BelgianTerror
De schaamte der gamers
by , 12 juni 2012 at 22:57 (839 Bekeken)
Als je vraagt wie er allemaal games speelt, kan je mond best wel eens openvallen van verbazing. Kleuters spelen met een V-tech, kinderen met een Nintendo DS, tieners met een Xbox, PlayStation of pc en zelfs de ouders durven al eens mee doen. Er zijn tevens oma's en opa's die thuis of in het rusthuis een beetje bowling spelen op de Wii. Het is immers niet omdat het lichaam niet meer mee wil dat men geen fun meer mag beleven, toch? Niettemin... rondlopen in een T-shirt van onze favoriete shooter of een pull in de vorm van een bepaald gamingkleedstuk blijft iets delicaat. Zelfs ervoor uitkomen dat je een hardcore-gamer bent blijft iets gevoelig. Want hoewel iedereen 'gamet' draait het vooral om casualgames als Angry Birds of Farmville. Het soort games dat je vooral speelt tussen het werk of de studies door. Maar zeggen dat je graag een shooter speelt? Men zou immers maar eens de vergelijking kunnen maken tussen jezelf en pakweg Anders Breivick. Fijn is anders.
De grote vraag is echter waarom we ons schamen? Het lijkt vooral iets onderbewust te zijn bij velen. Zo las ik tijdens een pauze op het werk een boek van de bekende Xbox-reeks Halo. Een vrouwelijke collega die mij even passeerde in de cafetaria vroeg wat ik las, waarop ik antwoordde met 'Engelse sci-fi'. Verbazend genoeg herkende ze de titel 'Halo' en vroeg me prompt of dat ook geen spel was op een console. Mijn anders zo logische hersenpan spande zich samen, maakte vreemde kronkels en gaf het bevel aan mijn stembanden om te zeggen 'ik denk het wel, ik lees vooral de boeken'. Tevreden met het antwoord ging zij verder op pad en dacht ik bij mezelf 'dafuq just happened?' Mijn kamer thuis staat immers vol met Halo-attributen. Een poster, een helm van de Master Chief, alle games, de boeken- en stripreeks, een zelfgecreëerde kalender... je kan me bezwaarlijk beschuldigen van 'geen' fan te zijn van de games uit het Halo-universum.
Wie treft dan de schuld? Mijn eigen rare hersenkronkels of iets anders? Persoonlijk vermoed ik dat het probleem grotendeels ligt bij het maatschappelijk stigma van de gamer. Voorheen maakte ik de vergelijking met Anders Breivick... waarom hem precies? Simpel: in de media werd uitgebreid gesmeerd dat hij zijn plannen maakte via de MMO World of Warcraft en zijn ervaring opdeed in de populaire shooter Call of Duty. En Breivick is heus niet de eerste misdadiger wiens acties werden gelinkt aan een of ander spel. Games zijn nu eenmaal een makkelijk doelwit. Zo kan een dronken moord snel uitdraaien op een krantenartikel met de titel 'gamer slacht vriend af' en dat enkel en alleen omdat er toevallig ergens in het gebouw zich een Xbox bevond. Zolang als dat onze consoles echter geen krachtige AI hebben die onze hersens kunnen beïnvloeden, blijf ik er bij dat games nooit de oorzaak zijn van criminele daden jegens andere personen. Misschien wel een gevolg of extra motivatie/drijfveer, maar nooit de oorzaak. Bezie het als een stukje kool op een al reeds smeulend vuur.
Is er dan een oplossing om het stigma weg te drijven? Dat hangt af hoe je het bekijkt. De media zal zichzelf niet aanpassen, de bal ligt in ons kamp, de gamers. Het kan wel eens gezond zijn voor de sfeer als we allen wat meer gaminggerelateerde kledij droegen, openlijk durfden praten over onze smaak voor games en ongegronde negatieve kritiek deftig verwoord wisten te weerleggen. Vooral dat laatste zou een nieuw gegeven moeten worden want een ''o lolzor, media = faggots bitches, gaming iz l33t' helpt ons niet meteen verder. Blijf beleefd, gebruik een normale woordenschat en vertrouw op een logische redenering van de tegenstand, hoe zeldzaam dat laatste vandaag de dag ook is.
Reacties
Trackback-signaleringen
Totaal aantal trackback-signaleringen 0
Trackback-link:
Go to Profile
Deze weblog als gelezen markeren
