(klein) sociaal probleempke

[fonssnof]

Ik ben een jongen van 14 jaar, ik ben een rustig type. Nu ik vind van mijn eigen dak eigenlijk ni echt sociaal ben. Ik heb nog nooit een lief gehad en vrienden heb ik eigelijk ook niet al te veel. Kga soms wel is weg naart meer of naar de cinema me vriende ofzo. Maar het probleem is vooral dak mensen ni zelf vrijwillig ga aanspreken, en als mensen mij dan aanspreken kan ik meestel wel antwoorden maar het gesprek kan ik dan zelf niet verder zetten. Nu het school terug begonnen is zitten we met nieuwe leerlingen in de klas en ik heb eigenlijk na die 4 dage dat het al school is geweest amper iets gezegd tegen mijn nieuwe klasgenoten en dus nog zeker geen nieuwe vrienden gemaakt. Ben ik nu associaal? Weet er mss iemand een manier hoe je socialer kan worden ofzo. (ik wil wel degelijk echt veranderen).

Grtz

[bloodoo]

Ik ben een jongen van 14 jaar, ik ben een rustig type. Nu ik vind van mijn eigen dak eigenlijk ni echt sociaal ben. Ik heb nog nooit een lief gehad en vrienden heb ik eigelijk ook niet al te veel. Kga soms wel is weg naart meer of naar de cinema me vriende ofzo. Maar het probleem is vooral dak mensen ni zelf vrijwillig ga aanspreken, en als mensen mij dan aanspreken kan ik meestel wel antwoorden maar het gesprek kan ik dan zelf niet verder zetten. Nu het school terug begonnen is zitten we met nieuwe leerlingen in de klas en ik heb eigenlijk na die 4 dage dat het al school is geweest amper iets gezegd tegen mijn nieuwe klasgenoten en dus nog zeker geen nieuwe vrienden gemaakt. Ben ik nu associaal? Weet er mss iemand een manier hoe je socialer kan worden ofzo. (ik wil wel degelijk echt veranderen).

Grtz

tuurlijk ben je niet asociaal
dat je nog geen lief hebt gehad op 14 is niet abnormaal
ikzelf ben 16 en zit nu ook met nieuwe leerlingen in mijn klas en de contacten beginnen te komen. ikzelf ben ook nogal een stillen en vaak op mijn eigen.
later eens meegaan met de klasgenoten of maten naar fuiven ofzo, wat alcohol en je bent een trein
4dagen is nogal kort om al beste vriendjes te zijn met je klasgenoten,zoiets moet groeien

[Dennoman]

Njah, er zijn veel mensen die op je neerkijken als je asociaal bent, geloof me vrij. Veel van mijn vrienden (oh, ironie xD) beschouwen asociaal zijn als een soort dodelijke ziekte. Ik ben altijd een vrij teruggetrokken mens geweest, als mensen tot mijn kennissenkring willen behoren, zullen ze wel naar mij komen, dat zijn dan meestal ook je beste vrienden. Dit wil echter niet zeggen dat je de vrienschap zelf geen duwtje in de rug mag geven, als de andere partij één keer interesse heeft getoond.

Wat je al zeker niet moet doen, is jezelf opdringen. Ga niet per se naar de bioscoop omdat er drie mensen uit je klas gaan. Je moet gewoon beginnen door een vriendschap met één persoon op de bouwen, en voor je het weet ben je vrienden met zijn vrienden, en zo gaat de bal aan het rollen. Vooral geduld hebben en nooit te wanhopig overkomen om vrienden te hebben, want dat heeft natuurlijk een averechtse werking.

Zorg er ook voor dat je vrienden hebt die in minstens een paar dingen dezelfde interesses tonen als jij. Als je vrienden te hard van jou verschillen, kan een vriendschap (in tegenstelling tot een liefdesrelatie, tegengestelden trekken elkaar aan) wel eens behoorlijk mislukken. Het is ook pas als er iets ergs met je gebeurt, dat je beseft wie je echte vrienden zijn. Bijvoorbeeld: je breekt 2 vingers en je kameraad schrijft je cursus bij in de klas.

Again, ik ben zelf niet zo'n sociaal persoon. Ik duik zelden op op een fuif, heck, ik ben deze vakantie alleen maar buitengeweest om te gaan fitnessen

[kakature]

Maak voor jezelf uit of je sociaal of asociaal bent.

Als je je echt niet comfortabel voelt bij het praten enzo, forceer dan niet. Ze mogen denken wat ze willen. Ik heb het ook niet zo voor mensen die helemaal sociaal (willen?) uit de hoek komen & vanalles tegen je komen vertellen wat je eigenlijk geen bal interesseert.

