RSS-feed bekijken

dacuba

[Brazilie] Veranderen van gastgezin en meer nonsens

Dit artikel waarderen
by , 6 oktober 2009 at 00:57 (1577 Bekeken)
.. ik ben eens benieuwd hoe lang mijn verhaal nu gaat worden aangezien ik vrij veel te vertellen heb. Laat me eerst beginnen met het begin..

Wat ik niet verwacht had hier in Brazilie is dat de computers zo slecht zijn. Een foto op Facebook plaatsen is een ramp, hier en daar eens een kleine afbeelding maar een foto van om en bij de 2 volledige megabytes is not-done. Lukt gewoon niet. Zelfs foto’s van mijn fototoestel naar de PC kopieren is moeilijk. Dit bakje draaft dan op hetzelfde tempo als de Brusselse ring in de ochtendspits. Foto’s zal dus erg beperkt blijven, een verhaal schrijven is relatief makkelijk (maar dan nog).

Maar o eindelijk heb ik dan tijd gevonden om nog eens iets te schrijven. Waarom duurde het dan zo lang? Eerst en vooral, de tijd vliegt hier. Ondertussen zit op een dag na al 2 maanden hier in Brazilie, terwijl het als 1 maand voelt. Toen ik de 15e een berichtje postte had ik ook effectief in gedachten om voor het volgende weekend iets neer te pennen. Niet dus. Niet omdat ik het niet wil, maar omdat ik niet altijd tijd zat had. (PS: ik moet nu een anderhalf uurtje wachten op de download van mijn favoriete show, Heroes, dus ik kan wel effe verder)

Een andere reden is dan ook het verwisselen van gezin, iets wat ook niet zonder slag of stoot verliep. Begrijp me niet verkeerd, er zijn geen gewonden gevallen maar persoonlijk was de keuze voor mij erg moeilijk.

De situatie is geleidelijk aan verslechterd. De primaire oorzaken waren Juninho en Stefhany. Jaloezie is volgens mij een waarde in hun opvoeding zoals met mes en vork eten een waarde voor mij was. Het is moeilijk voor te stellen van buitenaf, maar letterlijk elk detail, elk gesprek, elk moment moesten we samen spenderen en samen delen. Op zich is daar niks mis mee, maar 2 18 jarigen combineren met 12 en 14 jarige pubertjes ging gewoon niet altijd. Uiteraard probeerden we (Eren en ik) echt wel om samen tijd te spenderen, maar op momenten wil je ook gewoon dingen zelf doen. Maar dat mocht dan niet. Lucimara had ook een vaste regel waar ze niet van wou afwijken: ”Samen uit, samen thuis.”. Serieus, geen probleem maar je kan toch niet verwachten dat we 24/7 samen zijn voor alle kleine dingen. Natuurlijk ergert Stefhany zich als Eren en ik meisjes nafluiten, en ergert Juninho zich als we het goed kunnen vinden met anderen. Ipv te anticiperen en effe het initiatief te nemen (langs hun kant) lieten ze zich altijd maar meeslepen in de situatie. Resultaat: om de 10 dagen een serieus gesprek (a la 2 uur aan een stuk) met de familie en Jessica -> oplossen van problemen -> 10 dagen later opnieuw gesprek voor andere problemen op te lossen. Het leek alsof we het gras afreden maar het bleef groeien. De oorzaak, de basis van ons probleem werd niet aangepakt.

Maar het is oneerlijk als ik alle schuld op hun 2 steek, wat ik ook absoluut niet wil doen. Uiteindelijk hebben ze ook positieve kanten. Een fundamentele fout ligt volgens mij ook bij hun opvoeding. Je laat als ouder een kind van 11 jaar niet tot 3u ’s nachts uitgaan. Dan mag het nog een speciale-school-gerelateerde avond zijn (soort van schoolbal), voor mij is dat gewoon in alle opzichten fout. Gewoon f o u t. Ik heb dan ook mijn gedacht gezegd erna. Je kan toch niet verwachten dat iedereen happy is met een regeling die over heel de lijn identiek is voor zowel 18 als 11 jarige personen. Eren en ik voelden ons dan ook regelmatig ‘benadeeld’. Verder was Eren hier ook meer drastisch in als mij (imho). Als hem iets tegenzat had hij ook geen bezwaar om letterlijk te zeggen waar het op stond. 1 keer vond ik dat hij zich iets meer moest inhouden (hij bleef wel netjes, daar niet van) maar alle andere keren was het gewoon rechtvaardig volgens mij.

Zonder in detail veel uit te leggen wil ik 1 ding bespreken wat voor mij de druppel was. Een zaakje wat me tot op vandaag nog altijd tegenzit. Een maandje geleden had ik op onze PC een foto van een vriendin. ’s Avonds, toen ik terug op de PC inlogde zag ik dat het woord ‘BITCH’ onder die foto geschreven was. Op dat moment reageerde ik er niet op, maar ’s avonds (rond een uur of 11) heb ik ze dan beiden op een rustige manier geconfronteerd met dit voorval. Ik heb ze rustig gevraagd waarom -in hemelsnaam- ze dat deden. Het simpele antwoord van Juninho was dan.. ‘omdat we daar zin in hadden’. En dat moment ging er voor mij echt over. Elke keer dat wij iets fout deden moesten we alles tot op het detail uitleggen, wie / wat / waar / waarom / wanneer en ga zo maar verder. Dan doen zij iets dergelijks en komen ze met zo’n uitleg af. Niet dat ik een geldige reden kan verzinnen om zoiets te doen, maargoed.. Verder voelde ik me ook echt slecht dat ze gewoon het lef hebben om zoiets te doen. Ze kennen die persoon helemaal niet, weten niet waarover ze spreken etc. Ik heb dan ook tegen Juninho gezegd dat, moest hij mijn broer in Belgie zijn en zoiets flikken, ik ‘m een lap in zijn gezicht zo geven. Eren beaamde dat hij precies hetzelfde zou doen. Maar ik denk dat Juninho het gewoon nog niet helemaal snapt.

Verder is er ook een vorm van homoseksualiteit bij hem. Zowel ik, Eren als vrienden van hem denken daar hetzelfde over. Ik denk dat hij af en toe wat last had van zijn hormonen. Kort voorbeeld: Eren liet een foto zien van Mister Universe (ontbloot bovenlijf) uit Turkije (waarom weet ik niet, misschien had ‘m ook efkes last van zijn hormonen) waarop Stefhany reageerde zoals elk 11 jarig meisje.. ‘WAAAUW HOE MOOI’. Nu het grappige was dat Juninho precies hetzelfde reageerde.. -.-’ komaan dude. Hij zei ook nog iets in de zin van ‘laten we naar Turkije gaan, schone mannen daar’.

Soit, waarom was het dan moeilijk om te veranderen? Omdat mijn gastouders en Ana Clara absoluut geweldig waren. Respectievelijk Eliseu, Ana en Lucimara waren de leukste personen. Ana Clara was soms -zoals elk 5 jarig kind- bloedirritant, type’tje haal-de-plakband-uit-de-kast-en-plek-die-mond-dicht maar 95% van de tijd is da gewoon het grootste schatje van Brazilie. Ze vroeg waarom we gingen verhuizen, ik antwoordde haar met ‘omdat jij ons altijd zo vroeg wakker maakt voor school!’ wat ze dus echt geloofde. haha

Verder dan Eliseu. Volgens mij een van de personen waar ik me het beste mee kan verstaan (figuurlijk dan – hij spreekt geen woord Engels ) hier in Brazilie. Ik hou van zijn ‘correct is correct’ denkwijze. Ik had ook nog het ‘geluk’ om een echte ruzie tussen hem en Juninho mee te maken, een van de laatste dagen dat we er waren. Was ik effe blij dat ik niet Juninho was. Uiteindelijk had Eliseu gelijk, Juninho was effectief in de fout. Zo zijn we dan verhuisd naar het huis van Jessica (lokaal AFS-chapter) en hebben we daar 1 nacht geslapen. De volgende dag zijn we verhuisd naar ons nieuw gezin..

.. en daar ga ik het voorlopig bij houden. Ik moet enkel een paar foto’s op deze container zien te kopieren en dan zal ik meer vertellen over de gezinssamenstelling INCLUSIEF een foto. En meer.. stay tuned!
Categories
Zonder categorie

Reacties

  1. Gogeta's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    kwou da vroeger ook is doen zo'n exchange geval maar asge dan denkt waar ge mss wel ni terecht komt (bart simpson nor frankrijk vn )
  2. Eld0's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Hey leuke tekst. Was een plezier om te lezen. Kan al niet wachten op de foto
  3. prometheus03's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    veel boeiender geschreven dan de vorige.

    toen ik er deze zomer was vond ik wel raar dat je op restaurants je bord moest wegen om te zien hoeveel je moest betalen
  4. dacuba's schermafbeelding
    • |
    • permalink
    Een uitwisseling is thans een heel mooie ervaring imho. Het kost wat, maar je krijgt er onbetaalbare dingen voor terug.

    (bedankt voor het compliment prometheus03 en Eldorado, dat wegen heb ik nog niet meegemaakt )

Trackback-signaleringen

Totaal aantal trackback-signaleringen 0
Trackback-link: