RSS-feed bekijken

Dennoman

Denno Reviews: Shaq Fu

Dit artikel waarderen
by , 23 februari 2009 at 20:22 (1141 Bekeken)
Eens in de zoveel tijd komt er een vechtspel uit dat de industrie op zijn grondvesten doet daveren. Een spel zo goed dat het zijn genre herdefinieert en de nieuwe standaard wordt voor alle games die in de toekomst verschijnen.

Shaq Fu is niet zo’n spel. Integendeel: tot op de dag van vandaag wordt deze game door veel retrofans gezien als één van de slechtste fighting games aller tijden. Zo slecht zelfs dat er een site opgericht werd (die inmiddels weer ter ziele is gegaan) die volledig gewijd was aan het in grote hoeveelheden opkopen van exemplaren van deze game om ze vervolgens op video te vernielen. Video game snuff, het is een vak apart. Er valt over Shaq Fu niet veel meer te zeggen dan al duizenden keren gezegd is door de Angry Video Game Nerd of mensen die pogen in zijn voetsporen te treden, maar voor de niet-ingewijden volgt hier alsnog een korte inleiding.

Shaq Fu is een game die eind 1994 werd uitgebracht op de Super Nintendo en Sega Megadrive (ook wel de Genesis in Noord-Amerika), ontwikkeld door het Franse Delphine Software en uitgegeven door (wie anders) gamegigant Electronic Arts. Er volgden (wegens groot succes?!) ook nog twee versies op de handhelds van zowel Nintendo (de Game Boy) als Sega (de Game Gear). Als schaamteloze publiciteit voor de in de jaren ’90 met een halfgoddelijke status begiftigde Shaquille O’Neal en het aan hem vastgeketende frisdrankmerk Pepsi kan deze game nog steeds tellen als één van de meest melige uitspattingen in de videogamegeschiedenis, en dat is pas een titel om “u” tegen te zeggen.

Wanneer de boomlange Shaq op een mooie dag een winkeltje binnenwandelt terwijl hij in Tokio vertoeft om een basketbalwedstrijd voor het goeie doel te spelen, vertelt het oude mannetje achter de toonbank Shaq dat hij een uitverkoren strijder is, gezonden om zijn kleinzoon Nezu uit de gevaarlijke Second World te redden. Begrijpelijk ietwat de kluts kwijt vraagt Shaq de man “what he’s talking about” en het oud scharminkel besluit dat de tijd van woorden voorbij is en de tijd van daden aangebroken, dus leidt hij Shaq in een poort die hem naar de Second World transporteert om tegen verschillende tegenstanders te vechten en Nezu te redden uit de klauwen van de boosaardige mummie Seth-Ra.
Yep.

Eenmaal aangekomen in de Seconds World begint Shaq de Chuck Norris uit te hangen en besluit hij iedereen die zijn pad kruist die niet bereid is zijn of haar volledige medewerking in de zoektocht naar Nezu te verlenen het snot uit de bek te slaan. Of tenminste, dat probeert hij.

Buiten een Versus mode waarin je als alle andere personages kunt spelen (zeven stuks in de SNES-versie en twaalf in de Megadrive-versie… iemand hield van Sega) kun je in de story mode alleen als Shaq spelen. Dat is ietwat vervelend aangezien Shaq veruit het traagste en meest nutteloze personage in de hele game is. Vooral omdat de computer er een handje van wegheeft om special moves te spammen terwijl je als speler alle moeite van de wereld zult hebben om door de vreselijke controls er een move uit te persen. De overbodige frames animatie wanneer Shaq bijvoorbeeld een sprong doet of zelfs een gewone slag of trap dragen ook niet meteen bij tot de algemene speelbaarheid.

De graphics van Shaq Fu zijn ondanks de vreselijke animaties verrassend scherp en kleurrijk. Het spijtige aan de zaak is natuurlijk dat de character designs van dermate lage kwaliteit zijn dat de manier waarop ze weergegeven worden van beduidend minder belang is dan in pak beet een Street Fighter II of Mortal Kombat. Shaq vecht ondermeer tegen een Haïtiaanse voodooprinses, een Perzische Aladdinkloon en niet te vergeten een kruising tussen een mummie en Shao Kahn als eindbaas van de ellende. De generische character designs en de fantastische taunts aan het begin van elke match maken deze story mode echter al de moeite waard om een keertje te spelen.

Zelden heb ik zo gelachen met een spel dat zo Kwalitatief Uiterst Teleurstellend is als Shaq Fu, maar ik moet eerlijkheidshalve ook toegeven dat het heus allemaal niet zo erg is als men wil doen uitschijnen. Ik kan zelfs meerdere fighting games (laat staan games in andere genres) opnoemen die slechter zijn dan deze Shaq Fu, laat staan dat dit spel ook maar ergens in de buurt van een top tientje van slechtste games aller tijden zou moeten staan.
Hou je van B-films en wil je er eens eentje actief beleven? Dan is Shaq Fu een game die je op zijn minst een keer moet uitproberen!
Categories
Zonder categorie

Reacties

  1. Marginal0's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Sterke interesse!

    Winkels die em nog in huis hebben? Kostprijs? Ik mis ook info over de level design? Is er voice-acting van O'Neal zelve?

    Graag snel antwoord.

    ...
    ..
    .

    JK!
  2. Dennoman's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Ge kunt m hier spelen als ge nog ne keer afkomt heb de rom op pc staan en ik heb de SNES versie nog liggen ook, so it's legal! ^^
  3. Preske's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Ik heb die ook nog gespeeld op de megadrive.
    manmanman, wat was da voor iet
  4. Spectre's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    heb de snes-versie ook nog ^^
  5. Daimakaimura's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    denno de retro reviewer? :o

Trackback-signaleringen

Totaal aantal trackback-signaleringen 0
Trackback-link: