol scherpe hoeken en andere gevaartes? Een standaard antwoord is dat onheil een noodzaak is zodat er ook iets goeds zou bestaan. Dit is een kwestie van vrije wil.<br />
“God” heeft gekozen voor een creatie van de mens met een vrije wil. Hijzelf wist ook niet in wat de wereld dan zou resulteren. Als hij geluk zou hebben zou de wereld enkel bestaan uit ‘goede’ mensen en goede daden. Maar dit is in werkelijkheid onmogelijk. Hij heeft een gemengde wereld als resultaat gekregen.<br />
Onze acties worden weergelegd door wat we willen. Dit heeft ook betrekking tot andere mensen. Als we iets krijgen wat we willen betekent dit voor een andere persoon dat hij dit niet krijgt. Daardoor komt frustratie bij die persoon. Het is ook echter onmogelijk om die persoon gelukkig te maken met iets anders. Dit zou immers de vrije wil weghalen.<br />
Een simpel voorbeeld: Je wilt graag liefde bedrijven met een bepaald persoon maar die persoon wil dit niet. Dus iemand gaat lijden. Als men 1 van de twee elimineert gaat ook de vrij wil van deze personen weg. Zelf als men de natuurverschijnselen zoals aarbevingen, vulkanen, tornado’s.... weghaalt, gaat er nog altijd frustratie op de aarde zijn zolang dat er interactie tussen mensen. Zoals het voorbeeld aanhaalde. Daardoor komen deugden en ondeugden.<br />
<br />
En als men dan toch sterft, wat dan?<br />
De Hemel gaat totaal iets anders zijn dan we hier op aarde gewoon zijn. Het is algemeen geweten dat er in de hemel geen lijden mogelijk is. Dus wat doen de mensen in de hemel als het zou bestaan?<br />
Om nog maar eens het voorbeeld van hierboven aan te halen. Wat je ook doet, er gaat altijd frustratie en lijden zijn. Gaat er dus in de hemel geen vrij wil zijn?<br />
De activiteiten waarvan de mens denkt dat hij in de hemel gaat doen, zijn activiteiten dat hij hier op aarde moet vermijden. (Twains Puzzel).<br />
Het lijkt erop dat we het gelukkigst gaan zijn als we onze eigen impulsen gaan negeren. Satan zegt dat de hemel geen enkele eigenschap gaat hebben dat de mens gaat waarderen. De mens denkt dat hij in de hemel blijdschap gaat ervaren en geen pijn gaat hebben. Wat Satan zijn standpunt is dat in de Hemel de mens zijn lusten totaal anders gaan zijn dan ze nu zijn. Hij zal wanhopig de dingen willen dat hij hier op aarde niet wil en de dingen niet willen dat hij nu wilt. Denkt de mens dat zijn wil anders gaat zijn in de hemel? Dat hangt er vanaf.<br />
Er zijn maar twee menselijke verlangens. Plezier verkrijgen en pijn vermijden. Als dit waar is, dan zou de mens enkel zijn standpunt moeten veranderen over wat hem plezier geeft en wat hem pijn zou kunnen doen.<br />
<br />
In tegenstelling tot satan, tenminste waar dat geslachtsgemeenschap mee betrokken is, dat de menselijke impulsen zouden moeten genegeerd worden. Als men dan toch inspeelt op die impulsen, gaat men lijden. Want men zegt dat geslachtsgemeenschap enkel mag als men getrouwd is, maar wat ook gezegd is dat er in de hemel geen huwelijken zijn. Dit betekent onafwendbaar dat er een schuldgevoel gaat zijn indien je dit toch doet. En schuldgevoel is een stap dichter bij lijden. Terwijl dat er geen lijden bestaat in de hemel. <br />
Wat als je geliefde slechte daden heeft gedaan en daardoor niet in de hemel geraakt? Je gaat deze persoon missen, je gaat lijden. De hemel is er ook om nieuwe mensen te onmoeten, maar wat als de persoon die je wilt ontmoeten niet in de hemel is maar op een andere plaats? Je zal kwaad, ontgoocheld zijn. En dit zijn ook dingen die in de hemel niet zouden kunnen.<br />
<br />
<u><b>Er zijn meerdere oplossingen.</b></u><br />
<br />
Universalisme: stel dat iedereen in de hemel geraakt. Dit zal het probleem oplossen voor mensen die elkaar missen en dus dit soort lijden elimineren. Wat een ander probleem gaat creëren: Mensen gaan gefrustreerd raken dat anderen die het niet verdienen er toch geraken. Wat men ook zou kunnen doen is de herinneringen van de gemisten verwijderen. Maar dan zou de hemel totaal een andere betekenis hebben.<br />
Dan zouden de verlangens ook automatisch wijzigen en je zal er niet meer mee inzitten dat je geliefden lijden, je zal er misschien zelfs plezier van hebben.<br />
<br />
Volgens “The Free Will Theodicy” is vrije wil een genoodzaakt goed, dus moet de hemel vrije wil bevatten. Maar de hemel is een plaats waar geen zonden zijn en volgens the free will theodicy, worden zonden gemaakt op basis van vrije wil.<br />
<br />
Een andere mogelijke oplossing is iedere mens in een aparte matrix stoppen, waardoor ze denken dat ze in de hemel zijn, samen met iedereen waarvan dat ze willen dat er zijn en waarvan ze niet willen dat ze aanwezig zijn er ook niet. Ze gaan denken dat ze met iedereen goed overeenkomen, dat er geen bedroefdheid is, geen zonden enzoverder. God weet wat ze echt willen en geeft ze dit ook.  Maar dit is ook echter niet mogelijk want door onze vrije wil zouden wij automatisch in de échte hemel willen zijn. <br />
<br />
<u><b>Het leven zoals het is</b></u><br />
<br />
We zien allen de ontwikkeling van filosofie, kunst, wetenschappen en technologie. We ontwikkelen vliegtuigen die de zwaartekracht tarten, doen complexe experimenten, gadgets... Dit allemaal om er achter te komen hoe alles te werk gaat.<br />
Als we zelf verantwoordelijk zijn voor de realiteit waar we ons in bevinden, zouden we ons misschien kunnen “bevrijden”. Uiteindelijk de volledige waarheid weten van alles, realiteit manipuleren. Als God verantwoordelijk is, zouden we ons bij zijn beslissingen moeten neerleggen of kunnen tegen hem vechten en proberen te winnen. Als het allemaal wiskundige formules(computer programma’s) zijn die de wetten van de natuur bevatten, zouden we ze kunnen bestuderen en herschrijven naar eigen wil. <br />
<br />
We zouden niet tegen God moeten vechten maar er ons bij neerleggen. Hij heeft immers deze beslissingen gemaakt ten voordele van ons. We moeten de positie accepteren waar hij ons in heeft geplaatst. Onze realiteit, onze matrix. En daarna, als we bepaalde dingen doen, of ons op een bepaalde manier gedragen, bevrijdt hij ons uit de realiteit wanneer we sterven. Hij stopt ons bestaan niet maar beëindigt ons ‘bezoek’ aan deze realiteit.<br />
<br />
Als je de mensheid bekijkt in de tijdslijn zitten we nog in de periode van de dinosauriers. We hebben nog niet veel bereikt in de tijdspanne dat we op deze aarde zitten. We zouden moeten evolueren. Heel veel evolueren. En dit zou de eerste stap kunnen zijn. Door jezelf te linken aan een netwerk en een cyborg te worden zou het leven veel mooier kunnen zijn dan het nu is. We moeten werkelijk die ‘party-poopers” die tegen digitalisering zijn, de kop indrukken en zo snel mogelijk naar de toekomst gaan. Een toekomst waar dat men een deel zou kunnen uitmaken van een matrix systeem, dewelke moreel superieur is dan onze huidige acties en moraliteit.</blockquote>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>DJ-3000s</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.9lives.be/forum/blogs/dj-3000s/292-wake-up.html</guid>
		</item>
	</channel>
</rss>