Zo doe ik het toch.

[WolCoM]

Ge zit wrs ook zoals de meesten van uw leeftijd in uw puberteit. Periode van onzekerheden en nieuwe ontdekkingen.

Sommigen hebben er minder last van, anderen ( mss zoals jij ) hebben er soms wel meer last van en twijfelen al vlug.

Maar dat komt wel goed wur . Gewoon geloven in jezelf en nix forceren.

btw: kakature, interesseerT?

[kakature]

btw: kakature, interesseerT?

Thx, ik dacht al zoiets

[WolCoM]

ktwijfelde ook, daarmee "?" .

[TiBasco]

Ge zit wrs ook zoals de meesten in uw leeftijd in uw puberteit. Periode van onzekerheid en nieuwe ontdekkingen.

Sommigen hebben er minder last van, anderen ( mss zoals jij ) hebben er soms wel meer last van en twijfelen al vlug.

Maar dat komt wel goed wur .

Voila; ik wou net hetzelfde zeggen...
Eventjes doorbijten; doe waar je zin in hebt. Ontdek nieuwe dingen, later zullen ze je alleen maar wijzer maken.

[GhO$T]

over da lief moete u alleszinds nog in jaren geen zorgen maken (14, tenzij het op e paar jaar plots gigantisch veranderd is dan heeft den overgrote meerderheid toch nog geen lief gehad?? Ja ze gaan het wel dikwijls anders vertellen maar da valt me nen dikke korrel zout te pakken allemaal )

en dat "sociaal zijn" is precies zowa in de mode hé, alsof je ergens een ziekte hebt als je geen 20 maten en 100 kenissen hebt.
Ik heb ook maar een beperkte vriendenkring, altijd hetzelfde groepke mensen waar ik mee voort ga en waar ik kan op vertrouwen. Voel gewoon ook niet de drang om met alles en iedereen in mijn buurt maten te moeten worden en mee overeen te moeten komen, dus waarom zou ge u daartoe forceren als ge zo niet zijt.

Tuurlijk is het dikwijls nie aangenaam, vb als het aankomt op meiskes leren kennen die ge wel ziet zitten enzo kan da zwaar afzien zijn maarja ge hebt uzelf nie gemaakt en vo de rest moete daar nie godganse dagen mee inzitten. Zolang ge ook geen volledige eenzaat wordt die niemer vanachter zenne pc komt is er volges mij nieveel mis met u

maar als ge echt wilt kennismaken met die nieuwe mensen/ met da meiske da ge es toevallig ergens ontmoet/ met... kan ik alleen maar de raad geven van op zo'n momenten gewoon uzelf te forceren en toch wa proberen van contact te leggen, uiteindelijk hebde niks te verliezen hé, als je altijd op een afstand blijft gade die persoon nooit leren kennen en er later spijt van hebben (kannek van mee spreken) en als ge er wel voor gaat kan het enkel tegenvallen doorda ge wa stuntelig overkomt ofda het gewoon iemand is die ge achteraf gezien niet beter wilt leren kennen maar dan hebde nog altijd niks verloren.

Zeker in u geval met nieuwe in u klas, normaalgezien gaan die ook maar onwennig zijn in't begin en zeker er niks op tegen hebt da ge wa contact legt want als ge zelf tov een heel bende nieuwe mensen staat ga da ook veel moeilijker dan da zij zelf naar u komen...

[*Bios*]

blijf vooral u eigen,ga ni ineens voetbal volgen omdat je klasgenootjes dat ook doen.

maak gewoon een gesprek met iemand die dezelfde hobby uitvoert als jij, zo heb je altij wel iets te vertellen nietwaar? (ge moet natuurlijk wel een hobby ebben )

[kakature]

maarja ge hebt uzelf nie gemaakt

Deels wel, aan 14 zit je namelijk in een fase waarin je toch een groot deel van je persoon schept/vormt/whatever. :]
Nogmaals: bij mij was dat/is dat zo.

[R4ph4el]

er bestaat ook zoiets als een Sociale Fobie, maar als ik het zo hoor is het zo erg niet, zolang je niet bewust sociaal contact gaat vermijden (gaande van praten met kennissen tot het halen van een simpel brood) is er niets aan de hand, ik persoonlijk hou van stille mensen, deze mensen zijn veel oprechter, vriendelijker en hebben een mysterieus sfeertje rond hun hangen
(ikzelf heb erg geleden aan Sociale Fobie maar ben er toch al voor een groot stuk door)
als je toch denkt aan sociale fobie te lijden kan je me altijd eens pm'en

[kakature]

er bestaat ook zoiets als een Sociale Fobie, maar als ik het zo hoor is het zo erg niet, zolang je niet bewust sociaal contact gaat vermijden (gaande van praten met kennissen tot het halen van een simpel brood) is er niets aan de hand, ik persoonlijk hou van stille mensen, deze mensen zijn veel oprechter, vriendelijker en hebben een mysterieus sfeertje rond hun hangen
(ikzelf heb erg geleden aan Sociale Fobie maar ben er toch al voor een groot stuk door)
als je toch denkt aan sociale fobie te lijden kan je me altijd eens pm'en

Iets concreter aub. Wat houdt dat precies in, die sociale fobie.
Gewoon eens om te weten

[bloodoo]

er bestaat ook zoiets als een Sociale Fobie, maar als ik het zo hoor is het zo erg niet, zolang je niet bewust sociaal contact gaat vermijden (gaande van praten met kennissen tot het halen van een simpel brood) is er niets aan de hand, ik persoonlijk hou van stille mensen, deze mensen zijn veel oprechter, vriendelijker en hebben een mysterieus sfeertje rond hun hangen
(ikzelf heb erg geleden aan Sociale Fobie maar ben er toch al voor een groot stuk door)
als je toch denkt aan sociale fobie te lijden kan je me altijd eens pm'en

er zijn tijden geweest dat ik niet naar de slager/bakker durfde
maar dat is nu achter de rug nu ik wa ouder ben
@ starter zorg ervoor dat je je altijd verzorgt zodat je je goed in je vel voelt
je gaat je veel beter voelen en dus sneller sociaal contact maken als je met de gedachte rondloopt dat je er goed uitziet dan te zitten denken aan de zoveelste puist die op springen staat op je voorhoofd

[R4ph4el]

nja wat houdt dat in...je zou het extreme verlegenheid kunnen noemen, in sociale situaties kan je het lastig krijgen om te ademen (lichte hyperventillatie), krop in de keel, je gaat trillen, sommigen worden knalrood, je zelfvertrouwen zit onder het vriespunt, je denkt dat niemand je aardig vindt, je denkt dat iedereen naar je kijkt en je beoordeelt, je gaat letten op de dwaaste dingen, gaande van hoe je stapt tot hoe je stem klinkt...

[TiBasco]

Raphael.
Ik ben geen stille mens, ook niet luidruchtig, maar gewoon enorm actief van doen.

Maakt dat mij onoprecht? Ik zeg altijd wat ik denk (soms overdrijf ik wel, dat geef ik toe), dus je conclusie is niet helemaal juist...

[kakature]

En wat is uw leeftijd dan als ik vragen mag. Momenteel heb ik ook wel zoiets.
Naar de bakker gaan of slager gaan is helemaal niet erg, maar altijd 'faalangst'; "Hopelijk zeg ik niets doms", "Is mijn broek niet te kort?", enz

Klinkt misschien dom enzo, maar is wel vervelend.
Nuja, dat lukt altijd maar beter, angsten overwinnen. Als ik langs een groepje starende mensen passeer lach ik eens uitdagend/vriendelijk (al te zien hoe je het bekijkt ) terug. Ofwel kijk ik strak voor me uit, ook leuk.
Nog een andere methode is lang oogcontact houden (dat lukt me eindelijk, met dank aan Hmgrwngd ).

[bloodoo]

nja wat houdt dat in...je zou het extreme verlegenheid kunnen noemen, in sociale situaties kan je het lastig krijgen om te ademen (lichte hyperventillatie), krop in de keel, je gaat trillen, sommigen worden knalrood, je zelfvertrouwen zit onder het vriespunt, je denkt dat niemand je aardig vindt, je denkt dat iedereen naar je kijkt en je beoordeelt, je gaat letten op de dwaaste dingen, gaande van hoe je stapt tot hoe je stem klinkt...

een soort pubertijd
kdenk dat die dingen ook in de fase van de pubertijd behoren

[kondamin]

hmm nieuwe klas genoten
nog niet veel om over te praten
vrij normaal
over een weekje of zo is er al wel een leerkracht die veel te lastig doet en hopla iets om over te praten.

anyway was daar toen ik zo oud was als jij ook niet zo een krak in
nu komt dat als melk uit een koe.

en dat van die vrindin wel euh stel dat maar uit veel te veel afleiding van school werk
hang gewoon nog een beetje het braaf studentje uit

[Reedsh]

dat komt toch nog
ik had ook amper vrienden en had ook nog nooit een lief gehad als ik 14 was ze
ook wel wa verandert